rak ograniczony do gruczołu krokowego

Rak ograniczony do gruczołu krokowego to nowotwór złośliwy, który nie rozprzestrzenił się poza torebkę prostaty. Jest to wczesne stadium raka prostaty, klasyfikowane jako T1 lub T2 według klasyfikacji TNM, bez przerzutów do węzłów chłonnych (N0) ani przerzutów odległych (M0).

Diagnoza raka ograniczonego do gruczołu krokowego opiera się na badaniu per rectum, oznaczeniu stężenia PSA (specyficznego antygenu sterczowego), badaniach obrazowych (USG przezodbytnicze, mpMRI) oraz biopsji stercza. Skala Gleasona, oceniająca stopień zróżnicowania komórek nowotworowych, stanowi kluczowy element oceny ryzyka progresji choroby.

Leczenie raka ograniczonego do gruczołu krokowego obejmuje kilka opcji: aktywny nadzór (w przypadku nowotworów niskiego ryzyka), prostatektomię radykalną, radioterapię (zewnętrzną lub brachyterapię) oraz inne metody (krioterapia, HIFU). Wybór metody zależy od wieku pacjenta, stopnia zaawansowania nowotworu, chorób współistniejących oraz preferencji chorego.

Rokowanie w przypadku raka ograniczonego do gruczołu krokowego jest korzystne – 5-letnie przeżycie wynosi ponad 95%. Kluczowe znaczenie dla dobrego rokowania ma wczesne wykrycie i wdrożenie odpowiedniego leczenia, dlatego istotne są regularne badania przesiewowe u mężczyzn po 50. roku życia (lub wcześniej w przypadku obciążenia rodzinnego).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl