metabolit tikagreloru
Tikagreloru jest lekiem przeciwpłytkowym z grupy cyklopentylotriazolopirymidyn (CPTP), który hamuje receptor P2Y12 dla ADP na płytkach krwi, co zapobiega ich agregacji i zmniejsza ryzyko powikłań zakrzepowych. W przeciwieństwie do innych leków przeciwpłytkowych, tikagreloru działa odwracalnie i nie wymaga aktywacji metabolicznej, aby wykazać efekt przeciwpłytkowy.
Głównym aktywnym metabolitem tikagreloru jest AR-C124910XX, który powstaje w wyniku metabolizmu przy udziale izoenzymu CYP3A4 cytochromu P450. Metabolit ten wykazuje działanie przeciwpłytkowe porównywalne z lekiem macierzystym, co zwiększa skuteczność terapeutyczną tikagreloru. Stężenie AR-C124910XX w osoczu wynosi około 30-40% stężenia związku macierzystego.
Tikagreloru i jego aktywny metabolit są wydalane głównie z żółcią i kałem, a jedynie w niewielkim stopniu przez nerki. Okres półtrwania tikagreloru wynosi około 7-9 godzin, a jego aktywnego metabolitu około 9 godzin, co pozwala na stosowanie leku dwa razy na dobę. Monitorowanie stężenia metabolitu tikagreloru może być istotne przy ocenie skuteczności leczenia lub w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tikagrelor – Interakcje
Tikagrelor jest substratem i łagodnym inhibitorem CYP3A4 oraz substratem i słabym inhibitorem glikoproteiny P (P-gp), co wpływa na jego interakcje farmakokinetyczne z innymi lekami. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na tikagrelor (Cmax 2,4-krotnie, AUC 7,3-krotnie) oraz jednoczesne zmniejszenie ekspozycji na jego aktywny metabolit, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i jest przeciwwskazane. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem) zwiększają Cmax tikagreloru o 69% i AUC 2,7-krotnie, co wymaga monitorowania pacjenta. Induktory CYP3A (np. ryfampicyna) obniżają ekspozycję tikagreloru (Cmax o 73%, AUC o 86%), co może zmniejszać jego skuteczność i jest przeciwwskazane. Cyklosporyna zwiększa ekspozycję tikagreloru (Cmax 2,3-krotnie, AUC 2,8-krotnie), co wymaga ostrożności. Morfina zmniejsza ekspozycję tikagreloru o 35%, co może obniżać skuteczność u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW).
agregacja płytek, antagonista receptora angiotensyny, czas częściowej tromboplastyny, czas krzepnięcia, czynniki krzepnięcia, glikoproteina p, indeks terapeutyczny, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A4, inhibitor P-gp, inhibitor P2Y12, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP3A4, kinaza fosfokreatynowa, metabolit tikagreloru, metabolizm CYP2C9, metabolizm CYP3A4, ostry zespół wieńcowy, parametry farmakokinetyczne, pauza komorowa, płytki krwi, rabdomioliza, sok grejpfrutowy, środek antykoncepcyjny, SSRI, wydalanie nerkowe, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ticatrom 60 mg
W praktyce klinicznej stosowanie tikagreloru u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczegółowej oceny ryzyka i korzyści, zwłaszcza w kontekście ciąży i karmienia piersią. Pacjentki przyjmujące tikagrelor w dawkach 60 mg lub 90 mg muszą być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji, aby zapobiec nieplanowanej ciąży, ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa leku w ciąży oraz potencjalne ryzyko dla płodu. Dane kliniczne dotyczące stosowania tikagreloru w ciąży są bardzo ograniczone, a badania przedkliniczne na zwierzętach wskazują na możliwy szkodliwy wpływ na rozrodczość, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku w tym okresie. W przypadku planowania ciąży lub jej rozpoznania podczas terapii, zaleca się rozważenie zmiany leczenia na bezpieczniejszą alternatywę.
aktywny metabolit, antykoncepcja, badanie farmakodynamiczno-toksykologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo leku, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, metabolit tikagreloru, model zwierzęcy, nieplanowana ciąża, rozrodczość, terapia tikagrelorem, Ticatrom, tikagrelor, wpływ na płodność, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Interakcje leku – Atirabo 90 mg
Tikagrelor jest substratem i łagodnym inhibitorem izoenzymu CYP3A4 oraz substratem i słabym inhibitorem glikoproteiny P (P-gp), co wpływa na jego farmakokinetykę i interakcje lekowe. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) znacząco zwiększają ekspozycję na tikagrelor (Cmax wzrost 2,4-krotny, AUC 7,3-krotny) i jednocześnie obniżają stężenie jego aktywnego metabolitu (Cmax o 89%, AUC o 56%), co czyni takie połączenia przeciwwskazanymi. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem) również zwiększają ekspozycję tikagreloru (Cmax o 69%, AUC 2,7-krotnie) z umiarkowanym wpływem na metabolit, co pozwala na ostrożne stosowanie. Induktory CYP3A (np. ryfampicyna) znacząco obniżają stężenia tikagreloru (Cmax o 73%, AUC o 86%), co może zmniejszać jego skuteczność i jest przeciwwskazane. Cyklosporyna zwiększa ekspozycję tikagreloru (Cmax 2,3-krotnie, AUC 2,8-krotnie), wymagając ostrożności. Morfina i inne opioidy opóźniają i zmniejszają wchłanianie tikagreloru o około 35%, co może wymagać rozważenia alternatywnych inhibitorów P2Y12 w ostrych zespołach wieńcowych.
agregacja płytek krwi, alkaloidy sporyszu, antagonista receptora angiotensyny, atorwastatyna, beta-adrenolityk, cyklosporyna, czas krzepnięcia, częściowa tromboplastyna, desmopresyna, digoksyna, diltiazem, działanie przeciwpłytkowe, erytromycyna, fenytoina, glikoproteina p, heparyna, heparyna drobnocząsteczkowa, induktor CYP3A, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor P2Y12, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, kwas atorwastatyny, kwas symwastatyny, lewonorgestrel, metabolit tikagreloru, morfina, ostry zespół wieńcowy, paroksetyna, rabdomioliza, rozuwastatyna, ryfampicyna, ryzyko krwotoczne, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sok grejpfrutowy, symwastatyna, tolbutamid, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, werapamil - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ticagrelor MSN 60 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne tikagreloru oraz jego głównego metabolitu nie wykazały niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych u ludzi. Zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego u zwierząt przy narażeniu odpowiadającym warunkom klinicznym, co koreluje z obserwacjami klinicznymi. W badaniach na szczurach stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby przy dużych dawkach tikagreloru, jednak mechanizmy tych zmian (hormonalne zaburzenia specyficzne dla szczurów oraz enzymatyczne indukcje charakterystyczne dla gryzoni) wskazują na niskie prawdopodobieństwo ich istotności klinicznej u ludzi.
aktywność enzymatyczna wątroby, badanie farmakokinetyczne, dojrzewanie wątroby, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, margines bezpieczeństwa, metabolit tikagreloru, nieprawidłowość rozwojowa, nieregularny cykl miesiączkowy, podrażnienie przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa leku, przeżywalność noworodków, rozwój postnatalny, rozwój układu szkieletowego, rozwój zarodkowo-płodowy, tikagrelor, toksyczność ciążowa, zaburzenie równowagi hormonalnej, znakowanie radioaktywne - Leksykon leków
Interakcje leku – Ticagrelor Aristo 60 mg
Tikagrelor jest substratem i łagodnym inhibitorem CYP3A4 oraz substratem i słabym inhibitorem glikoproteiny P (P-gp), co wpływa na jego farmakokinetykę i interakcje lekowe. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) zwiększają Cmax tikagreloru 2,4-krotnie i AUC 7,3-krotnie, jednocześnie obniżając Cmax i AUC aktywnego metabolitu odpowiednio o 89% i 56%, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem) podnoszą Cmax tikagreloru o 69% i AUC 2,7-krotnie, zmniejszając Cmax metabolitu o 38%, co wymaga ostrożności. Induktory CYP3A (np. ryfampicyna) znacząco obniżają ekspozycję na tikagrelor (Cmax o 73%, AUC o 86%), co może obniżać skuteczność leku i jest przeciwwskazane. Cyklosporyna zwiększa Cmax tikagreloru 2,3-krotnie i AUC 2,8-krotnie, co wymaga zachowania ostrożności. Morfina zmniejsza ekspozycję na tikagrelor o 35%, co może wymagać rozważenia pozajelitowego inhibitora P2Y12 u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW).
alkaloid sporyszu, antagonista receptora angiotensyny, czas częściowej tromboplastyny, czas krzepnięcia po aktywacji, etynyloestradiol, glikoproteina p, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, indeks terapeutyczny, induktor CYP3A, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor P2Y12, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C9, izoenzym CYP3A4, kinaza kreatynowa, kwas symwastatyny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolit tikagreloru, ostry zespół wieńcowy, pauza komorowa, rabdomioliza, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sok grejpfrutowy, substrat CYP3A4, symwastatyna, tikagrelor - Leksykon leków
Interakcje leku – Ticagrelor Farmak 90 mg
Tikagrelor jest substratem i łagodnym inhibitorem izoenzymu CYP3A4 oraz substratem i słabym inhibitorem glikoproteiny P (P-gp), co wpływa na jego interakcje farmakokinetyczne z innymi lekami. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) znacząco zwiększają ekspozycję na tikagrelor (Cmax ↑ 2,4-krotnie, AUC ↑ 7,3-krotnie) i zmniejszają stężenie jego aktywnego metabolitu, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem) podnoszą Cmax tikagreloru o 69% i AUC 2,7-krotnie, z jednoczesnym zmniejszeniem Cmax metabolitu o 38%, jednak są dopuszczalne do stosowania. Silne induktory CYP3A (np. ryfampicyna) obniżają Cmax tikagreloru o 73% i AUC o 86%, co może zmniejszać skuteczność leku i jest przeciwwskazane. Cyklosporyna, jako inhibitor P-gp i CYP3A, zwiększa Cmax tikagreloru 2,3-krotnie i AUC 2,8-krotnie, wymagając ostrożności. Spożycie soku grejpfrutowego podwaja ekspozycję na tikagrelor, jednak zwykle bez istotnego znaczenia klinicznego.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, czas częściowej tromboplastyny, czas krzepnięcia, czynnik krzepnięcia, farmakokinetyka tikagreloru, glikoproteina p, heparyna drobnocząsteczkowa, indeks terapeutyczny, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A4, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor P-gp, inhibitor P2Y12, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, izoenzym CYP3A4, kinaza fosfokreatynowa, metabolit tikagreloru, motoryka przewodu pokarmowego, ostry zespół wieńcowy, pauza komorowa, rabdomioliza, receptor P2Y12, zaburzenie równowagi