aktywność kalcemiczna

Aktywność kalcemiczna odnosi się do zdolności substancji do wpływania na poziom wapnia (Ca²⁺) w surowicy krwi. Jest to kluczowy parametr w metabolizmie wapniowo-fosforanowym organizmu, regulowany głównie przez trzy hormony: parathormon (PTH), kalcytoninę oraz witaminę D (w formie 1,25-dihydroksycholekalcyferolu).

Substancje o aktywności kalcemicznej mogą działać hiperkalcemicznie (podwyższając poziom wapnia we krwi) lub hipokalcemicznie (obniżając jego stężenie). Do związków o działaniu hiperkalcemicznym należą m.in. parathormon oraz aktywne metabolity witaminy D, które zwiększają wchłanianie wapnia w jelitach, resorpcję kostną oraz reabsorpcję wapnia w nerkach. Z kolei kalcytonina wykazuje działanie hipokalcemiczne poprzez hamowanie resorpcji kostnej i zwiększenie wydalania wapnia przez nerki.

Zaburzenia aktywności kalcemicznej mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych. Hiperkalcemia (stężenie wapnia >2,6 mmol/l) może wynikać z nadczynności przytarczyc, nowotworów wydzielających PTHrP, przedawkowania witaminy D lub zespołu mleczno-alkalicznego. Natomiast hipokalcemia (stężenie wapnia <2,1 mmol/l) może być spowodowana niedoczynnością przytarczyc, niedoborem witaminy D, przewlekłą chorobą nerek czy zespołem głodnych kości.

Ocena aktywności kalcemicznej ma istotne znaczenie w diagnostyce i monitorowaniu leczenia zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej, chorób przytarczyc, chorób metabolicznych kości oraz niektórych chorób nowotworowych.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl