biodostępność tramadolu
Biodostępność tramadolu wynosi około 75% po podaniu doustnym, co oznacza, że znaczna część przyjętej dawki leku dociera do krążenia ogólnoustrojowego. Warto zaznaczyć, że biodostępność może być wyższa przy wielokrotnym podawaniu leku ze względu na wysycenie efektu pierwszego przejścia przez wątrobę.
Tramadol jest metabolizowany głównie w wątrobie przez enzymy cytochromu P450, w tym CYP2D6, który przekształca lek do aktywnego metabolitu O-desmetylotramadolu (M1). Metabolit ten wykazuje większe powinowactwo do receptorów opioidowych μ niż związek macierzysty, co istotnie wpływa na skuteczność przeciwbólową leku.
Istotnym czynnikiem wpływającym na biodostępność tramadolu jest polimorfizm genetyczny enzymu CYP2D6. Pacjenci z fenotypem szybkich metabolizerów mogą osiągać wyższe stężenia aktywnego metabolitu, co może prowadzić do silniejszego efektu przeciwbólowego, ale również zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Z kolei u osób z fenotypem wolnych metabolizerów skuteczność przeciwbólowa może być zmniejszona.
Wchłanianie tramadolu po podaniu doustnym jest szybkie, a maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane po około 2 godzinach. Preparat o przedłużonym uwalnianiu charakteryzuje się niższym stężeniem maksymalnym, ale dłuższym czasem działania, co może być korzystne w terapii bólu przewlekłego.