samozatrucie
Samozatrucie (autointoksykacja) to stan, w którym organizm doświadcza zatrucia substancjami wytworzonymi przez własne komórki lub metabolity. W medycynie termin ten odnosi się również do celowego przyjęcia substancji toksycznych w celu samookaleczenia lub próby samobójczej.
W kontekście klinicznym samozatrucie może obejmować przedawkowanie leków (zarówno przepisanych, jak i dostępnych bez recepty), spożycie toksyn, chemikaliów domowych lub środków ochrony roślin. Najczęściej stosowanymi substancjami w przypadkach samozatrucia są paracetamol, benzodiazepiny, antydepresanty, opioidowe leki przeciwbólowe oraz alkohol.
Postępowanie w przypadku samozatrucia obejmuje stabilizację funkcji życiowych pacjenta, identyfikację zażytej substancji, ograniczenie wchłaniania (np. płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego), przyspieszenie eliminacji toksyn oraz zastosowanie specyficznych antidotów, jeśli są dostępne. Kluczowe znaczenie ma również ocena psychiatryczna i zapewnienie odpowiedniego wsparcia psychologicznego.
W szerszym kontekście fizjologicznym, zjawisko autointoksykacji może wiązać się z zaburzeniami metabolicznymi, niewydolnością narządów (szczególnie wątroby i nerek), które prowadzą do gromadzenia się toksycznych metabolitów w organizmie. Przykładami mogą być encefalopatia wątrobowa czy mocznica w przebiegu niewydolności nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Samookaleczenie/cięcie się – Epidemiologia
Niesamobójcze samouszkodzenie (NSSI) definiowane jest jako celowe uszkodzenie tkanki ciała bez intencji samobójczych, najczęściej w formie cięcia skóry, przypalania lub zadrapywania. Epidemiologia wskazuje na rozpowszechnienie NSSI w populacji młodzieży na poziomie 16-22%, ze szczytem zachorowań w wieku około 13-16 lat, a u dorosłych wskaźniki są niższe (1-6%). Istotne różnice występują między płciami – dziewczęta wykazują wyższe ryzyko (22,9% vs. 13,7% u chłopców). NSSI występuje globalnie, z wyższą częstością w krajach azjatyckich (19,5%) oraz wśród grup szczególnie narażonych, takich jak osoby ze spektrum autyzmu (do 42%), studenci (17-35%), migranci, osoby LGBTQ+ oraz populacje więzienne. Najczęstszą metodą jest cięcie (70% przypadków), a głównym wyzwalaczem – poczucie odrzucenia. NSSI jest silnie powiązane z zaburzeniami psychicznymi, w tym depresją, lękiem, zaburzeniem osobowości borderline oraz nadużywaniem substancji, a także stanowi istotny czynnik ryzyka prób samobójczych (5-krotnie wyższe ryzyko myśli samobójczych i 10-krotnie prób samobójczych).
depresja, Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób, niesamobójcze samouszkodzenie, polimorfizm pojedynczego nukleotydu, przedawkowanie leków, samookaleczenie, samozatrucie, trichotillomania, uzależnienie od narkotyków, zaburzenie lękowe, zaburzenie odżywiania, zaburzenie osobowości borderline, zaburzenie psychiczne, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zachowanie samobójcze, zachowanie samookaleczające, zatrucie lekami, zatrucie samobójcze, zespół stresu pourazowego - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie adaptacyjne – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zaburzenie adaptacyjne (AD) jest powszechnie diagnozowanym schorzeniem psychicznym o generalnie dobrym rokowaniu, potwierdzonym w badaniach pięcioletnich, gdzie 71% pacjentów nie spełniało kryteriów żadnego zaburzenia psychicznego, a tylko 13% rozwijało ciężką depresję i/lub alkoholizm. Mimo to, przewlekłość objawów i obecność symptomów behawioralnych są najsilniejszymi predyktorami niekorzystnego przebiegu. Objawy mogą utrzymywać się miesiącami lub latami, a u części pacjentów dochodzi do progresji do innych zaburzeń. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko samobójstwa, które u osób z AD jest 12-krotnie wyższe niż w populacji ogólnej, z krótszym i bardziej impulsywnym procesem samobójczym niż w ciężkiej depresji. Ryzyko to jest najwyższe u młodzieży (15-19 lat) i wzrasta z wiekiem u kobiet. Ponadto, pacjenci z AD często angażują się w celowe samouszkodzenia, a zaburzenia związane z nadużywaniem substancji mogą komplikować diagnozę i przebieg choroby.
antyspołeczne zaburzenie osobowości, ciężka depresja, epizod dużej depresji, interwencja kryzysowa, interwencja psychologiczna, lek przeciwdepresyjny, lek psychotropowy, myśli samobójcze, objawy behawioralne, objawy depresyjne, podejście poznawczo-behawioralne, próba samobójcza, przewlekły przebieg choroby, rak piersi, randomizowane badanie kontrolowane, remisja objawów, ryzyko samobójstwa, samozatrucie, trening inokulacji stresu, zaburzenie adaptacyjne