stenoza tętnicy szyjnej

Stenoza tętnicy szyjnej to zwężenie jednej lub obu tętnic szyjnych wewnętrznych, najczęściej spowodowane przez odkładanie się blaszek miażdżycowych. Tętnice te są głównymi naczyniami dostarczającymi krew do mózgu, a ich zwężenie zwiększa ryzyko udaru niedokrwiennego.

Czynniki ryzyka stenozy tętnicy szyjnej obejmują nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemię, cukrzycę, palenie tytoniu, otyłość oraz podeszły wiek. Choroba często przebiega bezobjawowo, aż do momentu wystąpienia objawów niedokrwienia mózgu, takich jak przemijający atak niedokrwienny (TIA) lub udar mózgu.

Diagnostyka stenozy tętnicy szyjnej opiera się na badaniach obrazowych, takich jak ultrasonografia dopplerowska, angiografia TK, angiografia MR lub klasyczna angiografia. Stopień zwężenia określa się procentowo – zwężenia powyżej 70% uznawane są za istotne hemodynamicznie i wymagają interwencji.

Leczenie stenozy tętnicy szyjnej może być zachowawcze (modyfikacja czynników ryzyka, leczenie przeciwpłytkowe) lub inwazyjne. Metody inwazyjne obejmują endarterektomię tętnicy szyjnej (CEA) – chirurgiczne usunięcie blaszek miażdżycowych, lub stentowanie tętnicy szyjnej (CAS) – małoinwazyjną procedurę wewnątrznaczyniową. Wybór metody leczenia zależy od stopnia zwężenia, objawów klinicznych oraz indywidualnych czynników ryzyka pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl