uszkodzenie wzroku i słuchu

Uszkodzenie wzroku i słuchu to zaburzenia funkcji sensorycznych, które mogą występować niezależnie lub jednocześnie, tworząc wówczas stan określany jako głuchoślepota. Deficyty te mogą mieć różne nasilenie – od łagodnych do całkowitej utraty funkcji – i różnorodną etiologię, obejmującą czynniki wrodzone, genetyczne, nabyte, pourazowe lub degeneracyjne.

Uszkodzenie wzroku może dotyczyć różnych struktur oka i drogi wzrokowej, prowadząc do zaburzeń ostrości widzenia, pola widzenia, rozpoznawania barw czy adaptacji do zmian oświetlenia. Utrata słuchu natomiast może być przewodzeniowa (związana z zaburzeniami ucha zewnętrznego lub środkowego), odbiorcza (dotycząca ucha wewnętrznego lub nerwu słuchowego) lub mieszana.

Diagnostyka obejmuje badania okulistyczne (w tym ocenę ostrości wzroku, badanie dna oka, pola widzenia), audiometryczne (audiometria tonalna, słowna, impedancyjna) oraz obrazowanie struktur oka i ucha. W przypadkach podejrzenia uwarunkowań genetycznych wskazana jest diagnostyka molekularna, szczególnie przy zespołach, w których współwystępują oba deficyty (np. zespół Ushera).

Leczenie i rehabilitacja są zindywidualizowane i zależą od przyczyny, charakteru i stopnia uszkodzenia. Mogą obejmować korekcję optyczną, leki, zabiegi chirurgiczne, aparaty słuchowe, implanty ślimakowe oraz rozbudowaną rehabilitację z wykorzystaniem technik kompensacyjnych i narzędzi wspomagających (systemy FM, powiększalniki elektroniczne, technologie asystujące).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl