zmętniała soczewka
Zmętniała soczewka, inaczej zwana zaćmą (cataracta), to jedna z najczęstszych patologii narządu wzroku, charakteryzująca się utratą przezierności soczewki oka. Proces ten prowadzi do stopniowego pogorszenia ostrości widzenia, zwiększonej wrażliwości na światło, a w zaawansowanych przypadkach do znacznego upośledzenia funkcji wzrokowych.
Etiologia zaćmy jest wieloczynnikowa. Najczęstszą jej postacią jest zaćma starcza (cataracta senilis), związana z naturalnym procesem starzenia się organizmu. Inne przyczyny obejmują urazy oka, przewlekłe stany zapalne, cukrzycę, ekspozycję na promieniowanie UV, długotrwałe stosowanie niektórych leków (zwłaszcza kortykosteroidów) oraz predyspozycje genetyczne. Zaćma może występować również jako wada wrodzona.
Diagnostyka zmętniałej soczewki opiera się na badaniu ostrości wzroku, ocenie przedniego odcinka oka w lampie szczelinowej oraz badaniu dna oka. W przypadku zaawansowanych zmian, może być konieczne wykonanie dodatkowych badań obrazowych, takich jak USG oka, aby ocenić stan siatkówki.
Jedyną skuteczną metodą leczenia zaćmy jest zabieg chirurgiczny, polegający na usunięciu zmętniałej soczewki i wszczepieniu sztucznej soczewki wewnątrzgałkowej. Współczesna mikrochirurgia oka pozwala na wykonanie zabiegu w znieczuleniu miejscowym, metodą fakoemulsyfikacji, która charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa i szybkim okresem rekonwalescencji. Wskazaniem do zabiegu jest upośledzenie widzenia wpływające na codzienne funkcjonowanie pacjenta.