działania niepożądane kwetiapiny
Kwetiapina jest lekiem przeciwpsychotycznym drugiej generacji (atypowym), stosowanym w leczeniu schizofrenii, choroby afektywnej dwubiegunowej oraz jako terapia wspomagająca w ciężkich epizodach depresyjnych. Jak każdy lek, kwetiapina może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości występowania.
Do najczęstszych działań niepożądanych kwetiapiny należą: senność, zawroty głowy, suchość w ustach, zaparcia, niedociśnienie ortostatyczne, tachykardia oraz zwiększenie masy ciała. Pacjenci mogą również doświadczać podwyższonego poziomu trójglicerydów i cholesterolu we krwi, wzrostu stężenia enzymów wątrobowych oraz zwiększenia stężenia prolaktyny, choć w mniejszym stopniu niż w przypadku klasycznych neuroleptyków.
Kwetiapina może wywoływać zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperglikemia i cukrzyca typu 2, dlatego pacjenci powinni być monitorowani pod kątem poziomu glukozy we krwi. Rzadziej występują poważniejsze działania niepożądane, w tym: złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytoza, wydłużenie odstępu QT, które może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, oraz objawy pozapiramidowe (chociaż występują rzadziej niż przy stosowaniu klasycznych leków przeciwpsychotycznych).
U osób starszych kwetiapina może zwiększać ryzyko udarów i zgonów, dlatego należy zachować szczególną ostrożność w tej grupie pacjentów. Lek może również powodować nadmierną sedację, co jest szczególnie istotne u pacjentów prowadzących pojazdy mechaniczne lub obsługujących maszyny. Ze względu na profil działań niepożądanych, terapia kwetiapiną wymaga regularnego monitorowania stanu klinicznego pacjenta oraz parametrów laboratoryjnych.