kryzys hipotensyjny
Kryzys hipotensyjny to nagłe i znaczące obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, które może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Stan ten charakteryzuje się wartościami ciśnienia skurczowego poniżej 90 mmHg i/lub rozkurczowego poniżej 60 mmHg, czemu towarzyszą objawy kliniczne niedostatecznej perfuzji tkanek i narządów.
Najczęstsze przyczyny kryzysu hipotensyjnego obejmują hipowolemię (utrata krwi, odwodnienie), niewydolność serca, reakcje anafilaktyczne, sepsa, działania niepożądane leków oraz zaburzenia neurogeniczne. Do objawów klinicznych należą zawroty głowy, omdlenia, splątanie, bladość powłok, tachykardia, oliguria oraz pogorszenie funkcji narządów docelowych.
Postępowanie w kryzysie hipotensyjnym wymaga szybkiej diagnostyki przyczyny oraz natychmiastowego wdrożenia odpowiedniego leczenia. Obejmuje ono uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej (płynoterapia), w przypadku wstrząsu septycznego – antybiotykoterapię, w reakcji anafilaktycznej – adrenalinę, a w przypadku niewydolności nadnerczy – glikokortykosteroidy. W ciężkich przypadkach konieczne jest zastosowanie leków wazopresyjnych oraz monitoring hemodynamiczny.
Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grupy wysokiego ryzyka: osoby starsze, z chorobami przewlekłymi układu sercowo-naczyniowego, przyjmujące leki hipotensyjne oraz pacjentów z zaburzeniami autonomicznego układu nerwowego. Skuteczne leczenie kryzysu hipotensyjnego wymaga indywidualnego podejścia i dostosowania terapii do przyczyny oraz stanu klinicznego pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z głogu – Właściwości farmakodynamiczne
Wyciąg z głogu (Crataegi folii cum flore), klasyfikowany w grupie leków stosowanych w chorobach serca (kod ATC: C01EB04), wykazuje wielokierunkowe działanie na układ sercowo-naczyniowy. Jego główne efekty farmakodynamiczne obejmują dodatni efekt inotropowy potwierdzony w modelach in vitro i in vivo (np. wzrost kurczliwości mięśnia sercowego o 9,5% przy stężeniu 3 µg/ml w modelu Langendorffa oraz wzrost dp/dt max o 16,8-31,1% przy dawkach 7,5-30 mg/kg u psów), zwiększenie przepływu wieńcowego (wzrost perfuzji o 32,1-64,3% w modelu Langendorffa oraz 46,7-89,4% u psów), ujemny efekt batmotropowy (wydłużenie refrakcji komorowej o 3,8-9,9% przy stężeniach 500 ng/ml do 10 µg/ml), a także działanie chronotropowe ujemne (obniżenie częstości skurczów serca z 504 do 450 uderzeń/min po podaniu 12,5 mg/kg). Ponadto wyciąg wykazuje działanie kardioprotekcyjne w warunkach niedokrwienia i reperfuzji, poprawiając mechanikę serca, metabolizm energetyczny oraz redukując poziom mleczanu, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych i izolowanych sercach.
działanie chronotropowe ujemne, działanie hipotensyjne, działanie kardioprotekcyjne, efekt inotropowy dodatni, efekt wazodylatacyjny, kryzys hipotensyjny, kurczliwość mięśnia sercowego, migotanie komór, model sercowy Langendorffa, niedokrwienie i reperfuzja, niewydolność serca, obwodowy opór naczyniowy, oligomeryczne procyjanidyny, perfuzja wieńcowa, pobudliwość mięśnia sercowego, przepływ wieńcowy, refrakcja komorowa, skurcz lewej komory, tachykardia, tachykardia komorowa, układ sercowo-naczyniowy, wyciąg z głogu, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neo-Cardiol 124,8 mg
Neo-Cardiol, zawierający wyciąg gęsty z kwiatostanu głogu (kod ATC: C01EB04), wykazuje wielokierunkowe działanie na układ sercowo-naczyniowy potwierdzone badaniami in vitro i in vivo. Wyciąg zwiększa siłę skurczu mięśnia sercowego (dodatnie działanie inotropowe), co w modelu Langendorffa przy stężeniu 3 µg/ml flawonoidów podnosi kurczliwość o 9,5%, a w badaniach na psach dożylnie podawany w dawkach 7,5-30 mg/kg zwiększa dp/dt max o 16,8-31,1%. Ponadto, wyciąg wywołuje istotny efekt wazodylatacyjny w naczyniach wieńcowych, zwiększając perfuzję wieńcową o 64,3% przy 3 µg/ml flawonoidów in vitro oraz o 46,7-89,4% w badaniach na psach. Działanie batmotropowe ujemne objawia się wydłużeniem refrakcji komorowej o 3,8-9,9% (stężenia 500 ng/ml do 10 µg/ml), co może przeciwdziałać arytmiom, a doustne podawanie wyciągu w dawce 12,5 mg/kg obniża częstość akcji serca z 504 do 450 uderzeń/min. Wyciąg wykazuje także działanie kardioprotekcyjne, chroniąc mięsień sercowy przed uszkodzeniami niedokrwienno-reperfuzyjnymi, co potwierdzono m.in. redukcją migotania komór i tachykardii u szczurów oraz poprawą funkcji mechanicznej serca in vitro.
arytmia, ciśnienie tętnicze, częstość skurczów serca, dodatnie działanie inotropowe, działanie hipotensyjne, działanie wazodylatacyjne, efekt kardioprotekcyjny, efekt wazodylatacyjny, funkcja skurczowa mięśnia sercowego, kryzys hipotensyjny, kurczliwość serca, kwiatostan głogu, mięsień brodawkowy, migotanie komór, model sercowy Langendorffa, nadciśnienie, obwodowy opór naczyniowy, oligomeryczne procyjanidyny, perfuzja wieńcowa, przepływ krwi, przepływ wieńcowy, refrakcja komorowa, skurcz mięśnia sercowego, tachykardia, tachykardia komorowa, układ sercowo-naczyniowy, ukrwienie mięśnia sercowego, zaburzenie rytmu serca