rozstrzenie oskrzeli z pociągania
Rozstrzenie oskrzeli z pociągania (traction bronchiectasis) to typ rozstrzeni oskrzeli, charakteryzujący się nieprawidłowym, trwałym poszerzeniem dróg oddechowych, które powstaje w wyniku pociągania ścian oskrzeli przez otaczającą tkankę płucną objętą procesem włóknienia.
Rozstrzenie oskrzeli z pociągania występują najczęściej w przebiegu chorób śródmiąższowych płuc, szczególnie w idiopatycznym włóknieniu płuc (IPF), przewlekłym alergicznym zapaleniu pęcherzyków płucnych oraz sarkoidozie. W przeciwieństwie do klasycznych rozstrzeni oskrzeli, ten typ nie jest bezpośrednio związany z infekcjami dróg oddechowych, lecz stanowi konsekwencję zmian strukturalnych w miąższu płuc.
Diagnostyka opiera się głównie na badaniach obrazowych – tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości (HRCT) jest metodą z wyboru, uwidaczniając charakterystyczne poszerzenie oskrzeli z towarzyszącymi zmianami włóknistymi. Rozstrzenie z pociągania obserwuje się zwykle w obrębie obszarów o typie „plastra miodu” lub zmian siateczkowatych, szczególnie w dolnych płatach płuc.
Leczenie ukierunkowane jest przede wszystkim na chorobę podstawową, która prowadzi do włóknienia płuc. Samo rozstrzenie oskrzeli z pociągania nie podlega zazwyczaj specyficznej terapii, ale stanowi ważny marker diagnostyczny i prognostyczny w chorobach śródmiąższowych płuc.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Włóknienie płuc idiopatyczne – Diagnostyka i diagnoza
Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF) to przewlekła, postępująca śródmiąższowa choroba płuc o nieznanej etiologii, charakteryzująca się narastającym włóknieniem i stwardnieniem miąższu płuc, co prowadzi do ograniczenia wymiany gazowej. Diagnostyka IPF opiera się na wykluczeniu innych przyczyn śródmiąższowych chorób płuc oraz potwierdzeniu charakterystycznego wzorca UIP w HRCT, który obejmuje zmiany siateczkowate, obraz plastra miodu i rozstrzenie oskrzeli z pociągania, głównie w dolnych i podopłucnowych partiach płuc. Typowy lub prawdopodobny wzorzec UIP w HRCT pozwala na rozpoznanie IPF bez konieczności biopsji. Badania czynnościowe płuc wykazują restrykcyjny wzorzec wentylacyjny (zmniejszona TLC, VC) oraz obniżoną zdolność dyfuzyjną (DLCO). Test 6-minutowego marszu (6MWT) służy do oceny wydolności wysiłkowej i desaturacji tlenowej. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić choroby tkanki łącznej, alergiczne zapalenie pęcherzyków, choroby zawodowe i polekowe śródmiąższowe choroby płuc.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, badania czynnościowe płuc, bronchoskopia, choroba śródmiąższowa płuc, desaturacja, gazometria krwi tętniczej, idiopatyczne włóknienie płuc, lek przeciwfibrotyczny, morfologia krwi, niewydolność prawokomorowa serca, nintedanib, pałeczkowatość palców, pirfenidon, płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pylica krzemowa, restrykcyjny wzorzec wentylacyjny, reumatoidalne zapalenie stawów, rozstrzenie oskrzeli z pociągania, sarkoidoza, sinica, śródmiąższowa choroba płuc, test 6-minutowego marszu, tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, twardzina układowa, wideotorakoskopia, włóknienie tkanki płucnej, wzorzec histopatologiczny, zdolność dyfuzyjna płuc, zwykłe śródmiąższowe zapalenie płuc