ekspozycja na metadon

Ekspozycja na metadon odnosi się do kontaktu pacjenta z syntetycznym opioidem długodziałającym, stosowanym głównie w leczeniu uzależnienia od opioidów oraz w terapii bólu przewlekłego. Metadon działa poprzez wiązanie się z receptorami opioidowymi μ w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zmniejszenia objawów odstawiennych u osób uzależnionych.

W kontekście klinicznym ekspozycja na metadon może być celowa (terapeutyczna) w ramach programów substytucyjnych lub przypadkowa (zatrucie). Substancja charakteryzuje się długim okresem półtrwania (24-36 godzin), co wiąże się z ryzykiem kumulacji i opóźnionego występowania objawów toksycznych, szczególnie depresji oddechowej.

Przypadkowa ekspozycja na metadon stanowi istotne zagrożenie, zwłaszcza u dzieci i osób nietolerujących opioidów, gdzie nawet niewielkie dawki mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaburzeń oddychania, bradykardii, hipotensji, a w skrajnych przypadkach – śmierci. Leczenie zatrucia obejmuje podanie naloksonu, monitorowanie funkcji życiowych oraz wspomaganie oddychania.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl