zaburzenie EEG

Zaburzenie EEG (elektroencefalografii) odnosi się do nieprawidłowości w zapisie czynności elektrycznej mózgu. Elektroencefalografia jest nieinwazyjną metodą diagnostyczną, która rejestruje zmiany potencjałów elektrycznych generowanych przez neurony kory mózgowej za pomocą elektrod umieszczonych na skórze głowy.

Prawidłowy zapis EEG charakteryzuje się określonymi wzorcami aktywności elektrycznej, które różnią się w zależności od stanu świadomości, wieku pacjenta oraz regionu mózgu. Zaburzenia EEG mogą obejmować nieprawidłową amplitudę, częstotliwość, symetrię lub morfologię fal mózgowych. Najczęściej spotykane nieprawidłowości to fale wolne (delta, theta), fale ostre, iglice, zespoły iglica-fala wolna oraz zaburzenia synchronizacji aktywności podstawowej.

Zaburzenia EEG mogą występować w różnych jednostkach chorobowych, takich jak padaczka (gdzie są podstawowym narzędziem diagnostycznym), udar mózgu, guzy mózgu, urazy czaszkowo-mózgowe, infekcje OUN, choroby neurodegeneracyjne czy zaburzenia metaboliczne. Specyficzne wzorce zaburzeń EEG mogą pomóc w ustaleniu typu padaczki, lokalizacji ogniska padaczkowego czy ocenie skuteczności leczenia przeciwpadaczkowego.

Interpretacja zaburzeń EEG wymaga doświadczenia klinicznego i zawsze powinna być przeprowadzana w kontekście obrazu klinicznego pacjenta. Prawidłowe EEG nie wyklucza padaczki (około 10-40% pacjentów z padaczką może mieć prawidłowy zapis międzynapadowy), a z drugiej strony, nieprawidłowości w EEG mogą występować u osób bez objawów klinicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl