suchość błony śluzowej gardła

Suchość błony śluzowej gardła (xerostomia) to dość powszechny objaw, charakteryzujący się zmniejszoną ilością śliny lub zmianą jej składu, co prowadzi do nieprzyjemnego uczucia suchości w jamie ustnej i gardle. Stan ten może wynikać z wielu czynników, w tym przyjmowania leków (szczególnie przeciwhistaminowych, przeciwdepresyjnych, przeciwnadciśnieniowych), chorób ogólnoustrojowych (takich jak zespół Sjögrena, cukrzyca, niedoczynność tarczycy), radioterapii okolicy głowy i szyi, a także oddychania przez usta, palenia tytoniu czy odwodnienia organizmu.

Objawom suchości błony śluzowej gardła często towarzyszą trudności w połykaniu, dyskomfort podczas mówienia, zmiany smaku, pieczenie i nadwrażliwość błony śluzowej, a także zwiększona podatność na infekcje jamy ustnej i gardła. Długotrwała suchość może prowadzić do przewlekłego stanu zapalnego gardła, nasilać objawy refluksu żołądkowo-przełykowego oraz przyczyniać się do rozwoju próchnicy zębów i chorób przyzębia.

Diagnostyka obejmuje dokładny wywiad lekarski, badanie przedmiotowe oraz w wybranych przypadkach badania laboratoryjne (np. pomiar przepływu śliny, badania obrazowe ślinianek). Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę i obejmować odpowiednie nawodnienie, stosowanie substytutów śliny, stymulatorów wydzielania śliny, modyfikację stosowanych leków oraz wdrożenie odpowiednich zasad higieny jamy ustnej. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie leków sialagogicznych zwiększających produkcję śliny.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl