bloker beta-adrenergiczny

Bloker beta-adrenergiczny (beta-adrenolityk) to lek z grupy antagonistów receptorów beta-adrenergicznych, który hamuje działanie adrenaliny i noradrenaliny na receptory beta-adrenergiczne. Mechanizm działania polega na kompetycyjnym wiązaniu się z receptorami beta, co uniemożliwia przyłączenie się do nich katecholamin.

Blokery beta-adrenergiczne dzielą się na nieselektywne (blokujące receptory beta-1 i beta-2) oraz selektywne (kardioselektywne), działające głównie na receptory beta-1 zlokalizowane w sercu. Przedstawicielami tej grupy są m.in. propranolol (nieselektywny) oraz metoprolol, bisoprolol (selektywne).

Główne wskazania do stosowania beta-adrenolityków obejmują nadciśnienie tętnicze, chorobę wieńcową, zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca, kardiomiopatię przerostową oraz jaskrę. W neurologii stosowane są w profilaktyce migreny, a w gastroenterologii w leczeniu nadciśnienia wrotnego.

Działania niepożądane beta-blokerów to przede wszystkim bradykardia, hipotensja, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, skurcz oskrzeli (szczególnie przy stosowaniu nieselektywnych beta-blokerów u pacjentów z astmą), zmęczenie, zaburzenia snu, maskowanie objawów hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą oraz nasilenie objawów choroby Raynauda.

Przeciwwskazania do stosowania beta-blokerów obejmują astmę oskrzelową (szczególnie dla nieselektywnych), ciężką bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, wstrząs kardiogenny, niewyrównaną niewydolność serca oraz ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl