Spiolto Respimat
Spiolto Respimat to preparat stosowany w terapii podtrzymującej u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). Zawiera dwie substancje czynne: tiotropium (bromek tiotropiowy) – długo działający antagonista receptorów muskarynowych (LAMA) oraz olodaterol – długo działający agonista receptorów beta-2-adrenergicznych (LABA).
Tiotropium w Spiolto Respimat działa poprzez blokowanie receptorów muskarynowych w mięśniach gładkich dróg oddechowych, zmniejszając skurcz oskrzeli. Olodaterol natomiast aktywuje receptory beta-2-adrenergiczne, prowadząc do rozszerzenia oskrzeli. Połączenie tych mechanizmów zapewnia skuteczniejszą bronchodylatację niż monoterapia.
Spiolto Respimat jest dostępny w formie inhalatora miękkiej mgły, co zapewnia efektywne dostarczanie substancji czynnych do dróg oddechowych. Standardowa dawka to 5 μg tiotropium i 5 μg olodaterolu (2 rozpylenia) raz na dobę. Badania kliniczne wykazały, że preparat poprawia czynność płuc (FEV1), zmniejsza duszność i poprawia jakość życia pacjentów z POChP.
Najczęstsze działania niepożądane Spiolto Respimat to suchość w jamie ustnej, zawroty głowy i ból głowy. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania, przerostem prostaty, ciężką niewydolnością nerek oraz zaburzeniami rytmu serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Olodaterol – Właściwości farmakokinetyczne
Olodaterol, długo działający β2-agonista, wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach terapeutycznych, osiągając stan stacjonarny po 8 dniach inhalacji raz na dobę. Po inhalacji za pomocą Respimat biodostępność wynosi około 30%, a maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 10-20 minut. Substancja wiąże się z białkami osocza w 60%, ma dużą objętość dystrybucji (1110 l) i jest substratem dla transporterów P-gp, OAT1, OAT3 oraz OCT1. Metabolizm olodaterolu zachodzi głównie przez glukuronizację i O-demetylację, z udziałem izoenzymów CYP2C9, CYP2C8, CYP3A4 oraz UGT2B7, UGT1A1, UGT1A7 i UGT1A9. Całkowity klirens wynosi 872 ml/min, z klirensem nerkowym 173 ml/min. Wydalanie odbywa się głównie z kałem (53%) i moczem (38%), a okres półtrwania wynosi około 45 godzin, co wskazuje na długotrwałe utrzymywanie się leku w organizmie.
astma, białko oporności raka piersi, białko osocza, biodostępność olodaterolu, biotransformacja, cytochrom P450, długo działający β2-agonista, glukuronizacja, inhalator Respimat, izoenzym CYP2C9, klirens całkowity, klirens nerkowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, O-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oporność wielolekowa, P-glikoproteina, parametr farmakokinetyczny, POChP, polipeptyd transportujący aniony organiczne, Spiolto Respimat, stan stacjonarny, transporter anionów organicznych, transporter błonowy, transporter kationów organicznych - Leksykon substancji czynnych
Olodaterol – Przeciwwskazania stosowania
Olodaterol, będący długo działającym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, jest składnikiem leku Spiolto Respimat, który zawiera również tiotropium (2,5 µg olodaterolu i 2,5 µg tiotropium na jedno rozpylenie). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania tego preparatu jest nadwrażliwość na olodaterol, tiotropium lub substancje pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (0,0011 mg na rozpylenie), który może wywołać reakcje alergiczne. Ponadto, przeciwwskazaniem jest historia nadwrażliwości na atropinę lub jej pochodne (ipratropium, oksytropium), ze względu na możliwość reakcji krzyżowych z tiotropium, antagonistą receptorów muskarynowych. W takich przypadkach konieczne jest rozważenie alternatywnych terapii niezawierających tych składników.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, antagonista receptorów muskarynowych, atropina, chlorek benzalkoniowy, inhalator Respimat, ipratropium, lek przeciwcholinergiczny, nadwrażliwość na substancję czynną, oksytropium, olodaterol, przewlekła choroba układu oddechowego, reakcja krzyżowa, roztwór do inhalacji, Spiolto Respimat, technika inhalacji, tiotropium, β2-mimetyk - Leksykon leków
Skład i postać leku – Spiolto Respimat 2,5 mcg + 2,5 mcg
Produkt leczniczy Spiolto Respimat to roztwór do inhalacji zawierający dwie substancje czynne: tiotropium (2,5 µg w postaci bromku jednowodnego) oraz olodaterol (2,5 µg w postaci chlorowodorku) na jedno rozpylenie. Dawka dostarczana oznacza ilość substancji czynnej dostępnej dla pacjenta po przejściu przez ustnik inhalatora. Preparat zawiera również substancję pomocniczą benzalkoniowy chlorek w ilości 0,0011 mg na rozpylenie. Roztwór jest bezbarwny i przezroczysty, umieszczony w 4 ml wkładzie, który umożliwia wykonanie 60 rozpyleń (30 dawek leczniczych). Produkt dostępny jest w różnych wariantach opakowań, w tym pojedynczym i potrójnym, z inhalatorem wielokrotnego użytku oraz wkładami uzupełniającymi.
bromek tiotropium, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek olodaterolu, dawka dostarczana, dawka lecznicza, edetynian disodu, inhalator Respimat, inhalator wielokrotnego użytku, kwas solny, okres ważności leku, roztwór do inhalacji, Spiolto Respimat, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu - Leksykon substancji czynnych
Olodaterol – Interakcje
Olodaterol, składnik aktywny Spiolto Respimat, wykazuje ograniczony potencjał do farmakokinetycznych interakcji, nie hamując istotnie enzymów cytochromu P450 ani transporterów leków w stężeniach klinicznych. Badania wykazały, że jednoczesne stosowanie z flukonazolem (inhibitor CYP2C9) nie wpływa na ekspozycję olodaterolu, natomiast ketokonazol (silny inhibitor CYP3A4 i P-gp) zwiększa ekspozycję o około 70%, co jednak nie wymaga modyfikacji dawki. W terapii POChP olodaterol może być bezpiecznie łączony z krótko działającymi beta-mimetykami i wziewnymi kortykosteroidami bez istotnych interakcji klinicznych. Należy jednak zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków adrenergicznych, beta-blokerów, pochodnych ksantyny, steroidów systemowych oraz diuretyków nieoszczędzających potasu, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak hipokaliemia czy antagonizm receptorowy.
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, agonista receptora beta-adrenergicznego, antagonizm receptorowy, antybiotyk makrolidowy, beta-bloker, beta-mimetyk, bromek tiotropium, cytochrom CYP3A4, cytochrom P450, diuretyk nieoszczędzający potasu, działanie adrenergiczne, działanie arytmogenne, działanie przeciwcholinergiczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP2C9, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor P-glikoproteiny, kortykosteroid wziewny, lek kardioselektywny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, odstęp QTc, olodaterol, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna ksantyny, POChP, selektywny agonista, Spiolto Respimat, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spiolto Respimat 2,5 mcg + 2,5 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Spiolto Respimat, zawierającego bromek tiotropium i olodaterol, wykazały, że działania toksyczne pojawiają się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne poziomy stosowane u ludzi. Zarówno tiotropium, jak i olodaterol nie wykazały potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego w dawkach terapeutycznych (2,5 µg + 2,5 µg). W badaniach reprodukcyjnych bromek tiotropium nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików, a toksyczne efekty obserwowano jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. Podobnie olodaterol nie wykazał teratogenności przy dawkach do 1054 µg/kg/dobę u szczurów, natomiast u królików dawka 2489 µg/kg/dobę wywołała toksyczne zmiany rozwojowe, w tym nierówne skostnienie i rozszczep podniebienia, co jest związane ze stymulacją beta-adrenergiczną.
beta2-mimetyk, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, maksymalna ekspozycja, mięsak gładkokomórkowy, mięśniak gładki krezki jajnika, mięśniak macicy, nierówne skostnienie, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, Spiolto Respimat, stymulacja beta-adrenergiczna, toksyczność, toksyczność płodowa, układ moczowo-płciowy, układ oddechowy, wpływ na reprodukcję, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zapalenie gruczołu krokowego - Leksykon substancji czynnych
Tiotropium – Przeciwwskazania stosowania
Tiotropium, stosowany w leczeniu obturacyjnych chorób dróg oddechowych, dostępny jest w formie proszku do inhalacji (kapsułki twarde) oraz roztworu do inhalacji. Przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną (bromek tiotropiowy lub bromek tiotropiowy jednowodny) oraz na atropinę i jej pochodne (ipratropium, oksytropium). Szczególną uwagę należy zwrócić na nadwrażliwość na substancje pomocnicze, zwłaszcza laktozę jednowodną, obecna w większości kapsułek (np. Acopair – 5,5 mg, Braltus – 18 mg, Gartior – 5,2 mg laktozy jednowodnej na kapsułkę), która zawiera białka mleka i stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z alergią na białka mleka krowiego. Preparat Spiolto Respimat zawiera dodatkowo chlorek benzalkoniowy (0,0011 mg na rozpylenie), na który również może wystąpić nadwrażliwość.
Acopair, alergia na białka mleka krowiego, białko mleka, Braltus, bromek tiotropiowy, bromek tiotropiowy jednowodny, chlorek benzalkoniowy, choroba obturacyjna dróg oddechowych, choroba układu oddechowego, Gartior, ipratropium, kapsułka do inhalacji, laktoza jednowodna, lek antycholinergiczny, nadwrażliwość na atropinę, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, oksytropium, proszek do inhalacji, roztwór do inhalacji, Spiolto Respimat, Spiriva, Srivasso, Tiotropium Elpen, tiotropium z olodaterolem - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Spiolto Respimat 2,5 mcg + 2,5 mcg
Lek Spiolto Respimat, zawierający 2,5 mikrograma tiotropium oraz 2,5 mikrograma olodaterolu w postaci roztworu do inhalacji, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki aktywne (tiotropium w formie bromku jednowodnego oraz olodaterol w formie chlorowodorku) lub na substancje pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (0,0011 mg na rozpylenie), który może wywoływać reakcje alergiczne. Ponadto, ze względu na farmakologiczną i strukturalną podobieństwo tiotropium do atropiny i jej pochodnych (ipratropium, oksytropium), lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na te związki.
- Leksykon substancji czynnych
Tiotropium – Właściwości farmakodynamiczne
Tiotropium, będący długo działającym, wybiórczym antagonistą receptorów muskarynowych (głównie M₃), wykazuje silne i długotrwałe działanie rozszerzające oskrzela u pacjentów z POChP, utrzymujące się ponad 24 godziny po pojedynczej dawce 18 µg. Mechanizm działania opiera się na wolnej dysocjacji od receptorów M₃, co przekłada się na stabilną poprawę parametrów czynności płuc, takich jak FEV₁ i FVC, obserwowaną już po 30 minutach od podania leku i utrzymującą się przez rok terapii bez tachyfilaksji. Tiotropium znacząco poprawia także wskaźniki kliniczne, w tym duszność (ocenianą za pomocą Transition Dyspnoea Index), tolerancję wysiłku (wzrost czasu tolerancji wysiłku o 19,7–28,3% w ergometrii rowerowej) oraz jakość życia mierzoną kwestionariuszem SGRQ (średnia poprawa o 4,19 jednostki, p=0,001). Ponadto, tiotropium redukuje częstość zaostrzeń POChP o 19% oraz hospitalizacji o 30%, a także wydłuża czas do pierwszego zaostrzenia i ciężkiego zaostrzenia w porównaniu do salmeterolu (odpowiednio 187 vs. 145 dni i HR 0,72; p<0,001). W badaniach bezpieczeństwa nie stwierdzono istotnego wpływu na odstęp QT, a leczenie wiązało się z 16% redukcją ryzyka zgonu oraz 19% zmniejszeniem ryzyka niewydolności oddechowej.
acetylocholina, agonista receptora beta2-adrenergicznego, badanie in vitro, bromek tiotropiowy jednowodny, cAMP, cyklaza adenylowa, dysocjacja tiotropium, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rozkurczające oskrzela, Europejska Agencja Leków, FEV1, FVC, kwestionariusz SGRQ, lek przeciwcholinergiczny, mięśniówka gładka oskrzeli, mukowiscydoza, niewydolność oddechowa, odstęp QT, olodaterol, POChP, proszek do inhalacji, receptor muskarynowy, rozszerzenie oskrzeli, roztwór do inhalacji, salmeterol, Spiolto Respimat, struktura N-czwartorzędowa, szczytowy przepływ wydechowy, tachyfilaksja, zaostrzenie POChP - Leksykon substancji czynnych
Olodaterol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olodaterolu, składnika leku Spiolto Respimat, nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego dla ludzi. Długotrwałe ekspozycje na wysokie dawki u gryzoni ujawniły zmiany nowotworowe, takie jak mięśniak gładki krezki jajnika u szczurów oraz mięśniak macicy i mięsak gładkokomórkowy u myszy, jednak są to efekty charakterystyczne dla beta2-mimetyków przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej u szczurów inhalacyjna dawka 1054 μg/kg/dobę (ponad 2600-krotność ekspozycji u człowieka przy dawce 5 μg na podstawie AUC(0-24h)) nie wykazała działania teratogennego, natomiast u królików nowozelandzkich dawka 2489 μg/kg/dobę (~7130-krotność ekspozycji) spowodowała toksyczne efekty rozwojowe, takie jak nierówne skostnienie, krótkie/wygięte kości, częściowo otwarte oczy, rozszczep podniebienia oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe. Niższa dawka 974 μg/kg/dobę (~1353-krotność ekspozycji) nie wywołała istotnych działań toksycznych na płód.
AUC, badanie niekliniczne, badanie toksykologiczne, beta2-mimetyk, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, maksymalna ekspozycja, mięsak gładkokomórkowy, mięśniak gładki krezki jajnika, mięśniak macicy, receptor beta-adrenergiczny, rozszczep podniebienia, Spiolto Respimat, tiotropium, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Spiolto Respimat 2,5 mcg + 2,5 mcg
Produkt Spiolto Respimat, zawierający olodaterol i bromek tiotropiowy, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić podczas terapii. W badaniach in vivo nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji z lekami stosowanymi w POChP, takimi jak krótko działające sympatykomimetyki i kortykosteroidy wziewne. Jednoczesne podawanie ketokonazolu zwiększa ekspozycję na olodaterol o około 70% (poprzez hamowanie P-gp i CYP3A4), jednak nie wymaga to modyfikacji dawki. Flukonazol nie wpływa istotnie na farmakokinetykę olodaterolu. Olodaterol nie hamuje enzymów CYP450 ani transporterów leków w stężeniach klinicznych. Należy unikać łączenia bromku tiotropiowego z innymi lekami o działaniu przeciwcholinergicznym ze względu na ryzyko sumowania działań niepożądanych. Równoczesne stosowanie leków adrenergicznych może nasilać działania niepożądane, a beta-adrenolityki mogą antagonizować efekt olodaterolu, co wymaga ostrożności i preferowania kardioselektywnych beta-blokerów pod ścisłą kontrolą.
beta-adrenolityk, beta-bloker, bromek tiotropium, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450, flukonazol, hipokaliemia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, kortykosteroid wziewny, lek adrenergiczny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, odstęp QTc, olodaterol, P-glikoproteina, pochodna ksantyny, POChP, Spiolto Respimat, steroid, sympatykomimetyk, teofilina, trójpierśceniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Olodaterol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Olodaterol, jako selektywny agonista receptorów beta2-adrenergicznych, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym, ciąży oraz laktacji. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania olodaterolu w ciąży, co stanowi podstawę do zalecenia unikania tego leku w tym okresie. W badaniach przedklinicznych wykazano działania typowe dla agonistów beta2, w tym potencjalne opóźnienie porodu poprzez rozkurcz mięśni gładkich macicy, co może wpływać na przebieg porodu. Ponadto, brak jest danych dotyczących przenikania olodaterolu do mleka kobiecego oraz jego wpływu na karmione dziecko, choć w badaniach na zwierzętach wykazano przenikanie do mleka samic szczurów, co wymaga zachowania ostrożności podczas laktacji.
agonista receptorów beta-adrenergicznych, agonista receptorów beta2-adrenergicznych, badanie przedkliniczne, choroba płuc, dawka terapeutyczna, efekt farmakologiczny, laktacja, okres okołoporodowy, olodaterol, przenikanie do mleka, przenikanie do mleka kobiecego, rozkurcz mięśni gładkich macicy, Spiolto Respimat, stosunek korzyści do ryzyka, zasada ostrożności - Leksykon substancji czynnych
Olodaterol – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Olodaterol, będący składnikiem aktywnym produktu Spiolto Respimat (2,5 µg na rozpylenie), jest długo działającym agonistą receptorów β2-adrenergicznych (LABA) stosowanym w terapii POChP. Chociaż brak jest bezpośrednich badań oceniających wpływ olodaterolu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zgłaszane działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i niewyraźne widzenie, mogą upośledzać koordynację, równowagę oraz percepcję wzrokową, co stanowi istotne ryzyko podczas wykonywania tych czynności. W związku z tym pacjentom zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, oraz powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia wymienionych objawów.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, bromek tiotropium, działanie niepożądane, niewyraźne widzenie, objawy niepożądane, obsługa urządzeń mechanicznych, olodaterol, percepcja wzrokowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, Spiolto Respimat, środki ostrożności, zaburzenia koordynacji, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Spiolto Respimat 2,5 mcg + 2,5 mcg
Produkt leczniczy Spiolto Respimat, zawierający tiotropium 2,5 µg oraz olodaterol 2,5 µg w formie roztworu do inhalacji, nie był przedmiotem dedykowanych badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, zgłaszane działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i niewyraźne widzenie, mogą istotnie upośledzać funkcje psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego wykonywania tych czynności. W związku z tym lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko u pacjenta, uwzględniając wcześniejsze doświadczenia z lekami z grupy antagonistów receptorów muskarynowych i długo działających agonistów β2-adrenergicznych, współistniejące schorzenia neurologiczne, stosowanie innych leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy oraz wiek i ogólną sprawność pacjenta.
agonista receptora β2-adrenergicznego, antagonista receptora muskarynowego, bezpieczeństwo farmakoterapii, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, funkcja poznawcza i motoryczna, lek wpływający na OUN, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, niewyraźne widzenie, roztwór do inhalacji, Spiolto Respimat, sprawność psychoruchowa, tiotropium z olodaterolem, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie percepcji wzrokowej, zaburzenie równowagi, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna