białko selenowe
Białka selenowe to grupa protein, w których strukturze znajduje się selenocysteina, unikowy aminokwas zawierający selen zamiast siarki obecnej w cysteinie. Aminokwas ten jest kodowany przez kodon UGA, standardowo rozpoznawany jako kodon STOP, jednak w obecności specyficznej sekwencji SECIS (selenocysteine insertion sequence) dochodzi do jego alternatywnej interpretacji.
W organizmie człowieka zidentyfikowano 25 białek selenowych, które pełnią kluczowe funkcje w ochronie antyoksydacyjnej, metabolizmie hormonów tarczycy, regulacji procesów redoks oraz metabolizmie komórkowym. Do najważniejszych należą peroksydazy glutationowe (GPx), reduktazy tioredoksynowe (TrxR) oraz dejodynazy jodotyroninowe.
Niedobór selenu prowadzi do zaburzenia funkcji białek selenowych, co może skutkować stresem oksydacyjnym, dysfunkcją tarczycy, osłabieniem odporności oraz zwiększonym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych i nowotworowych. W praktyce klinicznej ocena statusu selenu może być przeprowadzana poprzez pomiar aktywności peroksydazy glutationowej w erytrocytach.
Badania wskazują na potencjalne zastosowanie suplementacji selenu w profilaktyce niektórych chorób, jednak nadmierna suplementacja może prowadzić do selenozy – toksycznego stanu charakteryzującego się utratą włosów, łamliwością paznokci, zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi oraz uszkodzeniem układu nerwowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Nutryelt Pediatric –
Produkt leczniczy NUTRYELT PEDIATRIC to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający pierwiastki śladowe: cynk (1,53 μmol/ml, 100 μg/ml), miedź (0,315 μmol/ml, 20 μg/ml), mangan (0,0091 μmol/ml, 0,5 μg/ml), jod (0,0079 μmol/ml, 1 μg/ml) oraz selen (0,0253 μmol/ml, 2 μg/ml). Farmakokinetyka tych składników odzwierciedla naturalne procesy metaboliczne, z transportem pierwiastków głównie za pośrednictwem białek osocza, takich jak albuminy (mangan, miedź, cynk, selen), ceruloplazmina (miedź), selenometionina (selen) oraz nośniki niebiałkowe (jod). Magazynowanie odbywa się w tkankach docelowych przy udziale hormonów tarczycy (jod), białek selenowych oraz metalometionin (miedź, cynk, mangan). Eliminacja pierwiastków przebiega drogą żółciową (kationy: miedź, mangan, cynk) lub nerkową (aniony: jod, utlenione związki selenu).
albumina, białko osocza, białko selenowe, bilans elektrolitowy, ceruloplazmina, droga dożylna, enzym antyoksydacyjny, hormon tarczycy, koncentrat do infuzji, parametr fizykochemiczny, pierwiastek anionowy, pierwiastek kationowy, pierwiastek śladowy, pierwiastki śladowe, proces farmakokinetyczny, selenometionina, trijodotyronina, tyroksyna, wydzielanie żółci