VII czynnik krzepnięcia

VII czynnik krzepnięcia (czynnik VII, prokonwertyna) jest glikoproteiną zależną od witaminy K, syntetyzowaną w wątrobie. Odgrywa kluczową rolę w zewnątrzpochodnym szlaku krzepnięcia krwi. W krwioobiegu występuje głównie w formie nieaktywnej (zymogen), która po aktywacji przekształca się w VIIa – enzym proteolityczny inicjujący kaskadę krzepnięcia.

Aktywacja czynnika VII następuje po kontakcie z czynnikiem tkankowym (TF), który zostaje odsłonięty podczas uszkodzenia naczynia krwionośnego. Kompleks TF-VIIa aktywuje czynniki IX i X, prowadząc do generacji trombiny i tworzenia skrzepu fibrynowego. Okres półtrwania czynnika VII w krwiobiegu wynosi około 3-6 godzin, co jest istotne przy planowaniu terapii jego preparatami.

Niedobór czynnika VII jest rzadką chorobą dziedziczoną autosomalnie recesywnie, manifestującą się krwawieniami o różnym nasileniu. Rekombinowany aktywowany czynnik VII (rVIIa, NovoSeven) jest stosowany w leczeniu krwawień u pacjentów z hemofilią powikłaną inhibitorem, nabytą hemofilią, wrodzonym niedoborem czynnika VII oraz w innych wybranych koagulopatiach i sytuacjach klinicznych związanych z zaburzeniami hemostazy.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl