tkanka gruczołu krokowego

Tkanka gruczołu krokowego (prostaty) stanowi kompleksową strukturę nabłonkowo-zrębową, której głównym zadaniem jest produkcja wydzieliny będącej składnikiem nasienia. Histologicznie składa się z części gruczołowej (nabłonek wydzielniczy) oraz podścieliska (zrąb mięśniowo-łącznotkankowy), które razem tworzą charakterystyczną architekturę narządu.

Część gruczołowa prostaty zbudowana jest z licznych drobnych gruczołów cewkowo-pęcherzykowych, wyścielonych nabłonkiem walcowatym lub sześciennym, ułożonych w strefach: obwodowej (70% objętości gruczołu), centralnej (25%) oraz przejściowej (5%). Zrąb zawiera mięśnie gładkie, włókna kolagenowe i elastyczne, naczynia krwionośne oraz włókna nerwowe, które wspierają funkcje wydzielnicze gruczołu.

Tkanka gruczołu krokowego podlega istotnym zmianom w ciągu życia mężczyzny. Pod wpływem androgenów, szczególnie dihydrotestosteronu (DHT), dochodzi do jej rozwoju w okresie dojrzewania. Z wiekiem może rozwijać się łagodny przerost prostaty (BPH), dotykający głównie strefy przejściowej, lub nowotwór gruczołu krokowego, najczęściej występujący w strefie obwodowej.

Diagnostyka schorzeń tkanki gruczołu krokowego obejmuje badania histopatologiczne biopsji, które pozwalają ocenić zmiany w architekturze tkanki oraz potencjalnie rozpoznać procesy nowotworowe. W badaniu histologicznym raka prostaty kluczowe znaczenie ma skala Gleasona, oceniająca stopień zróżnicowania komórek nowotworowych i architekturę guza.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl