nocyceptor
Nocyceptory to wyspecjalizowane zakończenia nerwowe odpowiedzialne za wykrywanie bodźców bólowych. Działają jako receptory czuciowe, które aktywują się w odpowiedzi na potencjalnie szkodliwe bodźce mechaniczne, termiczne lub chemiczne, wysyłając sygnały do rdzenia kręgowego i mózgu.
W medycynie klinicznej nocyceptory są kluczowym elementem procesu nocycepcji, czyli fizjologicznego wykrywania bodźców uszkadzających tkanki. Dzielą się na kilka typów: mechanoreceptory (reagujące na ucisk i rozciąganie), termoreceptory (reagujące na ekstremalną temperaturę) oraz receptory polimodalne (reagujące na różne rodzaje bodźców). Zakończenia tych włókien nerwowych zawierają liczne kanały jonowe, w tym TRPV1, które reagują na substancje chemiczne uwalniane podczas uszkodzenia tkanek.
Dysfunkcja nocyceptorów jest związana z różnymi stanami bólowymi, w tym bólem neuropatycznym i zapalnym. Leki przeciwbólowe często działają poprzez modyfikację aktywności nocyceptorów lub blokowanie transmisji sygnałów bólowych. Zrozumienie fizjologii nocyceptorów ma zasadnicze znaczenie w anestezjologii, leczeniu bólu przewlekłego oraz w opracowywaniu nowych metod terapeutycznych ukierunkowanych na specyficzne mechanizmy bólowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ibuprofen APTEO MED 200 mg
Ibuprofen APTEO MED, należący do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego (kod ATC M01AE01), działa poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn na poziomie enzymów cyklooksygenazy (COX), co skutkuje efektami przeciwgorączkowymi, przeciwbólowymi oraz przeciwzapalnymi. Mechanizm ten obejmuje zarówno ośrodkowy, jak i obwodowy układ nerwowy, prowadząc do normalizacji temperatury ciała, zmniejszenia wrażliwości nocyceptorów oraz redukcji obrzęku i innych objawów zapalenia. Ponadto ibuprofen odwracalnie hamuje agregację płytek krwi indukowaną przez ADP i kolagen, co jest efektem przejściowym utrzymującym się podczas obecności leku w krążeniu.
acetylacja enzymu, adenozynodifosforan, agregacja płytek krwi, badanie farmakodynamiczne, cyklooksygenaza, cyklooksygenaza-1, działanie kardioprotekcyjne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, grupa farmakoterapeutyczna, interakcja farmakodynamiczna, kwas acetylosalicylowy, kwas arachidonowy, kwas propionowy, mediator zapalny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nocyceptor, obwodowy układ nerwowy, ośrodkowy układ nerwowy, synteza prostaglandyn, tromboksan - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Opokan-keto 25 mg/g
Produkt leczniczy Opokan-keto w postaci żelu zawiera ketoprofen w stężeniu 25 mg/g, należący do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego (kod ATC: M02AA10). Ketoprofen wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, głównie poprzez hamowanie enzymu cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zahamowania syntezy prostaglandyn i leukotrienów – kluczowych mediatorów procesu zapalnego. Miejscowa aplikacja żelu umożliwia osiągnięcie terapeutycznego stężenia substancji czynnej bezpośrednio w tkankach objętych stanem zapalnym, minimalizując jednocześnie ekspozycję ogólnoustrojową. Działanie przeciwbólowe wynika z redukcji wrażliwości nocyceptorów oraz wpływu na ośrodkowy układ nerwowy.
aplikacja miejscowa, biodostępność miejscowa, biosynteza prostaglandyn, cyklooksygenaza, ekspozycja ogólnoustrojowa, hamowanie syntezy prostaglandyn, ketoprofen, leukotrien, mediator bólu, mediator prozapalny, mediator zapalny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nocyceptor, ośrodkowy układ nerwowy, penetracja substancji czynnej, pochodna kwasu propionowego, postać farmaceutyczna, synteza prostaglandyn, właściwości fizykochemiczne - Leksykon chorób i schorzeń
Zerwanie łąkotki – Patofizjologia i mechanizm
Łąkotki przyśrodkowa i boczna, zbudowane głównie z kolagenu typu I, pokrywają około 70% powierzchni stawowej plateau piszczeli i pełnią kluczową rolę w przenoszeniu obciążeń oraz amortyzacji stawu udowo-piszczelowego. Ich unaczynienie jest ograniczone do zewnętrznej 1/3 („strefa czerwona”), co determinuje potencjał gojenia uszkodzeń w tej części, podczas gdy wewnętrzne 2/3 („strefa biała”) pozostają beznaczyniowe i mają ograniczone zdolności regeneracyjne. Uszkodzenia łąkotek powstają najczęściej w wyniku sił rotacyjnych i ścinających, szczególnie przy zgiętym kolanie, co jest typowe dla aktywności sportowych wymagających gwałtownych zmian kierunku, przyspieszeń i hamowań. U młodszych pacjentów dominują zerwania pionowe, takie jak „rączka od wiadra”, natomiast u osób starszych przeważają zerwania degeneracyjne o charakterze poziomym, często związane z procesami zwyrodnieniowymi i zapaleniem stawów. Współistnienie urazów łąkotki z uszkodzeniami więzadła krzyżowego przedniego (ACL) jest częste, zwłaszcza w przypadku łąkotki przyśrodkowej.
biomarker zapalny, błona maziowa, ból neuropatyczny, choroba zwyrodnieniowa stawów, czynnik wzrostu, fibrochondrocyt, kolagen typu I, komórka macierzysta, łąkotka boczna, łąkotka przyśrodkowa, macierz pozakomórkowa, medycyna regeneracyjna, meniscektomia, nocyceptor, osocze bogatopłytkowe, plateau piszczeli, płyn maziowy, płyn owodniowy, rezonans magnetyczny, siła koślawienia, siła ścinająca, siła szpotawiąca, staw udowo-piszczelowy, strefa biała łąkotki, strefa czerwona łąkotki, terapia biologiczna, torebka stawowa, więzadło krzyżowe przednie, zerwanie degeneracyjne, zerwanie pionowe, zerwanie poziome, zerwanie promieniste - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nalgesin Mini 220 mg
Naproksen sodowy, substancja czynna preparatu Nalgesin Mini (220 mg, odpowiadająca 200 mg naproksenu czynnego), jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) z grupy M01AE02, działającym poprzez hamowanie enzymu cyklooksygenazy i tym samym syntezy prostaglandyn. Mechanizm ten prowadzi do efektów przeciwzapalnych, przeciwbólowych oraz przeciwgorączkowych, co potwierdza jego skuteczność w leczeniu stanów zapalnych, bólu różnego pochodzenia (m.in. po ekstrakcji zębów, pooperacyjnego, miesiączkowego, mięśniowego i stawowego) oraz gorączki. Dodatkowo naproksen wykazuje silne działanie antyagregacyjne poprzez inhibicję drugiej fazy agregacji płytek krwi, co może mieć znaczenie kliniczne przy długotrwałym stosowaniu.
agregacja płytek krwi, ból miesiączkowy, ból pooperacyjny, choroba zwyrodnieniowa, cyklooksygenaza, działanie antyagregacyjne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, ekstrakcja zęba, ibuprofen, mediator zapalny, naproksen sodowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nocyceptor, ośrodek termoregulacji, paracetamol, podwzgórze, rodzaje bólu, stan zapalny, synteza prostaglandyn, zapalenie kostno-stawowe - Leksykon chorób i schorzeń
Neuralgia poprzeczna – Objawy
Neuralgia poprzeczna (post-herpetic neuralgia, PHN) jest najczęstszym powikłaniem półpaśca, definiowanym jako ból neuropatyczny utrzymujący się co najmniej 3 miesiące po ustąpieniu wysypki. Dotyka 10-18% pacjentów z półpaścem, z ryzykiem wzrastającym do 20-30% u osób powyżej 60 roku życia i 30-50% u pacjentów powyżej 80 lat. Ból ma charakter piekący, kłujący, tępy lub pulsujący, lokalizując się najczęściej jednostronnie w obrębie dermatomu objętego pierwotną wysypką, często z towarzyszącą allodynią. Objawy dodatkowe obejmują świąd (zwłaszcza w neuralgii twarzy – 43% przypadków), parestezje, drętwienie oraz w rzadkich przypadkach osłabienie mięśni. Przebieg PHN jest zmienny – u 50-78% pacjentów ból ustępuje w ciągu roku, u 22-46% utrzymuje się 2-10 lat, a u niewielkiego odsetka staje się przewlekły. Czynniki ryzyka to przede wszystkim wiek, nasilenie bólu w fazie ostrej, rozległość i lokalizacja wysypki (zwłaszcza nerw trójdzielny), a także stan immunologiczny pacjenta.
allodynia, ból neuropatyczny, centralna sensytyzacja, cukrzyca, immunosupresja, lek przeciwbólowy, nerw obwodowy, nerw trójdzielny, neuralgia poprzeczna, neuralgia trójdzielna, nocyceptor, objawy prodromalne, osłabienie mięśni, parestezja, półpasiec, porażenie prądem, splot ramienny, tkanka bliznowata, utrata czucia, wirus półpaśca, wirus varicella zoster, wysypka półpaścowa, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie funkcji poznawczych - Leksykon substancji czynnych
Kwas tolfenamowy – Właściwości farmakodynamiczne
Kwas tolfenamowy, sklasyfikowany w systemie ATC pod kodem M01AG02, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o złożonym mechanizmie działania obejmującym hamowanie enzymów cyklooksygenaz (COX) oraz 5-lipooksygenazy. W efekcie dochodzi do zahamowania syntezy kluczowych mediatorów zapalnych, takich jak prostaglandyny i leukotrieny, co przekłada się na działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe. Mechanizm ten wpływa na zmniejszenie rozszerzenia naczyń, przepuszczalności naczyń oraz napływu komórek zapalnych, a także na obniżenie wrażliwości nocyceptorów i regulację temperatury ciała na poziomie podwzgórza.
5-lipooksygenaza, cyklooksygenaza, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, klasyfikacja ATC, kwas arachidonowy, kwas tolfenamowy, lek przeciwreumatyczny, leukotrieny, mediator zapalny, Migea, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nocyceptor, patogeneza bólu, proces zapalny, synteza prostaglandyn - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Acenol Forte 500 mg
Paracetamol, substancja czynna w Acenol Forte (500 mg tabletki), należy do grupy anilidów o kodzie ATC N02BE01, wykazując podwójny mechanizm działania: obwodowe przeciwbólowe oraz ośrodkowe przeciwgorączkowe. Jego działanie przeciwbólowe wynika z hamowania syntezy prostaglandyn poprzez inhibicję cyklooksygenazy (COX) w tkankach obwodowych, co zmniejsza nadwrażliwość nocyceptorów i transmisję bodźców bólowych. W przeciwieństwie do NLPZ, paracetamol nie wykazuje istotnego działania przeciwzapalnego, co przekłada się na korzystniejszy profil bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście braku wpływu na błonę śluzową przewodu pokarmowego oraz agregację płytek krwi.
Acenol Forte, agregacja płytek krwi, anilid, błona śluzowa przewodu pokarmowego, bodziec bólowy, cyklooksygenaza, działanie przeciwbólowe obwodowe, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nocyceptor, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, percepcja bólu, podwzgórze, proces zapalny, rozszerzenie naczyń, synteza prostaglandyn - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Felogel neo 10 mg/g
Felogel Neo to miejscowy preparat leczniczy zawierający diklofenak sodowy w stężeniu 10 mg/g, będący niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu enzymu cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zahamowania syntezy prostaglandyn – kluczowych mediatorów procesów zapalnych, bólu i gorączki. Preparat w formie żelu umożliwia penetrację substancji czynnej do tkanek objętych stanem zapalnym, co pozwala na uzyskanie efektu terapeutycznego miejscowo, przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej.
aplikacja miejscowa, biosynteza prostaglandyn, cyklooksygenaza, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, ekspozycja ogólnoustrojowa, gorączka, klasyfikacja ATC, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nocyceptor, proces patofizjologiczny, proces zapalny, prostaglandyna, synteza prostaglandyn, transmisja bólu - Leksykon chorób i schorzeń
Łokieć tenisisty – Patofizjologia i mechanizm
Łokieć tenisisty (lateral epicondylitis) to schorzenie zwyrodnieniowe ścięgien prostowników przedramienia, szczególnie mięśnia extensor carpi radialis brevis (ECRB), występujące najczęściej u osób w wieku 30-50 lat. Patogeneza opiera się na przeciążeniu i powtarzalnych mikrourazach enthesis, prowadzących do tendinozy angiofibroblastycznej, charakteryzującej się rozrostem tkanki ziarninowej, hiperplazją naczyniową, dezorganizacją włókien kolagenowych oraz obecnością kolagenu typu III zamiast typu I. Proces ten nie ma typowego charakteru zapalnego, co potwierdzają badania histopatologiczne. Czynniki ryzyka obejmują powtarzalne ruchy prostowania nadgarstka i odwracania przedramienia, nieprawidłową biomechanikę stawu łokciowego, wiek, słabość mięśni, zaburzenia unaczynienia oraz czynniki środowiskowe jak palenie tytoniu. Ból jest wynikiem neowaskularyzacji, uwalniania mediatorów bólu, ucisku nerwów oraz zaburzeń neurogennych, co podkreśla wielowymiarowy charakter schorzenia obejmujący zmiany strukturalne ścięgna, dysfunkcję mięśni i zaburzenia przetwarzania bólu.
dezorganizacja włókien kolagenowych, extensor carpi radialis brevis, hiperplazja naczyniowa, kwas hialuronowy, lateral epicondylitis, łokieć tenisisty, mediator zapalny, mikrouraz, neowaskularyzacja, nocyceptor, osocze bogatopłytkowe, PRP, siła koślawienia, tendinopatia, tendinoza, test Thomsena, włókno nerwowe, zapalenie nadkłykcia bocznego - Leksykon substancji czynnych
Kapsaicyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Kapsaicyna, będąca głównym składnikiem aktywnym preparatu Capsagamma (zawierającego 53 mg kapsaicynoidów/100 g kremu), stosowana miejscowo w formie kremu, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe kapsaicyny, wynikające z jej miejscowego działania na nocyceptory, eliminuje ryzyko zaburzeń funkcji poznawczych i motorycznych. Ekstrakcja substancji aktywnej odbywa się przy użyciu 80% etanolu, co zapewnia stabilność i skuteczność preparatu. Dane kliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania kapsaicyny w kontekście zdolności do prowadzenia pojazdów, co jest istotne dla pacjentów wymagających terapii przeciwbólowej bez ograniczeń w codziennych czynnościach wymagających sprawności psychomotorycznej.
Capsagamma, Capsicum annuum, Capsicum frutescens, centralny układ nerwowy, działanie ogólnoustrojowe, efekt niepożądany, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, kapsaicyna, kapsaicynoidy, mechanizm działania kapsaicyny, nocyceptor, wchłanianie ogólnoustrojowe, wyciąg gęsty, wyciąg z owoców pieprzowca, zdolność psychomotoryczna - Leksykon chorób i schorzeń
Neuralgia poprzeczna – Etiologia i przyczyny
Neuralgia poprzeczna (post-herpetic neuralgia, PHN) jest najczęstszym przewlekłym powikłaniem reaktywacji wirusa varicella-zoster (VZV), definiowanym jako ból utrzymujący się co najmniej 90 dni po wystąpieniu ostrego półpaśca. Dotyka około 20% pacjentów z półpaścem, a ryzyko wzrasta znacząco z wiekiem: u osób 60-65 lat PHN występuje u około 20%, u 70 lat u 75%, a u pacjentów powyżej 80 roku życia częstość przekracza 30%. Patofizjologia PHN obejmuje uszkodzenie neuronów czuciowych, reakcję zapalną, zmiany strukturalne w nerwach oraz nadpobudliwość neuronalną, prowadzącą do ektopowych ognisk pobudzenia i długotrwałego wzmocnienia synaptycznego. Prozapalne cytokiny, takie jak IL-1 i TNF-α, odgrywają kluczową rolę w uwrażliwieniu nocyceptorów i modulacji bólu. Czynniki ryzyka rozwoju PHN to m.in. zaawansowany wiek, ciężkość ostrego półpaśca (wysypka >50 zmian, silny ból, alodynia), zajęcie nerwu ocznego lub twarzy, immunosupresja, cukrzyca oraz opóźnienie leczenia przeciwwirusowego powyżej 72 godzin od pojawienia się wysypki.
alodynia, ból neuropatyczny, dermatom, długotrwałe wzmocnienie synaptyczne, działanie niepożądane, hiperalgezja, immunosupresja, lek immunosupresyjny, nadpobudliwość neuronalna, nerw trójdzielny, neuralgia poprzeczna, nocyceptor, objaw prodromalny, osłabienie układu odpornościowego, ospa wietrzna, parestezja, półpasiec, półpasiec oczny, prozapalna cytokina, reakcja zapalna, reaktywacja wirusa, szczepionka przeciwko półpaścowi, wirus varicella zoster, zwój czuciowy, zwój nerwu czaszkowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ibument (50 mg + 30 mg)/g
Produkt leczniczy Ibument w formie żelu zawiera 50 mg/g ibuprofenu oraz 30 mg/g lewomentolu, które wykazują specyficzne właściwości farmakokinetyczne po aplikacji miejscowej. Ibuprofen ulega przezskórnej absorpcji na poziomie około 5% w porównaniu do podania doustnego, osiągając maksymalne stężenie we krwi około 0,6 µg/ml w czasie Tmax około 2 godzin. Lewomentol działa poprzez stymulację nocyceptorów, co prowadzi do lokalnego wzrostu temperatury mięśni powierzchniowych oraz uwolnienia peptydów o działaniu wazodylatacyjnym, wywołując miejscowe podrażnienie skóry o charakterze terapeutycznym.
- Leksykon chorób i schorzeń
Ból głowy napięciowy – Etiologia i przyczyny
Ból głowy napięciowy (TTH) jest najczęstszym zaburzeniem neurologicznym, charakteryzującym się wieloczynnikową etiologią, obejmującą mechanizmy obwodowe i centralne. W epizodycznym TTH dominują czynniki obwodowe, takie jak aktywacja nocyceptorów w mięśniach okołoczaszkowych i szyi, napięcie mięśniowe oraz zwiększona tkliwość mięśniowa. W przewlekłym TTH kluczową rolę odgrywa centralna sensytyzacja, prowadząca do nadwrażliwości neuronów w OUN, wraz ze zmianami w neuroprzekaźnikach (np. serotonina) i dysfunkcją systemu trójdzielno-naczyniowego. Istotną rolę w patomechanizmie odgrywają także mechanizmy związane z tlenkiem azotu (NO). U pacjentów z przewlekłym TTH obserwuje się tendencję do obniżonych poziomów kortyzolu, co może być związane z atrofią hipokampa w wyniku przewlekłego stresu. Podatność na TTH ma komponent genetyczny i jest powiązana z zaburzeniami psychicznymi, takimi jak lęk i depresja.
atrofia hipokampa, ból głowy napięciowy, ból głowy z odbicia, bruksizm, centralna sensytyzacja, hormon stresu, infekcja zatok, mechanizm patofizjologiczny, neuroprzekaźnik mózgowy, nocyceptor, poziom kortyzolu, przewlekły ból głowy, przewlekły stres, reakcja walcz lub uciekaj, skurcz mięśni twarzy, system trójdzielno-naczyniowy, teoria neurowaskularna, tkliwość mięśniowa, tlenek azotu, zaburzenie neurologiczne, zespół jelita drażliwego - Leksykon substancji czynnych
Etenzamid – Właściwości farmakodynamiczne
Etenzamid, pochodna salicylanów, wykazuje silne działanie przeciwbólowe, szczególnie w bólach o podłożu zapalnym, poprzez hamowanie enzymu cyklooksygenazy i blokadę syntezy prostaglandyn, co zmniejsza wrażliwość nocyceptorów na bodźce bólowe. W preparacie Etopiryna, etenzamid występuje w dawce 100 mg, w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym (300 mg) oraz kofeiną (50 mg), co pozwala na synergistyczne wzmocnienie efektu przeciwbólowego. Mechanizm działania kofeiny obejmuje modulację jonów wapnia, wzrost stężenia cyklicznych nukleotydów oraz blokadę receptorów adenozynowych, co dodatkowo intensyfikuje działanie salicylanów.
Farmakologicznie etenzamid klasyfikowany jest w grupie leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych (kod ATC: N02BA71). Jego zastosowanie jest szczególnie wskazane w terapii bólu zapalnego, gdzie hamowanie syntezy prostaglandyn przynosi optymalne efekty terapeutyczne. Połączenie etenzamidu z kwasem acetylosalicylowym i kofeiną w preparatach złożonych umożliwia wykorzystanie różnych mechanizmów działania, co przekłada się na zwiększoną skuteczność i potencjalne zmniejszenie dawek poszczególnych składników, a tym samym poprawę profilu bezpieczeństwa terapii.
cykliczny nukleotyd, cyklooksygenaza, działanie przeciwbólowe, działanie synergistyczne, efekt przeciwbólowy, etenzamid, kofeina, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, mechanizm obwodowy, mediator bólu, nocyceptor, pochodna salicylanów, proces zapalny, produkt złożony, receptor adenozynowy, receptor bólowy, stan zapalny - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół bólu mięśniowo-powięziowego – Patofizjologia i mechanizm
Zespół bólu mięśniowo-powięziowego (MPS) charakteryzuje się obecnością punktów spustowych – bolesnych, napiętych guzków w mięśniach szkieletowych, które wywołują ból lokalny i promieniujący. Patofizjologia MPS obejmuje kryzys energetyczny włókien mięśniowych, prowadzący do hipoksji, niedokrwienia i zaburzeń funkcji pomp wapniowych, co skutkuje utrzymującym się skurczem mięśni i uwalnianiem mediatorów zapalnych (bradykinina, substancja P, serotonina). W środowisku punktów spustowych pH może spaść nawet do 4,3, a stężenia prozapalnych cytokin i neuropeptydów (CGRP, TNF-α, IL-1β) są znacznie podwyższone. Dodatkowo, mechanizmy stresu oksydacyjnego i aktywacja szlaku X-ROS nasilają uwalnianie jonów Ca2+, co potęguje skurcz mięśni. Przewlekły bodziec nocyceptywny prowadzi do centralnej sensytyzacji w rogu grzbietowym rdzenia kręgowego i wyższych ośrodkach OUN, co utrwala ból i może rozszerzać jego zasięg (ból odniesiony). MPS często współistnieje z fibromialgią i może przechodzić w ból nociplastyczny, mimo że pierwotnie jest klasyfikowany jako ból nocyceptywny.
acetylocholinoesteraza, aktywny punkt spustowy, ból neuropatyczny, ból odniesiony, cytokiny zapalne, czynnik jądrowy kappa-B, czynnik martwicy nowotworu, fibromialgia, interleukina-1, kryzys energetyczny, kwas hialuronowy, latentny punkt spustowy, miofibroblast, niedokrwienie mięśni, nocyceptor, oksydaza NADPH, peptyd związany z genem kalcytoniny, proces zapalny, przeciążenie mięśni, punkt spustowy, reaktywne formy tlenu, receptor potencjału przejściowego, receptor rianodynowy, sensytyzacja centralna, sensytyzacja obwodowa, stres oksydacyjny, substancja P, zaburzenie hormonalne, zapalenie neurogenne, zespół bólu mięśniowo-powięziowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adoben 50 mg
Tapentadol, substancja czynna preparatu Adoben, jest silnym opioidem o unikalnym, podwójnym mechanizmie działania – agonistą receptora μ oraz inhibitorem wychwytu zwrotnego noradrenaliny. Dzięki temu wykazuje skuteczność w leczeniu różnych typów bólu, w tym nocyceptywnego, neuropatycznego, trzewnego oraz zapalnego, bez konieczności metabolizowania do aktywnych metabolitów. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu dostępne są w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg i 250 mg. Badania kliniczne potwierdziły jego efektywność w leczeniu przewlekłego bólu nienowotworowego, neuropatycznego oraz nowotworowego, a także bólu okolicy lędźwiowo-krzyżowej z komponentą neuropatyczną, gdzie wykazał porównywalną skuteczność do silnych opioidów i przewagę nad placebo w neuropatii cukrzycowej.
Adoben, badanie kliniczne, ból neuropatyczny, ból nienowotworowy nocyceptywny, ból nocyceptywny, ból o średnim nasileniu, ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej, ból trzewny, ból zapalny, choroba zwyrodnieniowa, grupa farmakoterapeutyczna, komponenta neuropatyczna, neuropatia cukrzycowa, nocyceptor, odstęp QT, parametr elektrokardiograficzny, podwójna ślepa próba, pregabalina, przewlekły ból neuropatyczny, przewlekły ból nowotworowy, receptor opioidowy μ, substancja czynna, substancja przeciwbólowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, wychwyt zwrotny noradrenaliny