kryzys energetyczny

Kryzys energetyczny w medycynie to stan wyczerpania zasobów energetycznych organizmu na poziomie komórkowym, prowadzący do dysfunkcji tkanek i narządów. Najczęściej pojawia się jako konsekwencja niedoboru substratów energetycznych, zaburzeń metabolicznych lub mitochondrialnych.

W praktyce klinicznej kryzys energetyczny może towarzyszyć stanom takim jak wstrząs, sepsa, niewydolność wielonarządowa czy zespół wyczerpania. Na poziomie biochemicznym charakteryzuje się spadkiem produkcji ATP, nasileniem metabolizmu beztlenowego i kwasicą mleczanową. Manifestuje się klinicznie jako skrajne zmęczenie, osłabienie mięśniowe, zaburzenia świadomości i funkcji narządów wewnętrznych.

Diagnostyka kryzysu energetycznego obejmuje oznaczanie poziomu mleczanów, pirynianów, parametrów równowagi kwasowo-zasadowej oraz markerów uszkodzenia komórkowego. Leczenie polega na przywróceniu prawidłowego przepływu krwi, dotlenienia tkanek, wyrównaniu zaburzeń metabolicznych oraz suplementacji niezbędnych kofaktorów enzymatycznych (witamin z grupy B, koenzymu Q10, L-karnityny).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl