ostry przełom nadciśnieniowy

Ostry przełom nadciśnieniowy to stan zagrażający życiu charakteryzujący się nagłym, znacznym wzrostem ciśnienia tętniczego (zwykle skurczowe >180 mmHg i rozkurczowe >120 mmHg) oraz wystąpieniem objawów uszkodzenia narządów docelowych. W przeciwieństwie do nagłego wzrostu ciśnienia bez uszkodzeń narządowych (pilny stan nadciśnieniowy), przełom wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.

Klinicznie przełom nadciśnieniowy może manifestować się encefalopatią nadciśnieniową, ostrym uszkodzeniem nerek, ostrym zespołem wieńcowym, ostrą niewydolnością serca, rozwarstwieniem aorty, krwawieniem śródczaszkowym lub śródmózgowym. Charakterystyczne jest również występowanie zmian na dnie oka pod postacią wybroczyn, wysięków, obrzęku tarczy nerwu wzrokowego (retinopatia nadciśnieniowa III i IV stopnia).

Leczenie ostrego przełomu nadciśnieniowego wymaga hospitalizacji, najczęściej na oddziale intensywnej terapii, oraz podawania leków hipotensyjnych dożylnie. Strategia terapeutyczna zakłada kontrolowane obniżanie ciśnienia – w pierwszej godzinie o nie więcej niż 25% wartości wyjściowej, a następnie w ciągu 2-6 godzin do wartości 160/100-110 mmHg. Zbyt gwałtowne obniżenie ciśnienia może doprowadzić do niedokrwienia narządów, szczególnie mózgu i nerek.

W farmakoterapii stosuje się najczęściej labetalol, nikardypinę, nitroprusydek sodu, nitroglicerynę lub fentoloaminę, w zależności od towarzyszących objawów i uszkodzeń narządowych. Równolegle z kontrolą ciśnienia prowadzi się leczenie powikłań narządowych. Prewencja wtórna obejmuje diagnostykę przyczyn nadciśnienia oraz wdrożenie odpowiedniej terapii przewlekłej.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl