johimbina
Johimbina (yohimbina) to alkaloid pochodzący z kory drzewa Pausinystalia johimbe, występującego głównie w Afryce Zachodniej. W medycynie jest znana jako antagonista receptorów alfa-2-adrenergicznych, co powoduje zwiększenie stężenia noradrenaliny w synapsach i w konsekwencji wzrost ciśnienia tętniczego oraz przyspieszenie akcji serca.
Historycznie johimbina była stosowana w leczeniu zaburzeń erekcji ze względu na zdolność do zwiększania przepływu krwi przez naczynia genitalne. W dzisiejszej praktyce klinicznej została jednak w dużej mierze zastąpiona przez nowocześniejsze, skuteczniejsze i bezpieczniejsze leki, takie jak inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (np. sildenafil).
Zastosowanie johimbiny wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, takimi jak niepokój, drżenie, bezsenność, zawroty głowy, nudności, wymioty oraz potencjalnie niebezpieczne zaburzenia rytmu serca i wzrost ciśnienia tętniczego. Z tego powodu jej stosowanie wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zaburzeniami psychicznymi lub przyjmujących leki przeciwdepresyjne.
W badaniach naukowych johimbina bywa wykorzystywana jako narzędzie farmakologiczne do wywoływania kontrolowanego lęku w modelach eksperymentalnych zaburzeń lękowych. Stosowana jest również nielegalnie jako składnik suplementów wspomagających odchudzanie i preparatów zwiększających wydolność fizyczną, mimo braku jednoznacznych dowodów na skuteczność w tych wskazaniach.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Opóźniona ejakulacja – Leczenie
Opóźniona ejakulacja (DE) to zaburzenie seksualne charakteryzujące się znacznym opóźnieniem lub niemożnością osiągnięcia wytrysku pomimo odpowiedniej stymulacji i pożądania, dotykające około 4% aktywnych seksualnie mężczyzn. Etiologia DE jest wieloczynnikowa, obejmując podłoże psychologiczne (stres, lęk, depresja, problemy relacyjne) oraz organiczne (cukrzyca typu 1, urazy rdzenia kręgowego, neuropatie nerwu sromowego, zaburzenia hormonalne, starzenie się). Leki, zwłaszcza SSRI, beta-blokery i leki przeciwpsychotyczne, również mogą indukować DE. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie seksualnym, w tym analizie technik masturbacji, które często różnią się od stymulacji podczas stosunku, co może utrudniać ejakulację. Model Seksualnego Punktu Zwrotnego (STP) podkreśla rolę niewystarczającej stymulacji (tarcie i fantazje) w patogenezie DE.
amantadyna, badanie fizykalne, beta-bloker, betanechol, bloker alfa-adrenergiczny, bupropion, buspiron, cukrzyca, ćwiczenia Kegla, cyproheptadyna, efedryna, hiperprolaktynemia, imipramina, johimbina, kabergolina, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, midodryna, Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób, mięsień dna miednicy, mirtazapina, neuropatia nerwu sromowego, niepłodność męska, niski poziom testosteronu, oksytocyna, opóźniona ejakulacja, opóźniony wytrysk, przedwczesny wytrysk, pseudoefedryna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sildenafil, stwardnienie rozsiane, stymulacja wibracyjna prącia, tadalafil, technika poznawczo-behawioralna, terapia behawioralna, terapia falami uderzeniowymi, terapia iniekcyjna, terapia psychoseksualna, uraz rdzenia kręgowego, wywiad medyczny i seksualny, wywiad seksualny, zaburzenie hormonalne, zaburzenie seksualne - Leksykon chorób i schorzeń
Problemy z ejakulacją – Leczenie
Zaburzenia ejakulacji, obejmujące przedwczesny wytrysk (PE), opóźniony wytrysk (DE), wytrysk wsteczny (RE) oraz anejakulację, wymagają kompleksowej diagnostyki obejmującej wywiad, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne (np. poziomy testosteronu, prolaktyny, TSH). PE, dotykający do 30% mężczyzn, leczony jest przede wszystkim farmakologicznie za pomocą selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – dapoksetyna (stosowana doraźnie), sertralina, paroksetyna, fluoksetyna, citalopram, a także klomipramina. W terapii stosuje się także miejscowe anestetyki (np. lidokaina 150 mg/ml i prilokaina 50 mg/ml) oraz inhibitory PDE5 (sildenafil, tadalafil) w przypadku współistniejących zaburzeń erekcji. Interwencje behawioralne (techniki stop-start, ściskania, ćwiczenia Kegla) oraz terapia psychologiczna (terapia seksualna, CBT, terapia par) zwiększają skuteczność leczenia, szczególnie w podejściu multidyscyplinarnym, które łączy farmakoterapię z terapią behawioralną i psychologiczną.
amantadyna, anejakulacja, anorgazmia, benzokaina, bupropion, buspiron, ćwiczenia Kegla, cyproheptadyna, dapoksetyna, docytoplazmatyczna iniekcja plemnika, elektroejakulacja, fenylefryna, hipogonadyzm, imipramina, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, johimbina, kabergolina, lek sympatykomimetyczny, lidokaina i prilokaina, midodryna, mięśnie dna miednicy, oksytocyna, opóźniony wytrysk, plazma bogatopłytkowa, przedwczesny wytrysk, sildenafil, tadalafil, technika ściskania, technika stop-start, terapia falami uderzeniowymi, terapia poznawczo-behawioralna, terapia próżniowa, tramadol, wytrysk wsteczny, zapłodnienie in vitro