regulacja rozrodu
Regulacja rozrodu (planowanie rodziny) to świadome działania mające na celu kontrolę nad płodnością i liczbą potomstwa. Obejmuje metody antykoncepcji, techniki wspomaganego rozrodu oraz działania wspomagające płodność.
Metody antykoncepcyjne można podzielić na mechaniczne (prezerwatywy, diafragmy), hormonalne (tabletki antykoncepcyjne, plastry, implanty), wewnątrzmaciczne (wkładki domaciczne), naturalne (metody objawowo-termiczne) oraz chirurgiczne (podwiązanie jajowodów, wazektomia). Skuteczność tych metod jest zróżnicowana i wyrażana przez wskaźnik Pearla.
Techniki wspomaganego rozrodu, takie jak zapłodnienie in vitro (IVF), inseminacja domaciczna (IUI) czy iniekcja plemnika do cytoplazmy komórki jajowej (ICSI), są stosowane w przypadkach niepłodności. Ich skuteczność zależy od wielu czynników, w tym od wieku kobiety, przyczyny niepłodności oraz zastosowanej metody.
Współczesna medycyna rozrodu obejmuje również diagnostykę preimplantacyjną, umożliwiającą wykrywanie wad genetycznych przed implantacją zarodka, oraz techniki mrożenia komórek rozrodczych (oocytów i plemników) dla zachowania płodności u pacjentów onkologicznych lub odkładających rodzicielstwo.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketilept 25 mg 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa hemifumaranu kwetiapiny (Ketilept) wskazują na brak działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany zależne od gatunku przy ekspozycji na lek na poziomach klinicznie istotnych: u szczurów odkładanie barwnika w gruczole tarczowym, u małp Cynomolgus przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie soczewki i zaćmę. W badaniach toksyczności rozwojowej na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu nadgarstka/stępu u płodów przy ekspozycji matki na poziomach zbliżonych do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne.
ciąża rzekoma, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, hemifumaran kwetiapiny, hemoglobina, in vitro, in vivo, komórki pęcherzykowe tarczycy, krwinki czerwone i białe, okres międzyrujowy, płodność, prolaktyna, przykurcz nadgarstka, regulacja rozrodu, T3 w osoczu, toksyczność kwetiapiny, toksyczność leku, uszkodzenie materiału genetycznego, zaćma, zmętnienie soczewki