komponenta dTpa
Komponenta dTpa (błonicy, tężca i acelularnej komponentny krztuśca) to składnik szczepionek stosowanych w profilaktyce trzech chorób zakaźnych. W porównaniu do pełnokomórkowej komponenty krztuśca (wP), składnik acelularny (aP) zawiera oczyszczone antygeny bakterii Bordetella pertussis, co znacząco zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych przy zachowaniu skuteczności immunizacji.
Szczepionki zawierające komponentę dTpa są stosowane u dzieci powyżej 4. roku życia, młodzieży i dorosłych jako dawki przypominające. Charakteryzują się obniżoną zawartością antygenów błonicy (d) i acelularnej komponenty krztuśca (pa) w porównaniu do szczepionek pediatrycznych (DTPa), co pozwala na zmniejszenie ryzyka miejscowych odczynów poszczepiennych u starszych dzieci i dorosłych.
Szczepienia przypominające z użyciem dTpa są szczególnie zalecane kobietom w ciąży (najlepiej między 27. a 36. tygodniem), osobom z otoczenia noworodków i niemowląt, a także pracownikom ochrony zdrowia. Takie postępowanie wynika ze strategii kokonowej, mającej na celu ochronę najmłodszych dzieci przed zachorowaniem na krztusiec przed rozpoczęciem ich własnego cyklu szczepień.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 1 – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Szczepionka Boostrix Polio zawiera inaktywowany poliowirus typu 1 (szczep Mahoney) w dawce 40 jednostek antygenu D oraz komponenty przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi. Jest to szczepionka adsorbowana, podawana w formie białej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań. Zgodnie z oficjalnymi zaleceniami medycznymi, Boostrix Polio może być bezpiecznie stosowana u kobiet w ciąży w drugim i trzecim trymestrze, co potwierdzają dane z randomizowanego badania klinicznego (n=341) oraz prospektywnego badania obserwacyjnego (n=793), które nie wykazały działań niepożądanych dotyczących ciąży, zdrowia płodu ani noworodka. Brak jest jednak danych klinicznych dotyczących stosowania szczepionki w pierwszym trymestrze ciąży, choć mechanizm działania szczepionek inaktywowanych nie wskazuje na ryzyko szkodliwego wpływu na płód w tym okresie. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają brak negatywnego wpływu na rozwój embrionalny, przebieg porodu oraz rozwój pourodzeniowy.
- Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 2 – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Inaktywowany poliowirus typu 2 (szczep MEF-1) jest składnikiem szczepionki Boostrix Polio, występującym w dawce 8 jednostek antygenu D, która łączy ochronę przeciw poliomyelitis (wirusy typu 1, 2 i 3) z immunizacją przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi. Szczepionka może być stosowana w drugim i trzecim trymestrze ciąży, co potwierdzają dane z randomizowanego badania klinicznego (n=341) oraz prospektywnego badania obserwacyjnego (n=793), nie wykazujące działań niepożądanych związanych z ciążą, zdrowiem płodu ani noworodka. Brak jest jednak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w pierwszym trymestrze. Dane z biernego monitorowania potwierdzają brak negatywnego wpływu szczepionki na przebieg ciąży i zdrowie potomstwa. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na rozwój embrionalny, przebieg porodu ani rozwój po porodzie, co dodatkowo potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa szczepionki w ciąży.
bierne monitorowanie, błonica, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, inaktywowany poliowirus typu 2, karmienie piersią, komponenta dTpa, pierwszy trymestr ciąży, poliomyelitis, poliowirus typu 1, poliowirus typu 3, profilaktyka krztuśca, prospektywne badanie obserwacyjne, randomizowane kontrolowane badanie kliniczne, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, tężec i krztusiec, trymestr ciąży