aminoglutetymid

Aminoglutetymid to lek należący do grupy inhibitorów aromatazy, który hamuje syntezę hormonów steroidowych, w tym estrogenów, poprzez blokowanie enzymu CYP11A1 (desmolazy cholesterolowej). Pierwotnie stosowany był jako lek przeciwpadaczkowy, jednak ze względu na jego wpływ na gospodarkę hormonalną znalazł zastosowanie w leczeniu onkologicznym.

W medycynie aminoglutetymid jest wykorzystywany głównie w terapii zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie z dodatnim statusem receptorów estrogenowych. Mechanizm działania polega na hamowaniu konwersji androgenów do estrogenów w tkankach obwodowych, co prowadzi do zmniejszenia stężenia estrogenów i spowolnienia wzrostu nowotworów hormonozależnych.

Stosowanie aminoglutetymidu wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, takimi jak zmęczenie, zawroty głowy, wysypka skórna, nudności oraz supresja nadnerczy. Z tego względu podczas terapii konieczna jest suplementacja glikokortykosteroidów. W praktyce klinicznej aminoglutetymid został w dużej mierze zastąpiony przez nowsze, selektywne inhibitory aromatazy, które charakteryzują się lepszym profilem bezpieczeństwa i skuteczności.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Solu-Medrol 1000 mg

Metyloprednizolon jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, który katalizuje 6β-hydroksylację steroidów, kluczowy etap metabolizmu fazy I kortykosteroidów. Interakcje lekowe dotyczą przede wszystkim inhibitorów i induktorów CYP3A4, które odpowiednio zwiększają lub zmniejszają stężenie metyloprednizolonu w osoczu, co wymaga dostosowania dawki w celu uniknięcia toksyczności lub utraty efektu terapeutycznego. Przykładowo, inhibitory CYP3A4 takie jak izoniazyd, ketokonazol, rytonawir czy klarytromycyna mogą podnosić stężenie metyloprednizolonu, natomiast induktory jak ryfampicyna, karbamazepina czy fenobarbital obniżają jego poziom. Ponadto, metyloprednizolon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, m.in. z doustnymi antykoagulantami, lekami antycholinergicznymi, NLPZ (np. aspiryna w dużych dawkach) oraz lekami przeciwcukrzycowymi, co wymaga monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych, takich jak wskaźniki krzepliwości czy poziom glukozy.
aminoglutetymid, aprepitant, blokada nerwowo-mięśniowa, bursztynian metyloprednizolonu, cyklofosfamid, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, diltiazem, doustny antykoagulant, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, fosaprepitant, hipokaliemia, hydroksylacja steroidów, induktor CYP3A4, inhibitor cholinesterazy, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wątrobowy, kobicystat, krwawienie z przewodu pokarmowego, krzepliwość krwi, metabolizm glikokortykoidów, metyloprednizolon, miastenia, ostra miopatia, ryfampicyna, substrat CYP3A4, supresja nadnerczy, takrolimus, toksyczność salicylanu, troleandomycyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Euphyllin long 200 mg

Teofilina, substancja czynna Euphyllin long, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu oraz skuteczność terapeutyczną. Leki takie jak chinolony (cyprofloksacyna, enoksacyna, pefloksacyna) oraz makrolidy (erytromycyna, troleandomycyna) silnie hamują metabolizm teofiliny, co prowadzi do wzrostu jej stężenia i zwiększonego ryzyka toksyczności; w przypadku cyprofloksacyny zaleca się redukcję dawki teofiliny do 60%, a przy enoksacynie do 30% standardowej dawki, z koniecznością częstego monitorowania stężenia leku. Inhibitory enzymów cytochromu P450, takie jak blokery kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), propranolol, czy leki przeciwgruźlicze (izoniazyd, ryfampicyna) również modulują metabolizm teofiliny, co wymaga dostosowania dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z halotanem, która może wywołać ciężkie zaburzenia rytmu serca, oraz na sumowanie działania hipokaliemicznego z lekami moczopędnymi (np. furosemid), zwiększając ryzyko hipokaliemii.
allopurynol, aminoglutetymid, antybiotyk makrolidowy, barbiturany, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bloker kanału wapniowego, bloker receptora H2, chinolon, cymetydyna, cyprofloksacyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie proarytmogenne, działanie synergistyczne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, febuksostat, fenobarbital, fenytoina, fluwoksamina, furosemid, halotan, hiperycyna, hipokaliemia, imipenem, inhibitor cytochromu P450, inhibitor gyrazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoniazyd, karbamazepina, kofeina, lek antyarytmiczny, lek moczopędny, lek przeciw dnie moczanowej, lek przeciwastmatyczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwwirusowy, meksyletyna, palenie tytoniu, propafenon, propranolol, ranitydyna, ryfampicyna, ryfapentyna, rytonawir, sulfinpirazon, szczepionka przeciw grypie, teofilina, tiabendazol, tyklopidyna, węglan litu, werapamil, wziewny środek znieczulający, zaburzenie afektywne, zaburzenie rytmu serca, zafirlukast, zespół Cushinga
Leksykon leków
Interakcje leku – Provera 10 mg

Medroksyprogesteronu octan (MPA), metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje potencjalne interakcje farmakokinetyczne z induktorami i inhibitorami tego enzymu, choć brak jest szczegółowych badań klinicznych potwierdzających ich pełne implikacje. Udokumentowano istotną interakcję z aminoglutetymidem, który indukuje metabolizm MPA, prowadząc do znacznego obniżenia stężenia leku w osoczu i zmniejszenia skuteczności terapeutycznej Provery. Ponadto, MPA może interferować z testem z metyraponem, co wymaga uwzględnienia podczas interpretacji wyników diagnostycznych osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Teoretyczne interakcje z alkoholem, induktorami (np. ryfampicyna, fenytoina) oraz inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol) mogą wpływać na metabolizm MPA i ryzyko działań niepożądanych, jednak brak jest danych klinicznych potwierdzających te efekty.
aminoglutetymid, cytochrom P450, działanie niepożądane, dziurawiec, enzymy metabolizujące leki, fenytoina, hydroksylacja, induktor CYP3A4, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, medroksyprogesteronu octan, metabolizm leku, metyrapon, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ośrodkowy układ nerwowy, Provera, ryfampicyna, test z metyraponem, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Solu-Medrol 500 mg

Metyloprednizolon, aktywny składnik Solu-Medrolu, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4 w wątrobie, który katalizuje 6β-hydroksylację steroidów. Interakcje lekowe z metyloprednizolonem wynikają przede wszystkim z modulacji aktywności CYP3A4 – inhibitory tego enzymu (np. ketokonazol, ryfampicyna, inhibitory proteazy HIV, makrolidy) zwiększają stężenie metyloprednizolonu w osoczu, co może wymagać redukcji dawki, natomiast induktory (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital) obniżają jego stężenie, wskazując na konieczność zwiększenia dawki. Ponadto, metyloprednizolon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwcukrzycowymi, immunosupresyjnymi, antycholinergicznymi oraz NLPZ, co wymaga ścisłego monitorowania i dostosowania terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków i innych leków hipokaliemizujących oraz na potencjalne nasilenie działań niepożądanych ze strony OUN i przewodu pokarmowego.
6β-hydroksylacja steroidów, amfoterycyna B, aminoglutetymid, antycholinesteraza, aprepitant, choroba wrzodowa żołądka, cyklofosfamid, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, diltiazem, diuretyk, doustny antykoagulant, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, fosaprepitant, hipoglikemia, hipokaliemia, immunosupresja, induktor CYP3A4, infekcja bakteryjna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wątrobowy, kobicystat, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek antycholinergiczny, lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, metabolizm metyloprednizolonu, metyloprednizolon, miastenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niezgodność farmaceutyczna, ostra miopatia, owrzodzenie, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, sól sodowa bursztynianu metyloprednizolonu, substrat CYP3A4, supresja nadnerczy, takrolimus, toksyczność steroidowa, troleandomycyna, wskaźnik krzepliwości krwi, zaburzenie poznawcze
Leksykon substancji czynnych
Glikwidon – Interakcje

Glikwidon, pochodna sulfonylomocznika stosowana w leczeniu cukrzycy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco modyfikować jego działanie hipoglikemizujące. Substancja ta silnie wiąże się z białkami osocza, co powoduje, że leki o wysokim powinowactwie do białek mogą wypierać glikwidon, zwiększając stężenie wolnej frakcji i ryzyko hipoglikemii. Do grup leków nasilających działanie glikwidonu należą m.in. inhibitory ACE, NLPZ, antybiotyki (klarytromycyna, fluorochinolony), leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny, beta-blokery (maskujące objawy hipoglikemii), a także insulina i inne doustne leki przeciwcukrzycowe. Z kolei kortykosteroidy, tiazydy, ryfampicyna, barbiturany i inne induktory enzymów wątrobowych mogą osłabiać efekt hipoglikemizujący glikwidonu, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawki i intensywnego monitorowania glikemii.
allopurynol, aminoglutetymid, antagonista receptora beta-adrenergicznego, antagonista receptora H2, barbiturany, beta-bloker, chloramfenikol, cukrzyca, cyklofosfamid, cymetydyna, diazoksyd, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, efekt dysulfiramopodobny, fenotiazyna, fenytoina, fluorochinolon, glikwidon, glukagon, glukoneogeneza wątrobowa, guanetydyna, heparyna, hipoglikemia, hormon tarczycy, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, insulinooporność, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klarytromycyna, klonidyna, kortykosteroid, kwas nikotynowy, lek moczopędny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, monitorowanie glikemii, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, ranitydyna, rezerpina, ryfampicyna, ryfamycyna, sulfonamid, sympatykomimetyk, terapia przeciwcukrzycowa, tetracyklina
Leksykon leków
Interakcje leku – Medrol 16 mg

Metyloprednizolon, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje lekowe wynikające z modulacji aktywności tego enzymu. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, erytromycyna, kobicystat oraz sok grejpfrutowy, powodują wzrost stężenia metyloprednizolonu w osoczu, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i może wymagać zmniejszenia dawki. Z kolei induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital i fenytoina, przyspieszają metabolizm steroidu, obniżając jego stężenie i skuteczność terapeutyczną, co może wymagać zwiększenia dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi, gdzie obserwuje się zmienny wpływ na działanie przeciwzakrzepowe, co wymaga regularnego monitorowania INR. Ponadto, metyloprednizolon może nasilać hiperglikemię u pacjentów leczonych insuliną lub doustnymi lekami hipoglikemizującymi, co wymaga dostosowania terapii przeciwcukrzycowej.
agonista receptora beta2, amfoterycyna B, aminoglutetymid, antybiotyk makrolidowy, antycholinesteraza, aprepitant, aspiryna, blokada nerwowo-mięśniowa, cyklofosfamid, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, diltiazem, diuretyk, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, fosaprepitant, glikemia, hiperglikemia, hipokaliemia, hydroksylacja steroidów, induktor CYP3A4, indynawir, inhibitor aromatazy, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wątrobowy, kobicystat, krwawienie z przewodu pokarmowego, ksantyna, kwas acetylosalicylowy, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, metabolizm kortykosteroidów, miastenia, pankuronium, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, substrat CYP3A4, supresja nadnerczy, takrolimus, troleandomycyna, wekuronium, zaburzenie elektrolitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Cortineff 100 mcg

Fludrokortyzon, zawarty w preparacie Cortineff 100 μg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Induktory enzymów mikrosomalnych wątroby (np. barbiturany, fenytoina, karbamazepina, rifampicyna) przyspieszają metabolizm fludrokortyzonu, co może wymagać zwiększenia dawki. Z kolei doustne leki antykoncepcyjne zawierające estrogeny zwalniają metabolizm i wydłużają okres półtrwania fludrokortyzonu, potencjalnie nasilając jego działanie i wymagając zmniejszenia dawki. Fludrokortyzon osłabia działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych i insuliny, co wymaga częstszego monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawek. W połączeniu z diuretykami fludrokortyzon może nasilać hipokaliemię, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu. Ponadto, interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny, heparyna) mogą prowadzić do zmiennej skuteczności terapii, co wymaga systematycznego monitorowania czasu protrombinowego.
aminoglutetymid, androgeny, barbiturany, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wrzodowa żołądka, czas protrombinowy, dawka immunosupresyjna, doustne leki antykoncepcyjne, doustne leki przeciwcukrzycowe, działanie mineralokortykoidowe, enzymy mikrosomalne wątroby, estrogeny, fenytoina, fludrokortyzon, heparyna, hipokaliemia, indadion, insulina, karbamazepina, kortykosteroidy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leki gastroprotekcyjne, leki moczopędne, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwzakrzepowe, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ, pochodne kumaryny, podrażnienie błony śluzowej żołądka, primidon, rifampicyna, steroidy anaboliczne, streptokinaza, szczepionki zawierające żywe wirusy, tiazydy, urokinaza
Leksykon leków
Interakcje leku – Depo-Medrol 40 mg/ml

Metyloprednizolon, substancja czynna leku Depo-Medrol, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4 w wątrobie, który katalizuje 6β-hydroksylację steroidów. Leki hamujące CYP3A4 mogą zmniejszać klirens metyloprednizolonu, zwiększając jego stężenie w osoczu i ryzyko toksyczności, co wymaga dostosowania dawki. Z kolei induktory CYP3A4 przyspieszają metabolizm, obniżając stężenie leku i potencjalnie zmniejszając jego skuteczność, co również może wymagać zwiększenia dawki. Współistnienie innych substratów CYP3A4 może wpływać na metabolizm metyloprednizolonu, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. Szczególnie istotne są interakcje z lekami takimi jak izoniazyd, ryfampicyna, karbamazepina, inhibitory proteazy HIV, makrolidy, inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol), a także z lekami immunosupresyjnymi (cyklosporyna) i NLPZ (aspiryna w wysokich dawkach), które mogą znacząco modyfikować farmakokinetykę i farmakodynamikę metyloprednizolonu.
amfoterycyna B, aminoglutetymid, aprepitant, bloker przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, cyklofosfamid, cyklosporyna, diltiazem, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, fosaprepitant, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wątrobowy, kobicystat, kortykosteroid, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, metyloprednizolon, miastenia, miopatia ostra, niesteroidowy lek przeciwzapalny, noretyndron, osteoporoza, owrzodzenie przewodu pokarmowego, ryfampicyna, supresja nadnerczy, takrolimus, troleandomycyna
Leksykon substancji czynnych
Linestrenol – Interakcje

Linestrenol, syntetyczny progestagen, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie kliniczne. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak ryfamycyna, pochodne hydantoin (np. fenytoina), barbiturany, karbamazepina oraz aminoglutetymid, znacząco obniżają stężenie terapeutyczne linestrenolu poprzez przyspieszenie jego metabolizmu, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej. W takich przypadkach zaleca się rozważenie alternatywnych metod terapii lub zwiększenie dawki linestrenolu, a także stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji, jeśli linestrenol jest stosowany w tym celu. Z kolei linestrenol może nasilać działanie leków metabolizowanych tymi samymi szlakami enzymatycznymi, w tym cyklosporyny, teofiliny, troleandomycyny oraz beta-blokerów, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia tych leków i obserwacji pacjenta pod kątem objawów toksyczności.
aminoglutetymid, antybiotyk makrolidowy, astma oskrzelowa, barbiturat, beta-bloker, bloker receptorów beta-adrenergicznych, choroba autoimmunologiczna, cyklosporyna, dekompensacja cukrzycy, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, fenytoina, induktor enzymatyczny, inhibitor aromatazy, insulina, insulinoterapia, karbamazepina, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, linestrenol, metabolizm leku, metabolizm węglowodanów, nowotwór hormonozależny, pochodna hydantoiny, POChP, poziom glikemii, progestagen, prymidon, ryfamycyna, teofilina, troleandomycyna, zaburzenie afektywne dwubiegunowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Pabi-Dexamethason 8 mg

Przed zastosowaniem deksametazonu (PABI-DEXAMETHASON) w terapii skojarzonej należy uwzględnić liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie NLPZ i aspiryny, które zwiększają ryzyko powikłań wrzodowych oraz wymagają monitorowania ze względu na zwiększony klirens nerkowy salicylanów. Kortykosteroidy osłabiają działanie leków przeciwcukrzycowych (insulina, pochodne sulfonylomocznika, metformina), co zwiększa ryzyko hiperglikemii i ketoacydozy, dlatego konieczne jest częstsze monitorowanie glikemii. Deksametazon nasila hipokaliemiczne działanie diuretyków, acetazolamidu, amfoterycyny B i innych leków, co może prowadzić do zaburzeń rytmu serca i toksyczności glikozydów nasercowych. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, ritonawir), które zwiększają stężenie deksametazonu i ryzyko działań niepożądanych, oraz induktorów CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina), które obniżają jego stężenie i skuteczność terapeutyczną.
acetazolamid, amfoterycyna B, aminoglutetymid, antybiotyk makrolidowy, atropina, azol przeciwgrzybiczny, barbituran, chlorokina, cholestyramina, choroba krwi, ciśnienie śródoczne, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, doustny antykoagulant, doustny środek antykoncepcyjny, działanie diabetogenne, erytromycyna, fenytoina, fluorochinolon, glikozyd nasercowy, gospodarka elektrolitowa, hiperglikemia, hipokaliemia, hipoprotrombiemia, hormon wzrostu, hydroksychlorokina, induktor CYP3A4, inhibitor cholinesterazy, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, karbenoksolon, kardiomiopatia, ketoacydoza cukrzycowa, ketokonazol, lek antycholinergiczny, lek hipotensyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwwrzodowy, lek przeciwzakrzepowy, meflokina, miastenia gravis, miopatia, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedoczynność kory nadnerczy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, prazykwantel, protyrelina, ritonawir, ryfabutyna, ryfampicyna, salicylan, somatotropina, tetrakozaktyd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, węgiel aktywny, wrzód żołądka, zaburzenie rytmu serca, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna, żywica wiążąca kwasy żółciowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Sintrom 4 mg

Acenokumarol (Sintrom) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego działanie przeciwzakrzepowe poprzez mechanizmy takie jak zaburzenia wchłaniania, hamowanie lub indukcja enzymów metabolizujących (głównie CYP2C9) oraz zmniejszona dostępność witaminy K. Szczególnie istotne są interakcje z lekami zwiększającymi ryzyko krwawień, takimi jak NLPZ (np. ibuprofen, diklofenak, celekoksyb), leki przeciwpłytkowe (kwas acetylosalicylowy, klopidogrel, prasugrel), niektóre antybiotyki (amoksycylina, cefalosporyny, fluorochinolony) oraz leki przeciwgrzybicze (mikonazol, flukonazol). W przypadku konieczności stosowania tych leków jednocześnie z acenokumarolem zaleca się częste monitorowanie INR, nawet do dwóch razy w tygodniu, oraz dostosowanie dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki o wysokim poziomie istotności interakcji, takie jak amiodaron czy inhibitory enzymu CYP2C9 (np. kwas walproinowy), które mogą wymagać redukcji dawki acenokumarolu o 30-50%.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, aktywator plazminogenu, allopurynol, aminoglutetymid, amoksycyklina, androgen, angioplastyka z implantacją stentu, antagonista witaminy K, barbiturany, cefalosporyna, chloramfenikol, choroba wrzodowa, cymetydyna, disulfiram, dna moczanowa, doustny lek przeciwcukrzycowy, doustny środek antykoncepcyjny, działanie przeciwzakrzepowe, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenylobutazon, fibrat, fluorochinolon, glukagon, glukozamina, gryzeofulwina, hemostaza, heparyna, hipercholesterolemia, hipoglikemia, hormon tarczycy, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor trombiny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, INR, karbamazepina, klopidogrel, kolestyramina, kompleks protrombiny, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, kwas etakrynowy, lek antyarytmiczny, lek hipolipemizujący, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek prokinetyczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, lek trombolityczny, migotanie przedsionków, neomycyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór hormonozależny, ostry zespół wieńcowy, paracetamol, pochodna imidazolu, pochodna pirazolonu, pochodna sulfonylomocznika, powikłanie krwotoczne, prasugrel, receptor H2, ryfampicyna, statyna, steroid anaboliczny, sulfonamid, tamoksyfen, terapia antyagregacyjna, tetracyklina, tramadol, tyklopidyna, układ krzepnięcia, wiloksazyna, witamina E, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zespół Cushinga
Leksykon leków
Interakcje leku – Dexamethasone Krka 8 mg

Deksametazon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zwiększonego występowania owrzodzeń żołądka i krwawień przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ i kwasu acetylosalicylowego, a także na osłabienie działania leków przeciwcukrzycowych (insulina, metformina, sulfonylomocznik) z ryzykiem hiperglikemii i ketoacydozy. Deksametazon nasila hipokaliemiczny efekt diuretyków pętlowych, tiazydowych oraz amfoterycyny B, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Przed terapią należy wyrównać niedobór potasu, monitorować elektrolity i wykonać EKG. Istotne jest także unikanie jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, ritonawir, erytromycyna), które zwiększają stężenie deksametazonu w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, oraz induktorów CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina), które obniżają jego stężenie i skuteczność terapeutyczną.
amfoterycyna B, aminoglutetymid, antybiotyk makrolidowy, antykoagulant doustny, atropina, azol przeciwgrzybiczny, barbituran, chlorokina, cholestyramina, ciśnienie śródoczne, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, deksametazon, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, efedryna, erytromycyna, fenytoina, fluorochinolon, glikozyd nasercowy, hiperglikemia, hipokaliemia, hydroksychlorokina, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor cholinesterazy, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy HIV, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, kardiomiopatia, ketoacydoza cukrzycowa, ketokonazol, klirens nerkowy, kobicystat, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwcukrzycowy, meflokina, metformina, miastenia gravis, miopatia, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedoczynność kory nadnerczy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, prazykwantel, protyrelina, ritonawir, ryfabutyna, ryfampicyna, somatotropina, sulfonylomocznik, szczepionka żywa, talidomid, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, węgiel aktywny, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna
Leksykon leków
Interakcje leku – Dexamethasone Krka 4 mg

Deksametazon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z NLPZ, które zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, oraz z lekami przeciwcukrzycowymi (insulina, metformina, sulfonylomocznik), gdzie obserwuje się osłabienie działania hipoglikemizującego i ryzyko hiperglikemii oraz ketoacydozy. W trakcie terapii deksametazonem zaleca się monitorowanie glikemii. Ponadto, stosowanie diuretyków (tiazydowych, pętlowych) i amfoterycyny B nasila hipokaliemię, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsade de pointes, oraz toksyczności glikozydów nasercowych. Równoczesne podawanie inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, ritonawir) może prowadzić do wzrostu stężenia deksametazonu w osoczu i nasilenia działań niepożądanych, natomiast induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) obniżają jego stężenie, osłabiając efekt terapeutyczny. W przypadku stosowania dużych dawek deksametazonu przeciwwskazane jest podawanie szczepionek żywych ze względu na ryzyko infekcji wirusowej.
amfoterycyna B, aminoglutetymid, antybiotyk makrolidowy, antykoagulant doustny, azol przeciwgrzybiczny, cholestyramina, choroba krwi, ciśnienie śródoczne, cytochrom P450 3A4, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipokaliemia, hipoprothrombinemia, induktor CYP3A4, infekcja wirusowa, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy HIV, kardiomiopatia, ketoacydoza cukrzycowa, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek antycholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, miastenia gravis, mineralokortykosteroid, miopatia, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedoczynność kory nadnerczy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, osteoporoza, owrzodzenie błony śluzowej, pochodna kumaryny, protyrelina, salicylan, somatotropina, supresja układu immunologicznego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wrzód żołądka, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie rytmu serca, zapalenie ścięgna, zatrucie salicylanami, żywica wiążąca kwasy żółciowe
Leksykon substancji czynnych
Fludrokortyzon – Interakcje

Fludrokortyzon, wykazując działanie mineralokortykoidowe i glikokortykoidowe, wchodzi w liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami CYP3A (np. kobicystat, ketokonazol), które mogą zwiększać ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów. Induktory enzymów mikrosomalnych (barbiturany, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna) przyspieszają metabolizm fludrokortyzonu, osłabiając jego efekt terapeutyczny i wymagając potencjalnego zwiększenia dawki. Fludrokortyzon osłabia działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, co wymaga monitorowania glikemii i dostosowania terapii hipoglikemizującej. Ponadto, nasila hipokaliemię indukowaną przez leki moczopędne i amfoterycynę B, zwiększając ryzyko arytmii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów naparstnicy. Warto również monitorować parametry koagulologiczne podczas terapii fludrokortyzonem i lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny, heparyna), ze względu na zmienną skuteczność przeciwzakrzepową.
amfoterycyna B, aminoglutetymid, androgen, barbiturat, choroba wrzodowa, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, działanie przeciwgruźlicze, EKG, fenytoina, fludrokortyzon, gastroprotekcja, glikemia, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, heparyna, hipokaliemia, hipoprotrombinemia, indadion, inhibitor CYP3A, INR, izoniazyd, karbamazepina, ketokonazol, kobicystat, kwas acetylosalicylowy, lek antycholinesterazowy, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, mifamurtyd, nadczynność tarczycy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niedoczynność tarczycy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk, parametr koagulologiczny, pochodna kumaryny, prymidon, równowaga wodno-elektrolitowa, ryfabutyna, ryfampicyna, somatotropina, steroid anaboliczny, streptokinaza, szczepionka zawierająca żywe wirusy, urokinaza
Leksykon leków
Interakcje leku – Pabi-Dexamethason 4 mg

Stosowanie deksametazonu (PABI-DEXAMETHASON) wiąże się z licznymi interakcjami farmakodynamicznymi i farmakokinetycznymi, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie NLPZ, które zwiększają ryzyko i nasilenie dolegliwości wrzodowych, oraz leków przeciwcukrzycowych (insulina, sulfonylomocznik, metformina), gdzie deksametazon osłabia ich działanie, co może prowadzić do hiperglikemii i ketoacydozy. Deksametazon nasila hipokaliemię wywołaną przez diuretyki, amfoterycynę B i inne leki, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca i toksyczności glikozydów nasercowych. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, inhibitory proteazy HIV), które zwiększają stężenie deksametazonu i ryzyko działań niepożądanych, oraz induktorów CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina), które obniżają jego stężenie i skuteczność. Ponadto, stosowanie deksametazonu z doustnymi antykoagulantami wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko krwawień, zwłaszcza przy dawkach powyżej 10 dni.
aminoglutetymid, antybiotyki makrolidowe, antykoagulanty doustne, atropina, azole przeciwgrzybicze, chlorokina, cholestyramina, choroba wrzodowa, cyklosporyna, cytochrom P450, estrogeny, fluorochinolony, glikozydy nasercowe, hipokaliemia, hipoprotrombiemia, induktory CYP3A4, inhibitory ACE, inhibitory cholinesterazy, inhibitory CYP3A, inhibitory proteazy HIV, izoniazyd, ketokonazol, leki antycholinergiczne, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwgruźlicze, leki przeciwwrzodowe, miastenia gravis, niedoczynność kory nadnerczy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, osteoporoza, prazykwantel, protyrelina, salicylany, somatotropina, talidomid, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, zapalenie ścięgna, zwiotczenie mięśni, żywice wiążące kwasy żółciowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Medrol 4 mg

Metyloprednizolon jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, który katalizuje 6β-hydroksylację steroidów w wątrobie. Leki hamujące CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, erytromycyna, diltiazem, aprepitant, fosaprepitant, sok grejpfrutowy) powodują zmniejszenie klirensu metyloprednizolonu, co skutkuje wzrostem jego stężenia w osoczu i ryzykiem toksyczności, wymagającym często zmniejszenia dawki. Z kolei induktory CYP3A4 (ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina) zwiększają metabolizm i klirens wątrobowy metyloprednizolonu, obniżając jego stężenie i potencjalnie osłabiając efekt terapeutyczny, co może wymagać zwiększenia dawki. Interakcje z innymi substratami CYP3A4, takimi jak cyklofosfamid, takrolimus czy inhibitory proteazy HIV, mogą prowadzić do wzajemnych zmian stężeń i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
aminoglutetymid, antycholinesteraza, aprepitant, blokada nerwowo-mięśniowa, cyklofosfamid, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, działanie immunosupresyjne, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fosaprepitant, hiperglikemia, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wątrobowy, kobicystat, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm glikokortykosteroidów, metyloprednizolon, miastenia, miopatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametr krzepnięcia, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, supresja nadnerczy, takrolimus, toksyczność salicylanów, zaburzenie metabolizmu glukozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Theospirex retard 150 mg

Stosowanie Theospirex retard (150 mg teofiliny bezwodnej, tabletki o przedłużonym uwalnianiu) wiąże się z licznymi interakcjami farmakodynamicznymi i farmakokinetycznymi, które mają istotne znaczenie kliniczne. Teofilina nasila działanie β-sympatykomimetyków i efedryny, a także wykazuje dodatni efekt inotropowy i chronotropowy, co może potęgować kardiotoksyczność glikozydów naparstnicy oraz ryzyko zaburzeń przewodnictwa sercowego. Ponadto, teofilina zwiększa działanie leków moczopędnych, co wymaga monitorowania stanu nawodnienia. Wśród leków hamujących metabolizm teofiliny znajdują się m.in. cymetydyna, allopurynol, antybiotyki fluorochinolowe (np. cyprofloksacyna, enoksacyna), makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna), disulfiram, estrogeny, fluwoksamina, interferon-α, izoniazyd, metotreksat, propranolol, werapamil i diltiazem. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków konieczne jest zmniejszenie dawki teofiliny (np. do 30-60% dawki standardowej przy enoksacynie i cyprofloksacynie) oraz ścisłe monitorowanie stężenia w surowicy.
adenozyna, allopurynol, aminoglutetymid, antybiotyk fluorochinolonowy, antybiotyk makrolidowy, benzodiazepina, cymetydyna, cytochrom P450, disulfiram, dziurawiec zwyczajny, efedryna, estrogen, farmakokinetyka teofiliny, fenobarbital, fenytoina, fluwoksamina, glikozyd naparstnicy, halotan, interakcja farmakodynamiczna, interferon alfa, izoniazyd, izoprenalina, karbamazepina, ketamina, klirens teofiliny, ksantyna, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący kanał wapniowy, lek moczopędny, lek β-adrenolityczny, metotreksat, niewydolność wątroby, nikotynizm, pankuronium, prymidon, ryfampicyna, sól litu, sukralfat, sulfinpirazon, takryna, teofilina bezwodna, tiabendazol, tyklopidyna, wiloksazyna, β-sympatykomimetyk
Leksykon leków
Interakcje leku – Depo-Provera 150 mg/ml

Medroksyprogesteron octan (MPA), stosowany w preparacie Depo-Provera, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 układu cytochromu P450, co stanowi podstawę potencjalnych interakcji lekowych. Najistotniejszą klinicznie interakcją jest jednoczesne stosowanie aminoglutetymidu, który znacząco przyspiesza metabolizm MPA, prowadząc do obniżenia jego stężenia w osoczu i tym samym zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej. Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital oraz ziele dziurawca, mogą teoretycznie obniżać stężenie MPA, co wymaga zachowania ostrożności i rozważenia dodatkowych metod antykoncepcji. Z kolei inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, erytromycyna, ritonawir, sok grejpfrutowy) mogą potencjalnie zwiększać stężenie MPA, co może nasilać działania niepożądane, choć brak jest jednoznacznych danych klinicznych potwierdzających te efekty.
aminoglutetymid, bezpieczeństwo farmakoterapii, CYP3A4, cytochrom P450, Depo-Provera, działanie niepożądane, dziurawiec, erytromycyna, farmakodynamika, fenobarbital, fenytoina, hydroksylacja, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, medroksyprogesteron octan, ritonawir, ryfampicyna, skuteczność antykoncepcyjna, sok grejpfrutowy, terapia hormonalna, zaburzenie funkcji wątroby
Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Interakcje

Medroksyprogesteron jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co stanowi podstawę licznych interakcji farmakokinetycznych. Induktory enzymów cytochromu P450, takie jak leki przeciwdrgawkowe (fenobarbital, fenytoina, karbamazepina) oraz leki przeciwinfekcyjne (ryfampicyna, ryfabutyna, newirapina, efawirenz), mogą nasilać metabolizm medroksyprogesteronu, prowadząc do obniżenia jego stężenia w osoczu i zmniejszenia skuteczności terapeutycznej, a także do zmiany profilu krwawień macicznych. Szczególnie istotna jest interakcja z aminoglutetymidem, który znacząco obniża stężenie medroksyprogesteronu octanu, co może skutkować istotnym spadkiem efektywności leczenia. Inhibitory proteazy HIV (rytonawir, nelfinawir) wykazują paradoksalne działanie indukujące metabolizm hormonów steroidowych, a nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy oraz kombinacje z inhibitorami HCV mogą powodować zmienne zmiany stężenia medroksyprogesteronu w osoczu, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
aminoglutetymid, cytochrom P450 3A4, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, fenobarbital, fenytoina, hormon steroidowy, hydroksylacja, Hypericum perforatum, inhibitor CYP3A4, inhibitor HCV, inhibitor proteazy HIV, karbamazepina, krwawienie maciczne, leczenie hormonalne, medroksyprogesteron, metabolizm wątrobowy, nelfinawir, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, octan medroksyprogesteronu, progestagen, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir
Leksykon leków
Interakcje leku – Methylprednisolone Sopharma 40 mg

Metyloprednizolon jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, który katalizuje 6β-hydroksylację steroidów. Interakcje lekowe dotyczą przede wszystkim wpływu na aktywność CYP3A4: inhibitory tego enzymu (np. itrakonazol, aprepitant, inhibitory proteazy HIV, makrolidy, diltiazem, sok grejpfrutowy) zwiększają stężenie metyloprednizolonu w osoczu, co może wymagać redukcji dawki, natomiast induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina) obniżają jego stężenie, wskazując na konieczność zwiększenia dawki. Substraty CYP3A4 mogą konkurować o metabolizm, co również wymaga monitorowania i dostosowania terapii. Dodatkowo, metyloprednizolon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, m.in. z lekami przeciwcukrzycowymi (zwiększenie glikemii), lekami przeciwzakrzepowymi (zmienny wpływ na krzepliwość), lekami zmniejszającymi potas (zwiększone ryzyko hipokaliemii) oraz NLPZ (zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego). Zaleca się monitorowanie glikemii, wskaźników krzepliwości i elektrolitów u pacjentów stosujących metyloprednizolon z wymienionymi lekami.
allopurynol, amfoterycyna B, aminoglutetymid, antybiotyk makrolidowy, antycholinoesteraza, aprepitant, blokada nerwowo-mięśniowa, cisatrakurium, cyklofosfamid, cyklosporyna, diltiazem, diuretyk, doksapram, doustny antykoagulant, działanie niepożądane, enzym CYP3A4, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, glikokortykoid, glikokortykosteroid, glikopirolinian, hipokaliemia, hydroksylacja steroidów, immunosupresja, induktor CYP3A4, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, klarytromycyna, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwcukrzycowy, metyloprednizolon, miastenia, miopatia ostra, niezgodność farmaceutyczna, noretyndron, owrzodzenie, propofol, rokuronium, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, substrat CYP3A4, supresja nadnerczy, takrolimus, troleandomycyna, tygecyklina, wekuronium, zaburzenie snu
Leksykon leków
Interakcje leku – Provera 5 mg

Medroksyprogesteron octan (MPA), substancja czynna leku Provera, ulega metabolizmowi głównie przez enzym CYP3A4, co implikuje potencjalne interakcje farmakokinetyczne z induktorami (np. ryfampicyna, karbamazepina) oraz inhibitorami (np. ketokonazol, klarytromycyna) tego enzymu. Choć brak jest szczegółowych badań klinicznych potwierdzających te interakcje, należy zachować ostrożność, monitorować pacjentów i rozważyć dostosowanie dawki MPA. Szczególnie istotna jest interakcja z aminoglutetymidem, który znacząco obniża stężenie MPA w osoczu, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapeutycznej – w takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub korektę dawki. Ponadto, MPA może zafałszować wyniki testu z metyraponem, co należy uwzględnić przy interpretacji wyników diagnostycznych.
aminoglutetymid, cytochrom CYP3A4, hydroksylacja, induktory CYP3A4, inhibitory CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcje lekowe, interakcje z alkoholem, ketokonazol, medroksyprogesteron octan, metabolizm in vitro, metabolizm wątrobowy, Provera, ryfampicyna, terapia hormonalna, test diagnostyczny, test z metyraponem
Leksykon leków
Interakcje leku – Furosemidum Polpharma 40 mg

Furosemid wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Diuretyki oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amiloryd) zmniejszają ryzyko hipokaliemii, natomiast leki takie jak kortykosteroidy, β2-sympatykomimetyki czy amfoterycyna B zwiększają ryzyko hipokaliemii, co wymaga monitorowania elektrolitów. Szczególnie istotne jest unikanie hipokaliemii przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów naparstnicy ze względu na ryzyko zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Furosemid nasila działanie leków przeciwnadciśnieniowych, a współpodawanie z inhibitorami ACE lub antagonistami receptorów angiotensyny II może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia i ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza na początku terapii lub przy zwiększaniu dawki. Należy rozważyć zmniejszenie dawki furosemidu lub przerwanie jego podawania na 3 dni przed rozpoczęciem terapii tymi lekami.
adrenalina, aliskiren, amfoterycyna B, amiloryd, amina katecholowa, aminoglikozyd, aminoglutetymid, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk cefalosporynowy, cisplatyna, cyklosporyna, dna moczanowa, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hepatotoksyczne, działanie hipotensyjne, działanie ototoksyczne, fenytoina, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemia, indometacyna, inhibitor ACE, inhibitor anhydrazy węglanowej, karbamazepina, karbenoksolon, kortykosteroid, kortykotropina, kwas acetylosalicylowy, kwas etakrynowy, lek blokujący przewodzenie nerwowo-mięśniowe, lek moczopędny oszczędzający potas, lit, metotreksat, nefropatia pokontrastowa, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, noradrenalina, ostra niewydolność nerek, probenecyd, reboksetyna, rysperydon, salicylan, spironolakton, środek przeczyszczający, sukralfat, teofilina, triamteren, wymuszona diureza, zaburzenie rytmu serca, β2-sympatykomimetyk
Leksykon leków
Interakcje leku – Methylprednisolone Sopharma 250 mg

Metyloprednizolon, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Inhibitory CYP3A4 (np. izoniazyd, aprepitant, itrakonazol, inhibitory proteazy HIV, diltiazem, makrolidy) powodują zmniejszenie klirensu wątrobowego metyloprednizolonu, co skutkuje wzrostem jego stężenia w osoczu i zwiększonym ryzykiem toksyczności steroidowej. Z kolei induktory CYP3A4 (ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina) przyspieszają metabolizm, obniżając stężenie leku i osłabiając efekt terapeutyczny. Ponadto, metyloprednizolon wchodzi w interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, acenokumarol) o zmiennym wpływie na ich działanie, lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (pankuronium, wekuronium, rokuronium) powodując antagonizm farmakodynamiczny oraz antycholinoesterazami (pirydostygmina, neostygmina), co może pogarszać kontrolę miastenii. W terapii pacjentów z cukrzycą konieczne jest monitorowanie glikemii, gdyż metyloprednizolon może osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych.
6β-hydroksylacja steroidów, acenokumarol, allopurynol, aminoglutetymid, antybiotyk makrolidowy, antycholinoesteraza, aprepitant, blokada nerwowo-mięśniowa, bromek rokuronium, bromek wekuronium, bursztynian metyloprednizolonu, cisatrakurium, cyklofosfamid, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, diltiazem, doksapram, działanie immunosupresyjne, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, glikopirolinian, glukonian wapnia, hepatotoksyczność, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor aromatazy, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, insulina, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, klarytromycyna, klirens wątrobowy, kwas acetylosalicylowy, lek antycholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm glikokortykoidów, metformina, metyloprednizolon, miastenia, neostygmina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, pankuronium, pirydostygmina, pochodna sulfonylomocznika, propofol, rokuronium, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, substrat CYP3A4, supresja nadnerczy, takrolimus, toksyczność steroidowa, troleandomycyna, tygecyklina, warfaryna, wekuronium, wskaźnik krzepliwości krwi, złamanie osteoporotyczne