hiperhidroza dłoniowa

Hiperhidroza dłoniowa (palmarna) to stan charakteryzujący się nadmiernym wydzielaniem potu przez gruczoły potowe dłoni, znacznie przekraczającym fizjologiczne potrzeby termoregulacji organizmu. Schorzenie to ma podłoże neurologiczne i wiąże się z nadaktywnością części współczulnej autonomicznego układu nerwowego.

Mechanizm hiperhidrozy dłoniowej obejmuje nadreaktywność dróg cholinergicznych, co prowadzi do nadmiernej stymulacji gruczołów ekrynowych. Pacjenci doświadczają epizodów intensywnego pocenia się dłoni, często niezależnie od temperatury otoczenia czy aktywności fizycznej. Schorzenie to może występować jako izolowany objaw (hiperhidroza pierwotna) lub jako element szerszego obrazu klinicznego (hiperhidroza wtórna).

Diagnostyka hiperhidrozy dłoniowej obejmuje wywiad kliniczny, testy laboratoryjne wykluczające przyczyny wtórne oraz specjalistyczne badania, takie jak test jodowo-skrobiowy Minora. W leczeniu stosuje się metody miejscowe (chlorek glinu, jonoforeza), ogólnoustrojowe (leki antycholinergiczne), iniekcje toksyny botulinowej oraz metody chirurgiczne (sympatektomia piersiowa), w zależności od nasilenia objawów i ich wpływu na jakość życia pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl