trądzik różowaty
Trądzik różowaty (rosacea) to przewlekła choroba zapalna skóry twarzy, charakteryzująca się nawracającymi epizodami zaczerwienienia, teleangiektazji (rozszerzonych naczyń krwionośnych), grudek, krostek oraz w zaawansowanych przypadkach przerostem tkanki łącznej. Najczęściej występuje u osób o jasnej karnacji w wieku 30-50 lat, częściej u kobiet, choć cięższe postacie obserwuje się u mężczyzn.
Patogeneza trądziku różowatego nie jest w pełni poznana. Wśród czynników etiologicznych wymienia się zaburzenia naczyniowe, nieprawidłową odpowiedź immunologiczną, kolonizację skóry przez nużeńca (Demodex folliculorum) oraz nadmierny rozrost bakterii Helicobacter pylori. Do czynników zaostrzających należą ekspozycja na promieniowanie UV, stres, spożywanie pikantnych potraw, alkoholu, gorących napojów oraz nagłe zmiany temperatury.
Wyróżnia się cztery podtypy trądziku różowatego: rumieniowo-teleangiektatyczny, grudkowo-krostkowy, przerostowy (rhinophyma) oraz oczny. Leczenie jest długotrwałe i zależy od podtypu oraz nasilenia zmian. Obejmuje miejscowe stosowanie metronidazolu, kwasu azelainowego, iwermektyny oraz doustną antybiotykoterapię (tetracykliny, izotretynoina w ciężkich przypadkach). W terapii zmian naczyniowych skuteczne są zabiegi laserowe i IPL. Kluczowa jest również odpowiednia pielęgnacja skóry i unikanie czynników zaostrzających.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Soolantra 10 mg/g
Iwermektyna, substancja czynna kremu Soolantra 10 mg/g, wykazuje dwukierunkowy mechanizm działania w leczeniu trądziku różowatego, łącząc właściwości przeciwzapalne (hamowanie cytokin indukowanych lipopolisacharydem) oraz działanie przeciwpasożytnicze (selektywne wiązanie z kanałami chlorkowymi bramkowanymi glutaminianem u bezkręgowców, zwłaszcza roztoczy Demodex). Skuteczność kliniczna została potwierdzona w dwóch randomizowanych, podwójnie ślepych badaniach kontrolowanych placebo, obejmujących 1371 dorosłych pacjentów z umiarkowanym (IGA=3, 79%) i ciężkim (IGA=4, 21%) nasileniem zmian. Po 12 tygodniach stosowania raz dziennie kremu Soolantra odsetek pacjentów z całkowitym lub prawie całkowitym ustąpieniem zmian wyniósł odpowiednio 38,4% i 40,1% (vs 11,6% i 18,8% w grupie placebo; p<0,001), a liczba zmian zapalnych zmniejszyła się średnio o 64,9% i 65,7% (vs 41,6% i 43,4% placebo). Efekt terapeutyczny był widoczny już po 4 tygodniach, a długotrwała skuteczność utrzymywała się do 52 tygodni (odsetek sukcesów IGA 0 lub 1: 71-76%).
awermektyna, badanie kliniczne, badanie randomizowane, doksycyklina, działanie przeciwzapalne, grudki i krosty, iwermektyna, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, metoda podwójnie ślepej próby, metronidazol, rumień, skala IGA, Soolantra, trądzik różowaty, trądzik różowaty grudkowo-krostkowy, właściwości przeciwzapalne, zapalenie skóry, zmiany zapalne trądziku różowatego - Leksykon substancji czynnych
Estradiol – Przeciwwskazania stosowania
Estradiol, jako kluczowy hormon steroidowy z grupy estrogenów, jest szeroko stosowany w hormonalnej terapii zastępczej u kobiet z objawami menopauzalnymi oraz w leczeniu niedoborów estrogenów. Jednakże jego stosowanie jest obarczone licznymi przeciwwskazaniami, które wynikają z potencjalnych zagrożeń onkologicznych, zakrzepowo-zatorowych, wątrobowych oraz innych schorzeń metabolicznych. Absolutnym przeciwwskazaniem jest obecność lub podejrzenie raka piersi oraz innych estrogenozależnych nowotworów, takich jak rak endometrium, a także nieleczona hiperplazja endometrium. Ponadto, przebyta lub aktywna żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zaburzenia trombofilne (np. niedobór białka C, S, antytrombiny, mutacje czynnika V Leiden lub genu protrombiny), a także choroby zakrzepowo-zatorowe tętnic (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, TIA) stanowią istotne przeciwwskazania do terapii estradiolem. Warto podkreślić, że ryzyko zakrzepicy dotyczy wszystkich form podania estradiolu, w tym tabletek, systemów transdermalnych, aerozoli przezskórnych oraz preparatów dopochwowych.
autoimmunologiczna choroba wątroby, biosynteza hemu, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, dusznica bolesna, dyslipoproteinemia, gruźlica skóry, grzybica, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, migrena z aurą, monoterapia estrogenowa, mutacja czynnika V Leiden, mutacja genu protrombiny, nadwrażliwość na estradiol, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór jajnika, nowotwór wątroby, ostra choroba wątroby, ostra niewydolność nerek, poalkoholowa choroba wątroby, porfiria, przemijający atak niedokrwienny, rak endometrium, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, trądzik różowaty, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Natamycyna – Przeciwwskazania stosowania
Natamycyna jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym głównie w postaci globulek dopochwowych (Pimafucin, 100 mg) oraz kremu (Pimafucin, 20 mg/g). Preparaty monoterapeutyczne zawierające natamycynę są przeciwwskazane jedynie u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Natomiast preparaty złożone, takie jak Pimafucort, zawierające natamycynę w połączeniu z hydrokortyzonem i neomycyną, mają znacznie szerszy zakres przeciwwskazań. Obejmują one m.in. pierwotne zakażenia bakteryjne, wirusowe, grzybicze i pasożytnicze skóry, choroby skóry z przerwaniem ciągłości naskórka, powikłania po miejscowym stosowaniu kortykosteroidów oraz specyficzne dermatozy, w których kortykosteroidy mogą nasilać objawy (np. trądzik różowaty, rybia łuska, młodzieńczy wyprysk stóp).
acne vulgaris, antybiotyk aminoglikozydowy, atrofia skóry, choroba wrzodowa skóry, działanie przeciwgrzybicze, globulki dopochwowe, hydrokortyzon, ichthyosis vulgaris, kortykosteroid, kruchość naczyń krwionośnych, młodzieńczy wyprysk stóp, nadwrażliwość na substancję czynną, natamycyna, neomycyna, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, owrzodzenie podudzi, posteroidowe okołowargowe zapalenie skóry, preparat monokomponentowy, preparat złożony, przerwanie ciągłości naskórka, rana oparzeniowa, rosacea, rozstępy skórne, rybia łuska, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie bakteryjne, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zanik skóry, zarażenie pasożytnicze - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Locoid 1 mg/g
Preparat Locoid w postaci kremu zawiera 17-maślan hydrokortyzonu w stężeniu 1 mg/g i jest przeciwwskazany do stosowania na zmiany skórne o etiologii infekcyjnej, w tym bakteryjnej (np. kiła, gruźlica), wirusowej (ospa wietrzna, opryszczka, półpasiec), grzybiczej oraz pasożytniczej. Kortykosteroid może maskować objawy infekcji, obniżać lokalną odpowiedź immunologiczną i prowadzić do rozprzestrzeniania się patogenów. Ponadto, nie należy aplikować leku na owrzodzenia skóry i otwarte rany ze względu na ryzyko opóźnienia gojenia i zwiększonego wchłaniania substancji czynnej. Preparat jest również przeciwwskazany w przypadku zapalenia skóry wokół ust (dermatitis perioralis), trądziku pospolitego oraz trądziku różowatego, gdyż może nasilać objawy tych schorzeń i pogarszać stan skóry.
badanie dermatologiczne, farmakoterapia dermatologiczna, gruźlica skóry, infekcja wirusowa, kiła, kortykosteroid, maślan hydrokortyzonu, nadwrażliwość, opryszczka, ospa wietrzna, owrzodzenie skóry, półpasiec, reakcja alergiczna, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie okołoustne, zapalenie skóry wokół ust, zarażenie pasożytnicze - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Soolantra 10 mg/g
Farmakokinetyka iwermektyny stosowanej miejscowo w kremie Soolantra 10 mg/g została szczegółowo zbadana u dorosłych pacjentów z ciężką postacią trądziku różowatego. Po około 2 tygodniach regularnego stosowania osiągany jest stan stacjonarny, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) wynoszącym średnio 2,1 ± 1,0 ng/ml (zakres 0,7–4,0 ng/ml) i czasem do osiągnięcia Cmax około 10 ± 8 godzin. Pole pod krzywą stężenia w czasie (AUC0-24h) w stanie stacjonarnym wynosi średnio 36 ± 16 ng·h/ml (zakres 14–75 ng·h/ml), co wskazuje na znacznie niższą ogólnoustrojową ekspozycję w porównaniu do doustnej dawki 6 mg iwermektyny (AUC0-24h: 134 ± 66 ng·h/ml). Iwermektyna wykazuje bardzo wysokie (>99%) wiązanie z białkami osocza, głównie albuminą, bez istotnego wiązania z erytrocytami. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi średnio 6 dni (145 godzin, zakres 92–238 godzin), a eliminacja jest zależna od stopnia wchłaniania przez skórę.
albumina surowicza, białko osocza, CYP3A4, cytochrom P450, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyt, farmakokinetyka, faza eliminacji, hepatocyt, iwermektyna, mikrosom wątrobowy, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, trądzik różowaty, wiązanie z białkami, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Acnatac (10 mg + 0,25 mg)/g
Produkt leczniczy Acnatac w postaci żelu zawiera klindamycynę (10 mg/g) oraz tretynoinę (0,25 mg/g) i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz planujących ciążę ze względu na teratogenne działanie tretynoiny. Ponadto, stosowanie Acnatacu jest niewskazane u pacjentów z nadwrażliwością na klindamycynę, tretynoinę, linkomycynę oraz substancje pomocnicze takie jak metylu parahydroksybenzoesan (E 218, 1,5 mg/g), propylu parahydroksybenzoesan (E 216, 0,3 mg/g) i butylohydroksytoluen (E 321, 0,2 mg/g). Reakcje alergiczne mogą obejmować od łagodnych podrażnień skóry do anafilaksji. Przeciwwskazania obejmują także choroby przewodu pokarmowego, takie jak odcinkowe zapalenie jelit, wrzodziejące zapalenie jelita grubego oraz poantybiotykowe zapalenie jelita grubego, ze względu na możliwość systemowego wchłaniania klindamycyny i potencjalnego nasilenia objawów.
acne conglobata, butylohydroksytoluen, Clostridioides difficile, działanie teratogenne, klindamycyna, linkomycyna, metylu parahydroksybenzoesan, odcinkowe zapalenie jelit, okołowargowe zapalenie skóry, ostry wyprysk, parabeny, poantybiotykowe zapalenie jelita grubego, pochodna witaminy A, propylu parahydroksybenzoesan, rak skóry, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, retinoidy, trądzik guzkowo-torbielowaty, trądzik piorunujący, trądzik różowaty, trądzik skupiony, tretynoina, wrzodziejące zapalenie jelita grubego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fusacid H (20 mg + 10 mg)/g
Preparat Fusacid H zawiera 20 mg kwasu fusydynowego (w postaci półwodnej 20,3 mg) oraz 10 mg octanu hydrokortyzonu w 1 g kremu, łącząc działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki aktywne (kwas fusydynowy, sodu fusydynian, octan hydrokortyzonu) oraz substancje pomocnicze, takie jak butylohydroksyanizol (E 320), alkohol cetylowy i potasu sorbinian, które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Preparat nie powinien być stosowany w zakażeniach wywołanych przez bakterie oporne na kwas fusydynowy, zwłaszcza Pseudomonas aeruginosa, ze względu na naturalną oporność tego patogenu.
alkohol cetylowy, bakterie oporne, butylohydroksyanizol, dermatitis perioralis, działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne, hydrokortyzon octan, kiłowe zmiany skórne, kortykosteroid, kwas fusydynowy, nadwrażliwość, opryszczka, ospa wietrzna, posiew z antybiogramem, potasu sorbinian, Pseudomonas aeruginosa, sodu fusydynian, szczepienie ochronne, trądzik różowaty, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe skóry, zapalenie skóry wokół ust - Leksykon chorób i schorzeń
Rozszerzenie naczyń krwionośnych, inaczej rumień – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Trądzik różowaty (rosacea) to przewlekła, zapalna dermatoza twarzy, charakteryzująca się rumieniem, teleangiektazjami, grudkami/krostkami zapalnymi oraz zmianami ocznymi. Badanie obejmujące 234 pacjentów wykazało, że pogorszenie choroby wystąpiło u 50,4% chorych, częściowa remisja u 61,5%, a całkowita remisja u 20,9%, z medianą czasu do całkowitej remisji wynoszącą 56 miesięcy. Podtyp grudkowo-krostkowy (PPR) bez znaczącego rumienia centralnego wykazywał lepsze rokowanie, z wyższą częstością i krótszym czasem do całkowitej remisji oraz wyższym wskaźnikiem 2-letniej remisji. Zmiany rumieniowo-teleangiektazyjne w środkowej części twarzy stanowią większe wyzwanie terapeutyczne i wiążą się z gorszym rokowaniem.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clobederm 0,5 mg/g
Maść Clobederm zawierająca 0,5 mg/g klobetazolu propionianu jest silnym miejscowym glikokortykosteroidem, którego stosowanie jest przeciwwskazane w przypadku infekcji skórnych bakteryjnych, wirusowych (np. opryszczka, półpasiec) oraz grzybiczych (dermatofitozy, kandydozy). Preparat nie powinien być stosowany w przebiegu trądziku zwykłego, trądziku różowatego oraz zapalenia skóry dookoła ust, gdyż może nasilać objawy tych schorzeń. Ponadto, stosowanie po szczepieniach ochronnych jest niewskazane ze względu na ryzyko osłabienia odpowiedzi immunologicznej i modyfikacji lokalnej reakcji zapalnej. Przeciwwskazania obejmują także nadwrażliwość na klobetazol, inne glikokortykosteroidy oraz substancje pomocnicze, zwłaszcza glikol propylenowy.
alergen kontaktowy, atrofia skóry, brodawka wirusowa, dermatofitoza, dermatoza, glikol propylenowy, grzybicze zakażenie skóry, hipertrychoza, infekcja wirusowa, kandydoza skórna, klobetazol propionian, kontaktowe zapalenie skóry, miejscowy glikokortykosteroid, odporność poszczepienna, opryszczka zwykła, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, półpasiec, rozstępy skórne, rumień, teleangiektazja, trądzik różowaty, trądzik zwykły, warstwa rogowa, zakażenie bakteryjne skóry, zapalenie skóry okołoustne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Locoid Crelo 1 mg/g
Produkt leczniczy Locoid Crelo, zawierający 1 mg/g 17-maślanu hydrokortyzonu w formie emulsji, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany do stosowania na zmiany skórne wywołane zakażeniami bakteryjnymi (w tym kiła i gruźlica), wirusowymi (np. ospa wietrzna, opryszczka, półpasiec), grzybiczymi oraz pasożytniczymi, ze względu na ryzyko maskowania, nasilenia i rozprzestrzeniania infekcji. Ponadto, nie powinno się stosować Locoid Crelo na uszkodzoną skórę, w tym owrzodzenia i rany, ze względu na ryzyko opóźnienia gojenia oraz zwiększonej absorpcji systemowej substancji czynnej. Preparat jest również przeciwwskazany w specyficznych schorzeniach dermatologicznych, takich jak zapalenie skóry wokół ust, trądzik pospolity i trądzik różowaty, gdzie może nasilać objawy i prowadzić do powikłań.
17-maślan hydrokortyzonu, absorpcja systemowa, atrofia skóry, dermatitis perioralis, glikokortykosteroid, gruźlica skóry, kiła, kortykosteroid, opatrunek okluzyjny, opryszczka, ospa wietrzna, owrzodzenie skóry, półpasiec, teleangiektazja, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zarażenie pasożytnicze - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oxycort (30 mg + 10 mg)/g
Lek Oxycort w postaci maści zawiera 30 mg oksytetracykliny (chlorowodorku) oraz 10 mg hydrokortyzonu octanu na gram produktu i posiada liczne przeciwwskazania. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, a także w przypadku infekcji wirusowych (np. ospa wietrzna, opryszczka zwykła), grzybiczych i bakteryjnych skóry (w tym zmian gruźliczych), gdyż stosowanie hydrokortyzonu może nasilać przebieg choroby i prowadzić do rozprzestrzeniania się infekcji. Ponadto, Oxycort nie powinien być stosowany w trądziku zwykłym i różowatym oraz w zapaleniu skóry dookoła ust (dermatitis perioralis), gdyż może pogarszać stan kliniczny i nasilać objawy zapalne i naczyniowe.
antybiotyk tetracyklinowy, dermatitis perioralis, gruźlica skóry, hydrokortyzon, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, kortykosteroid, maść Oxycort, nadwrażliwość na składniki, nowotwór skóry, oksytetracyklina, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, przerwanie ciągłości naskórka, stan przedrakowy, trądzik różowaty, trądzik zwykły, uszkodzenie skóry, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie skóry dookoła ust - Leksykon leków
Działania niepożądane – Galpent 100 mg
Pentaerytrytylu tetraazotan, stosowany w dawce 100 mg (preparat Galpent), wykazuje działania niepożądane charakterystyczne dla azotanów organicznych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz terapii towarzyszącej. Najczęściej obserwowane działania to bóle głowy (4,9%-25% pacjentów), zwykle o niewielkim nasileniu, oraz zawroty głowy (0,8%-7%). Hipotonia ortostatyczna występuje u 0,8%-2,3% pacjentów, manifestując się nagłym spadkiem ciśnienia tętniczego po zmianie pozycji z leżącej na stojącą. Rzadziej pojawiają się nudności, wymioty, bóle brzucha, odruchowa tachykardia, a bardzo rzadko epizody niedociśnienia tętniczego z odruchową bradykardią, zwłaszcza u osób wrażliwych, pod wpływem alkoholu lub stosujących leki rozszerzające naczynia. Methemoglobinemia notowana jest wyłącznie po dożylnym podaniu azotanów.
azotan organiczny, ból brzucha, ból głowy, bradykardia odruchowa, ciśnienie śródgałkowe, erytrodermia, hipotonia ortostatyczna, lek rozszerzający naczynia, methemoglobinemia, nadciśnienie śródczaszkowe, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nitrogliceryna, nudność, obniżenie ciśnienia tętniczego, osłabienie, pentaerytrytylu tetraazotan, reakcja alergiczna skórna, tachykardia odruchowa, trądzik różowaty, wymioty, zaczerwienienie skóry twarzy, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esotkaleno 2,5 mg
Produkt leczniczy Esotkaleno zawierający prednizon wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle związane z dawką oraz czasem terapii. W terapii substytucyjnej ryzyko działań niepożądanych jest niskie, natomiast w farmakoterapii mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak maskowanie objawów zakażeń, nasilenie lub wznowa zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, w tym aktywacja węgorczycy. Zaburzenia hematologiczne obejmują leukocytozę, limfopenię, eozynopenię i policytemię. Możliwe są reakcje alergiczne, w tym ciężkie anafilaksje z zaburzeniami rytmu serca, skurczem oskrzeli i zapaścią krążeniową. Długotrwałe stosowanie prednizonu może prowadzić do niedoczynności kory nadnerczy, zespołu Cushinga, zaburzeń elektrolitowych (retencja sodu, hipokaliemia), zaburzeń metabolicznych (cukrzyca, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia), a także zaburzeń psychicznych (depresja, psychozy, myśli samobójcze).
aseptyczna martwica kości, bradykardia, brak miesiączki, depresja, eozynopenia, farmakoterapia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, impotencja, jaskra, krwawienie z żołądka, leukocytoza, limfopenia, maskowanie objawów zakażenia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność kory nadnerczy, nietolerancja glukozy, opóźnione gojenie ran, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka utajona, policytemia, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazja, terapia substytucyjna, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, węgorczyca, wrzód żołądka, wydalanie potasu, zaburzenie wydzielania hormonów płciowych, zaćma, zakrzepica, zanik mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie sodu, zerwanie ścięgna, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pimafucort (10 mg + 10 mg + 3500 I.U.)/g
Lek Pimafucort w postaci kremu zawiera natamycynę (10 mg/g), hydrokortyzon (10 mg/g) oraz neomycynę (3500 I.U./g) i jest przeciwwskazany w przypadku pierwotnych zakażeń skóry bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych oraz pasożytniczych, gdyż stosowanie kortykosteroidów może maskować objawy lub nasilać infekcję. Ponadto preparat nie powinien być stosowany na choroby wrzodowe skóry, rany o różnym pochodzeniu, owrzodzenia podudzi oraz rany oparzeniowe, ze względu na ryzyko opóźnienia gojenia i zwiększonego wchłaniania składników leku, co może prowadzić do działań ogólnoustrojowych. Przeciwwskazaniem są także powikłania po wcześniejszym stosowaniu kortykosteroidów, takie jak posteroidowe okołowargowe zapalenie skóry i rozstępy (striae).
antybiotyk aminoglikozydowy, choroba wrzodowa skóry, hydrokortyzon, kortykosteroid, kruchość naczyń krwionośnych, metylu parahydroksybenzoesan, młodzieńczy wyprysk stóp, natamycyna, neomycyna, owrzodzenie podudzi, Pimafucort, propylu parahydroksybenzoesan, rana oparzeniowa, reakcja alergiczna, rozstępy skórne, rybia łuska, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe skóry, zanik skóry, zarażenie pasożytnicze skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Łojotokowe zapalenie skóry – Epidemiologia
Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) jest jedną z najczęstszych przewlekłych chorób zapalnych skóry, o globalnej częstości występowania około 4,38% (95% CI, 3,58-5,17%), z wyraźną heterogennością między populacjami. Choroba charakteryzuje się dwumodalnym lub trójmodalnym rozkładem zapadalności, z szczytami u niemowląt (2. tydzień do 12. miesiąca życia), młodych dorosłych oraz osób po 40. roku życia. Częstość występowania u dorosłych wynosi 5,64% (95% CI, 4,01-7,27%), u dzieci 3,70% (95% CI, 2,69-4,80%), a u noworodków 0,23% (95% CI, 0,04-0,43%). ŁZS występuje częściej u mężczyzn (6,6% vs. 5,4% u kobiet), co sugeruje rolę androgenów, choć u kobiet objawy mogą być bardziej nasilone. Choroba jest powszechna na całym świecie, z najwyższą częstością w RPA (8,82%) i najniższą w Indiach (2,62%). Szczególnie wysoka częstość występuje u pacjentów z HIV (35% w wczesnym zakażeniu, do 85% w AIDS) oraz u osób z chorobami neurologicznymi, zwłaszcza parkinsonizmem. Czynniki ryzyka obejmują warunki klimatyczne (zimny, suchy klimat), zanieczyszczenie powietrza (PM10 >120 μg/m³), stres, nadużywanie alkoholu (7-11%) oraz palenie tytoniu.
AIDS, choroba współistniejąca, depresja, gruczoł łojowy, immunosupresja, kryterium diagnostyczne, limfocyt CD4+, łojotokowe zapalenie skóry, łupież, niepokój, parkinsonizm, patogeneza, podstawowa opieka zdrowotna, porażenie nerwu czaszkowego, przewlekła choroba zapalna skóry, remisja, terapia L-DOPA, torbiel włosowa, trądzik, trądzik różowaty, udar mózgu, wiremia, wskaźnik masy ciała, zaburzenie odporności, zakażenie HIV, zanieczyszczenie powietrza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Soolantra 10 mg/g
Stosowanie kremu Soolantra 10 mg/g (iwermektyna) u kobiet w ciąży jest niewskazane ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz potencjalne działanie teratogenne wykazane w badaniach na zwierzętach (szczury, króliki) po podaniu doustnym. Mimo niskiej ekspozycji ogólnoustrojowej przy miejscowym stosowaniu, nie można wykluczyć ryzyka dla płodu, dlatego zaleca się unikanie stosowania tego preparatu w okresie ciąży. W przypadku kobiet karmiących piersią iwermektyna przenika do mleka matki po podaniu doustnym, choć w niewielkich stężeniach; brak jest danych dotyczących przenikania po zastosowaniu miejscowym, co rodzi potencjalne ryzyko dla dziecka. W związku z tym konieczne jest indywidualne rozważenie korzyści i ryzyka oraz podjęcie decyzji o ewentualnym przerwaniu karmienia, leczenia lub rezygnacji z terapii.
alternatywna metoda terapii, badanie na zwierzętach, badanie toksykologiczne, dane farmakokinetyczne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, iwermektyna, karmienie piersią, krem Soolantra, planowanie rodziny, płodność, przenikanie do mleka kobiecego, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność reprodukcyjna, trądzik różowaty, wpływ leku na płodność - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rozex 7,5 mg/g
Rozex w postaci emulsji na skórę zawiera 7,5 mg/g metronidazolu i jest wskazany do miejscowego leczenia zmian skórnych, głównie trądzika różowatego. Preparat należy aplikować dwa razy dziennie (rano i wieczorem) w postaci cienkiej warstwy bezpośrednio na zmienione chorobowo obszary skóry, po uprzednim umyciu tych miejsc emulsją przeznaczoną do pielęgnacji nadwrażliwej i delikatnej skóry twarzy. Stosowanie u pacjentów pediatrycznych nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Po aplikacji można stosować kosmetyki, które nie powodują powstawania zaskórników ani nie wykazują działania ściągającego.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Predasol 1000 mg
Predasol, zawierający prednizolonu sodu bursztynian, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle związane z dawką oraz czasem terapii. Do najważniejszych należą maskowanie objawów infekcji oraz ryzyko wystąpienia, pogorszenia lub reaktywacji zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, w tym oportunistycznych, ze szczególnym uwzględnieniem strongyloidozy. W zakresie układu immunologicznego obserwuje się reakcje alergiczne od wysypki polekowej po ciężkie anafilaksje z zaburzeniami rytmu serca i zapaścią krążeniową. Morfologia krwi może wykazywać umiarkowaną leukocytozę, limfopenię, eozynopenię oraz policytemię. Długotrwałe stosowanie prednizolonu prowadzi do supresji czynności nadnerczy i zespołu Cushinga, a także zaburzeń metabolicznych takich jak retencja sodu z obrzękami, hipokaliemia, wzrost masy ciała, cukrzyca, hipercholesterolemia i hipertriglicerydemia. Ponadto, terapia może indukować szerokie spektrum zaburzeń psychiatrycznych, w tym psychozy, manię, stany lękowe oraz myśli samobójcze.
bradykardia, eozynopenia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, impotencja, jałowa martwica kości, jaskra, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoza, limfopenia, maskowanie objawów infekcji, miażdżyca, miopatia, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka, patogeny oportunistyczne, policytemia, prednizolon sodu bursztynian, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, strongyloidoza, tolerancja glukozy, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, wrzód żołądka, wybroczyny, wydalanie potasu, zaćma, zaćma tylna podtorebkowa, zahamowanie czynności nadnerczy, zakrzepica, zanik mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Propionian klobetazolu – Działania niepożądane
Propionian klobetazolu, silny kortykosteroid stosowany miejscowo, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych na 558 pacjentach, gdzie najczęstszym działaniem niepożądanym było uczucie pieczenia skóry (2,8%). Miejscowe działania niepożądane obejmują zapalenie mieszków włosowych, ból, świąd, trądzik, teleangiektazje, zanik skóry oraz alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, występujące z częstością od 0,2% do poniżej 1%. Preparat Clobex, stosowany jako szampon pozostający na skórze przez 15 minut, charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem ogólnoustrojowym, co redukuje ryzyko zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Niemniej jednak, długotrwałe stosowanie może prowadzić do poważnych powikłań endokrynologicznych, takich jak zespół Cushinga i zahamowanie czynności kory nadnerczy, a także do zaburzeń okulistycznych, w tym jaskry i zaćmy.
efekt z odbicia, hiperkortyzolizm, hirsutyzm, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, niewydolność nadnerczy, okołowargowe zapalenie skóry, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, pieczenie skóry, plamica, propionian klobetazolu, teleangiektazje, trądzik różowaty, wyprysk krostkowy, zaćma, zakażenia oportunistyczne, zapalenie mieszków włosowych, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Predasol 10 mg
Prednizolon, stosowany w dawkach substytucyjnych, cechuje się niskim ryzykiem działań niepożądanych, jednak przewlekła terapia lub wyższe dawki znacząco zwiększają spektrum powikłań. Lek może maskować objawy infekcji oraz sprzyjać ich reaktywacji, w tym aktywacji strongyloidozy i zakażeń oportunistycznych. W badaniach hematologicznych obserwuje się umiarkowaną leukocytozę, limfopenię, eozynopenię oraz policytemię. Reakcje alergiczne mogą mieć charakter od łagodnych wysypek po ciężkie anafilaksje z zaburzeniami rytmu serca, skurczem oskrzeli i zapaścią krążeniową. Długotrwałe stosowanie prednizolonu prowadzi do zahamowania czynności nadnerczy i jatrogennego zespołu Cushinga, manifestującego się m.in. twarzą księżycowatą, otyłością tułowia i hiperwolemią. Metabolicznie lek powoduje zatrzymanie sodu i obrzęki, hipokaliemię z ryzykiem arytmii, wzrost masy ciała, obniżoną tolerancję glukozy, hipercholesterolemię i hipertriglicerydemię.
bradykardia, brak miesiączki, dawka substytucyjna, eozynopenia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hiperwolemia, hipokaliemia, hirsutyzm, impotencja, jałowa martwica kości, jaskra, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoza, limfopenia, maskowanie infekcji, miażdżyca, miopatia, nietolerancja glukozy, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, patogen oportunistyczny, policytemia, prednizolon, reakcja anafilaktyczna, rozstępy, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, strongyloidoza, teleangiektazja, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, wrzód żołądka, zaćma tylna podtorebkowa, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie pasożytnicze, zakażenie wirusowe, zakrzepica, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Metronidazol – Wskazania do stosowania
Metronidazol jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, głównie wobec bakterii beztlenowych, oraz przeciwpierwotniakowego. W ginekologii stosowany jest doustnie i miejscowo (globulki 500 mg i 1000 mg, tabletki dopochwowe 250–500 mg) w leczeniu rzęsistkowicy, bakteryjnego zapalenia pochwy oraz zakażeń mieszanych. W zakażeniach układu pokarmowego, w tym w eradykacji Helicobacter pylori (preparat Pylera zawierający 125 mg metronidazolu), jest lekiem z wyboru. W dermatologii dostępny jest w formie żeli i emulsji o stężeniu 7,5–10 mg/g, stosowany w trądziku różowatym i zakażeniach skóry. W stomatologii preparaty miejscowe (maść i pasta 100 mg/g) wykorzystuje się w leczeniu zaawansowanych zakażeń przyzębia i zgorzeli miazgi. Formy dożylne (5 mg/ml) są wskazane w ciężkich zakażeniach, takich jak ropnie mózgu, zapalenie opon mózgowych, martwicze zapalenie płuc, posocznica czy zgorzel gazowa.
bakteria beztlenowa, bakteriemia, bakteryjne zapalenie pochwy, eradykacja Helicobacter pylori, giardiaza, martwicze zapalenie płuc, mieszane zakażenie pochwy, odleżyna, owrzodzenie kończyn dolnych, pełzakowica, posocznica, profilaktyka okołooperacyjna, ropień mózgu, ropień płuca, ropień podprzeponowy, ropień przyzębny, ropień wątroby, rzęsistek pochwowy, rzęsistkowica, rzęsistkowica układu moczowo-płciowego, trądzik różowaty, trądzik różowaty posteroidowy, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie dziąseł, wyprysk łojotokowy, zakażenie ginekologiczne, zakażenie Helicobacter pylori, zakażenie kanału korzeniowego, zakażenie miednicy, zakażenie okołozębowe, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, zakażenie pochwy, zakażenie układu pokarmowego, zapalenie kości i szpiku, zapalenie opon mózgowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie przyzębia, zapalenie skóry wokół ust, zapalenie wsierdzia, zgorzel gazowa, zgorzel miazgi - Leksykon substancji czynnych
Metyloprednizolon aceponian – Przeciwwskazania stosowania
Metyloprednizolonu aceponian, syntetyczny glikokortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, dostępny m.in. w postaci roztworu na skórę Skinatan (1 mg/ml), jest skutecznym lekiem w dermatologii, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w obecności infekcji skórnych, takich jak gruźlica, kiła, zakażenia wirusowe (np. opryszczka, ospa wietrzna, półpasiec), bakteryjne i grzybicze choroby skóry, ze względu na ryzyko nasilenia infekcji i maskowania objawów. Nie zaleca się także stosowania metyloprednizolonu aceponianu w dermatozach takich jak trądzik różowaty, okołoustne zapalenie skóry, owrzodzenia skóry, trądzik pospolity oraz w obszarach zanikowych skóry, gdzie może dochodzić do pogorszenia stanu klinicznego i opóźnienia gojenia.
atrofia skóry, choroba infekcyjna skóry, dermatoza, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, gruźlica skóry, grzybica skóry, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, kiła, metyloprednizolonu aceponian, nadwrażliwość, odczyn poszczepienny, okołoustne zapalenie skóry, opryszczka, ospa wietrzna, owrzodzenie skóry, półpasiec, reakcja nadwrażliwości, ścieńczenie skóry, Skinatan, trądzik pospolity, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, zakażenie wirusowe, zanikowa choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pevisone
Pevisone to krem zawierający ekonazol azotan (10 mg/g) oraz triamcynolon acetonid (1,1 mg/g), przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego. Należy unikać aplikacji na oczy, powieki oraz podawania doustnego. Leczenie należy przerwać w przypadku znacznego podrażnienia lub reakcji nadwrażliwości. Kortykosteroidy miejscowe mogą ulegać wchłanianiu ogólnoustrojowemu, co może prowadzić do zahamowania czynności nadnerczy, zwłaszcza przy stosowaniu na dużych powierzchniach skóry, uszkodzonej skórze, pod opatrunkami okluzyjnymi lub podczas długotrwałej terapii. U dzieci poniżej 16 lat stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i zespołu Cushinga, a u młodzieży powyżej 16 lat wymagana jest szczególna ostrożność i monitorowanie. Długotrwałe stosowanie w okolicy oczu może powodować zaćmę, wzrost ciśnienia śródgałkowego i ryzyko jaskry.
atrofia skóry, butylohydroksyanizol, ciśnienie śródgałkowe, działanie cholinergiczne, ekonazol, hirsutyzm, infekcja oportunistyczna, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, kwas benzoesowy, nadkażenie skóry, nieimmunologiczna reakcja kontaktowa, odpowiedź immunologiczna skóry, okołoustne zapalenie skóry, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercze, plamica, rozstępy, teleangiektazje, trądzik, trądzik różowaty, triamcynolon, wchłanianie ogólnoustrojowe, zahamowanie czynności nadnerczy, zaostrzenie z odbicia, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów - Leksykon substancji czynnych
Hydrokortyzon – Przeciwwskazania stosowania
Hydrokortyzon, jako glikokortykosteroid, posiada liczne przeciwwskazania zależne od drogi podania i postaci farmaceutycznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na hydrokortyzon lub substancje pomocnicze. Preparaty miejscowe są przeciwwskazane w zakażeniach skóry bakteryjnych, wirusowych (np. opryszczka, ospa wietrzna) i grzybiczych, a także w trądziku zwykłym i różowatym, zapaleniu skóry wokół ust, atrofi skóry oraz nowotworach i stanach przednowotworowych skóry. Krople do oczu z hydrokortyzonem nie powinny być stosowane przy jaskrze pierwotnej, nadciśnieniu wewnątrzgałkowym, zakażeniach wirusowych i grzybiczych oka oraz gruźlicy oka. Preparaty doodbytnicze są przeciwwskazane m.in. przy cukrzycy, jaskrze, osteoporozie, zakażeniach grzybiczych i wirusowych oraz zakrzepicy żylnej.
atrofia skóry, biegunka niebakteryjnego pochodzenia, choroba Buergera, glikokortykosteroid, gruźlica oka, gruźlica skóry, grzybica oka, grzybicze zapalenie spojówek, hydrokortyzon 17-maślan, jaskra pierwotna, jęczmień oka, kandydoza, kiła skóry, kwas fusydynowy, liszajec, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oksytetracyklina, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, osteoporoza, ostra psychoza, podanie dooponowe, podanie zewnątrzoponowe, polimyksyna B, ropne zapalenie powiek, ropne zapalenie spojówek, rzeżączka, stan przednowotworowy skóry, szczepionka atenuowana, szczepionka żywa, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, trądzik zwykły, układowe zakażenie grzybicze, wirusowe zapalenie rogówki, wirusowe zapalenie siatkówki, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze, zakażenie pasożytnicze, zakażenie wirusem opryszczki, zakażenie wirusowe, zakrzepica żylna, zapalenie skóry wokół ust, zarostowe zapalenie naczyń - Leksykon substancji czynnych
Metyloprednizolon – Przeciwwskazania stosowania
Metyloprednizolon, jako syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki preparatu, układowe zakażenia grzybicze oraz specyficzne przeciwwskazania związane z drogą podania (np. podanie dooponowe jest bezwzględnie przeciwwskazane, a dożylne niezalecane dla niektórych preparatów jak Depo-Medrol). U pacjentów przyjmujących dawki immunosupresyjne metyloprednizolonu, szczepienia żywymi lub atenuowanymi wirusami są przeciwwskazane ze względu na ryzyko zakażenia i osłabioną odpowiedź immunologiczną. Dodatkowo, preparaty miejscowe (np. Advantan, Skinatan) nie powinny być stosowane w przypadku zakażeń bakteryjnych, grzybiczych, wirusowych skóry, trądziku różowatego, owrzodzeń czy zaniku skóry. U dzieci poniżej 2 lat oraz u wcześniaków i noworodków (szczególnie przy preparatach zawierających alkohol benzylowy) stosowanie metyloprednizolonu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko kumulacji substancji i działań niepożądanych.
antybiotyk makrolidowy, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, gruźlica aktywna, infekcja wirusowa, jałowa martwica kości, lek indukujący enzymy, lek przeciwgrzybiczny, metyloprednizolon, miopatia steroidowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, okołowargowe zapalenie skóry, osteoporoza, ostre zapalenie płuc, perforacja przewodu pokarmowego, podanie dooponowe, podanie nadtwardówkowe, profil lipidowy, reakcja anafilaktyczna, rozszczep podniebienia, szczepionka żywa, trądzik pospolity, trądzik różowaty, układowe zakażenie grzybicze, wirus atenuowany, wrzodziejące zapalenie jelita, zaburzenie afektywne, zaburzenie kontroli glikemii, zakażenie bakteryjne, zakażenie skóry, zakażenie wirusowe, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zanikowa choroba skóry, zapalenie uchyłków jelita, zawał mięśnia sercowego, zespół odstawienia - Leksykon chorób i schorzeń
Żylak – Leczenie
Żylak (hordeolum) to ostra bakteryjna infekcja gruczołów łojowych powiek, najczęściej wywołana przez Staphylococcus, manifestująca się bolesnym, czerwonym guzkiem z obrzękiem i wrażliwością wzdłuż brzegu powieki. Wyróżnia się żylaki zewnętrzne (gruczoły Zeisa lub Molla) oraz wewnętrzne (gruczoły Meiboma). Standardowo leczenie opiera się na ciepłych kompresach stosowanych 3-6 razy dziennie przez 10-15 minut, które wspomagają drenaż ropy i rozpuszczanie zanieczyszczeń. Wspomagająco stosuje się leki przeciwbólowe (paracetamol, ibuprofen, NLPZ) oraz rygorystyczną higienę powiek, w tym mycie rąk, unikanie makijażu i soczewek kontaktowych. Większość przypadków ustępuje samoistnie w ciągu 1-2 tygodni.
amoksycylina, antybiotyki doustne, antybiotyki miejscowe, cefalosporyny, chalazjon, ciepły kompres, doksycyklina, drenaż chirurgiczny, dysfunkcja gruczołów Meiboma, gradówka, gruczoły Meiboma, iniekcja steroidowa, jęczmień, kortykosteroid, kwasy omega-3, maść erytromycynowa, nawracający żylak, niesteroidowe leki przeciwzapalne, Staphylococcus, terapia światłem pulsacyjnym, tetracyklina, trądzik różowaty, zapalenie powiek, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki łącznej powieki, żylak - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Laticort 0,1% 1 mg/g
Produkt leczniczy Laticort 0,1% zawiera hydrokortyzonu 17-maślan w stężeniu 1 mg/g i jest stosowany miejscowo w leczeniu dermatoz dzięki swoim właściwościom przeciwzapalnym, przeciwświądowym oraz obkurczającym naczynia. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na hydrokortyzon, inne kortykosteroidy lub substancje pomocnicze, takie jak alkohol cetostearylowy i metylu parahydroksybenzoesan (E218). Preparatu nie należy stosować w przypadku zakażeń skórnych o etiologii wirusowej (np. ospa wietrzna, opryszczka zwykła), grzybiczej oraz bakteryjnej, gdyż może to prowadzić do pogorszenia stanu miejscowego i rozszerzenia infekcji. Ponadto, Laticort 0,1% jest przeciwwskazany w trądziku pospolitym, trądziku różowatym oraz zapaleniu skóry wokół ust (dermatitis perioralis), gdzie stosowanie kortykosteroidów może nasilać zmiany zapalne i utrudniać leczenie.
alkohol cetostearylowy, dermatitis perioralis, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid miejscowy, hydrokortyzon 17-maślan, infekcja grzybicza, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, rozległa zmiana skórna, steroidoterapia, trądzik pospolity, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, wchłanianie systemowe, zakażenie skórne, zapalenie skóry wokół ust - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Alpicort E (2 mg + 0,05 mg + 4 mg)/ml
Alpicort E to płyn na skórę zawierający prednizolon (2 mg/ml), estradiolu benzoesan (0,05 mg/ml) oraz kwas salicylowy (4 mg/ml), przeznaczony wyłącznie dla pacjentów dorosłych powyżej 18 roku życia. Lek jest wskazany głównie w leczeniu łysienia androgenozależnego, charakteryzującego się przerzedzeniem włosów w okolicach czołowych i ciemieniowych u mężczyzn oraz rozlanym przerzedzeniem u kobiet po menopauzie. Mechanizm działania opiera się na przeciwzapalnym i immunomodulującym efekcie prednizolonu, wpływie estradiolu na mieszki włosowe oraz keratolitycznym i przeciwbakteryjnym działaniu kwasu salicylowego. Preparat może być także stosowany w innych postaciach łysienia, takich jak łysienie plackowate, telogenowe czy bliznowaciejące, jednak decyzja o terapii powinna uwzględniać indywidualną sytuację kliniczną pacjenta.
choroba układowa, działanie immunomodulujące, działanie keratolityczne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, estradiolu benzoesan, glikol propylenowy, kwas salicylowy, łysienie androgenozależne, łysienie bliznowaciejące, łysienie plackowate, łysienie telogenowe, monoterapia, prednizolon, reakcja alergiczna, stan zapalny skóry głowy, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zaburzenia endokrynologiczne - Leksykon substancji czynnych
Fenol – Przeciwwskazania stosowania
Fenol, stosowany jako środek antyseptyczny i konserwant w preparatach proktologicznych takich jak Posterisan i Posterisan H, występuje w stężeniach 3,3 mg/g maści (Posterisan i Posterisan H) oraz 6,6 mg w czopkach Posterisan. Preparaty te zawierają zawiesinę bakteryjną Escherichia coli w ilościach od 330 do 660 mln bakterii. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania fenolu jest nadwrażliwość na tę substancję lub inne składniki preparatu. W przypadku Posterisan H, zawierającego dodatkowo hydrokortyzon (2,5 mg/g), przeciwwskazania są rozszerzone o określone patologie skórne (gruźlica, kiła, rzeżączka), infekcje wirusowe (np. ospa wietrzna), zakażenia grzybicze, zapalenie skóry okolicy ust, trądzik różowaty oraz przeciwwskazanie wiekowe – preparat nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 12. roku życia.
choroba proktologiczna, choroba skóry, ciąża, długotrwała terapia, Escherichia coli, fenol, glikokortykosteroid, gruźlica, hydrokortyzon, hydroksystearynian makrogologlicerolu, infekcja wirusowa, interakcja lekowa, kiła, kontaktowe zapalenie skóry, kwas karbolowy, lanolina, nadwrażliwość, ospa wietrzna, reakcja poszczepienna, rzeżączka, środek antyseptyczny, trądzik różowaty, zakażenie grzybicze, zapalenie skóry, zmiana skórna - Leksykon chorób i schorzeń
Żylak – Epidemiologia
Żylak (hordeolum) to ostre, bakteryjne zakażenie gruczołów powiek, najczęściej wywołane przez Staphylococcus aureus (90-95% przypadków) oraz Staphylococcus epidermidis. Wyróżnia się żylak zewnętrzny, dotyczący mieszka włosowego rzęsy, oraz żylak wewnętrzny, obejmujący gruczoły Meiboma. Choroba dotyka wszystkie grupy wiekowe, z nieco wyższą częstością u osób w wieku 30-50 lat oraz u kobiet, co wiąże się z używaniem kosmetyków i makijażu oczu. Czynniki ryzyka obejmują niewłaściwą higienę powiek, przewlekłe zapalenie brzegów powiek (blepharitis), dysfunkcję gruczołów tarczkowych, choroby przewlekłe (np. cukrzyca, hiperlipidemia), alergie, stres, niedobory żywieniowe oraz niedobór snu. Żylaki zwykle ustępują samoistnie po około tygodniu, jednak mogą prowadzić do powikłań takich jak cellulitis czy przedprzegrodowe zapalenie tkanki łącznej, wymagające pilnej interwencji medycznej.
antybiotyk doustny, blepharitis, cellulitis, chloramfenikol, ciepły kompres, cukrzyca, gruczoł Meiboma, hiperlipidemia, katar sienny, kolonizacja bakteryjna, łojotokowe zapalenie skóry, masaż powiek, maść antybiotykowa, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, trądzik różowaty, zakażenie gruczołów łojowych, zapalenie brzegów powiek, zapalenie tkanki łącznej, żylak, żylak wewnętrzny, żylak zewnętrzny