drgawka typu grand mal

Drgawki typu grand mal, znane również jako napad toniczno-kloniczny, stanowią najcięższy rodzaj napadów padaczkowych. Charakteryzują się gwałtownym przebiegiem z utratą przytomności, sztywnością mięśni (faza toniczna) oraz rytmicznymi drgawkami (faza kloniczna). Podczas napadu występuje także bezdech, ślinotok, przygryzienie języka oraz możliwe nietrzymanie moczu.

Patofizjologicznie drgawki grand mal są wynikiem nieprawidłowej, nadmiernej i synchronicznej aktywności elektrycznej w obu półkulach mózgowych. Napad poprzedzać może aura, czyli subiektywne odczucia ostrzegające pacjenta o zbliżającym się ataku. Po ustąpieniu drgawek pacjent wchodzi w fazę ponapadową, charakteryzującą się splątaniem, sennością i bólami mięśniowymi.

Diagnostyka obejmuje badanie EEG, obrazowanie mózgu (MRI, CT) oraz szczegółowy wywiad medyczny. Leczenie opiera się głównie na farmakoterapii lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak karbamazepina, lamotrygina, walproiniany czy lewetiracetam. W przypadku napadów lekoopornych rozważa się leczenie operacyjne lub stosowanie stymulacji nerwu błędnego. Pierwsza pomoc podczas napadu powinna skupiać się na zapewnieniu bezpieczeństwa pacjenta poprzez ułożenie w pozycji bezpiecznej i usunięcie przedmiotów mogących spowodować uraz.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl