kraniotomia podpotyliczna

Kraniotomia podpotyliczna to procedura neurochirurgiczna polegająca na czasowym usunięciu fragmentu kości potylicznej czaszki w celu uzyskania dostępu do tylnego dołu czaszki, móżdżku, pnia mózgu oraz górnych odcinków rdzenia kręgowego. Jest to jedna z najczęściej wykonywanych kraniotomii w neurochirurgii.

Wskazania do kraniotomii podpotylicznej obejmują leczenie guzów zlokalizowanych w rejonie tylnego dołu czaszki (takich jak nerwiaki nerwu przedsionkowo-ślimakowego, oponiaki, glejaki pnia mózgu), malformacji naczyniowych, tętniaków krążenia tylnego, a także chorób zwyrodnieniowych połączenia czaszkowo-kręgowego. Procedura ta stosowana jest również w przypadku dekompresji nerwu czaszkowego V (w neuralgii trójdzielnej) oraz VII (w połowiczym skurczu twarzy).

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym, z pacjentem ułożonym zazwyczaj w pozycji siedzącej, na brzuchu lub bocznej. Po nacięciu skóry i mięśni karku, chirurg wykonuje okno kostne w kości potylicznej, odsłaniając oponę twardą, którą następnie nacina. Po przeprowadzeniu właściwej procedury wewnątrzczaszkowej, wszystkie warstwy są dokładnie zamykane, a usunięty fragment kości może być ponownie umocowany przy pomocy mikropłytek i śrub tytanowych.

Możliwe powikłania kraniotomii podpotylicznej obejmują krwawienie, zakażenie, uszkodzenie nerwów czaszkowych, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, zaburzenia neurologiczne oraz powikłania związane ze znieczuleniem. Śmiertelność i chorobowość związana z tą procedurą znacząco zmniejszyła się w ostatnich dekadach dzięki postępom w technikach mikrochirurgicznych, neuroobrazowaniu i monitorowaniu neurofizjologicznym śródoperacyjnym.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Ból głowy przy kaszlu – Leczenie

Pierwotny ból głowy przy kaszlu charakteryzuje się nagłym, obustronnym bólem trwającym od kilku sekund do dwóch godzin, wywołanym kaszlem lub manewrami Valsalvy. Leczenie profilaktyczne opiera się głównie na indometacynie, niesteroidowym leku przeciwzapalnym, stosowanym w dawkach od 25 mg do 150 mg dziennie, a w cięższych przypadkach do 250 mg/dobę, przez okres 2-5 miesięcy. Badania wykazały, że 44% pacjentów uzyskuje całkowitą, a 29% częściową odpowiedź na indometacynę. Alternatywnie stosuje się propranolol, acetazolamid, topiramat (50-100 mg/dobę), naproksen, metysergid, metylergonowinę, dihydroergotaminę oraz fenelzynę. W wybranych przypadkach rozważa się punkcję lędźwiową lub nieinwazyjną stymulację nerwu błędnego. Leczenie objawowe obejmuje leki przeciwbólowe (paracetamol, ibuprofen), przeciwkaszlowe oraz środki przeciwhistaminowe i przeciwzapalne w zależności od etiologii kaszlu.
acetazolamid, beta-adrenolityk, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, dekstrometorfan, dihydroergotamina, fenelzyna, indometacyna, inhibitor COX-2, jamistość rdzenia, kraniotomia podpotyliczna, laminektomia, malformacja Chiariego, manewr Valsalvy, metoprolol, metysergid, nakłucie lędźwiowe, naproxen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pierwotny ból głowy przy kaszlu, płyn mózgowo-rdzeniowy, propranolol, punkcja lędźwiowa, rezonans magnetyczny, stymulacja nerwu błędnego, tętniak mózgu, topiramat, wtórny ból głowy przy kaszlu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Leksykon chorób i schorzeń
Ból głowy przy kaszlu – Diagnostyka i diagnoza

Ból głowy przy kaszlu (cough headache) to rzadkie schorzenie, które wymaga różnicowania na pierwotny i wtórny typ, gdyż wtórny ból głowy może wskazywać na poważne patologie neurologiczne. Kryteria diagnostyczne pierwotnego bólu głowy przy kaszlu według ICHD-3 obejmują co najmniej dwa epizody bólu wywołanego kaszlem lub manewrami Valsalvy, o nagłym początku i czasie trwania od 1 sekundy do 2 godzin, bez innych wyjaśnień klinicznych. Pierwotny ból głowy występuje głównie u osób powyżej 40. roku życia, jest zwykle obustronny, nie zlokalizowany w okolicy potylicznej, ustępuje szybko i dobrze reaguje na indometacynę. Wtórny ból głowy przy kaszlu, stanowiący około 40% przypadków, wymaga szczegółowej diagnostyki obrazowej (MRI z kontrastem gadolinowym, CT, punkcja lędźwiowa) i jest często związany z malformacją Arnolda-Chiariego typu I, patologiami tylnego dołu czaszki, tętniakami mózgu, krwiakami podtwardówkowymi czy samoistnym obniżeniem ciśnienia śródczaszkowego. Wtórny ból charakteryzuje się lokalizacją potyliczną, dłuższym czasem trwania (>1 min), obecnością objawów neurologicznych i brakiem odpowiedzi na indometacynę.
badanie dopplerowskie, ból głowy przy kaszlu, guz podnamiotowy, indometacyna, kraniotomia podpotyliczna, krwawienie podpajęczynówkowe, krwiak podtwardówkowy, laminektomia, malformacja Arnolda-Chiariego, manewr Valsalvy, Międzynarodowa Klasyfikacja Bólów Głowy, nakłucie lędźwiowe, nerwy czaszkowe, niewydolność żylna szyjna, obniżenie ciśnienia śródczaszkowego, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, przepuklina migdałków móżdżku, rezonans magnetyczny, skurcz naczyń mózgowych, tomografia komputerowa, tylny dół czaszki, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, zapalenie opon mózgowych

kraniotomia podpotyliczna

Powiązane wpisy

Ból głowy przy kaszlu – Leczenie

Ból głowy przy kaszlu – Diagnostyka i diagnoza