uszkodzenie szkliwa

Uszkodzenie szkliwa zębowego to stan, w którym twarda, zewnętrzna powłoka zęba (szkliwo) ulega osłabieniu, pęknięciu lub starciu. Szkliwo, będąc najtwardszą tkanką w organizmie człowieka, stanowi ochronną barierę dla zębiny i miazgi zębowej, a jego uszkodzenie może prowadzić do zwiększonej wrażliwości zębów oraz podatności na próchnicę.

Etiologia uszkodzeń szkliwa jest wieloczynnikowa i obejmuje: erozję kwasową (spowodowaną kwasami pokarmowymi lub żołądkowymi), abrazję (mechaniczne ścieranie się szkliwa), atrycję (naturalne zużycie przez kontakt zębów przeciwstawnych), abfrakcję (mikropęknięcia w okolicy szyjki zęba) oraz demineralizację (utratę składników mineralnych). Do uszkodzeń mogą również przyczyniać się wady rozwojowe szkliwa, jak amelogenesis imperfecta.

Diagnostyka uszkodzeń szkliwa opiera się na dokładnym badaniu klinicznym, często wspomaganym diagnostyką obrazową. Leczenie zależy od stopnia uszkodzenia – od remineralizacji przy użyciu preparatów fluorkowych, przez lakownie i wypełnienia, po bardziej zaawansowane metody rekonstrukcyjne jak licówki czy korony. Kluczową rolę odgrywa profilaktyka, obejmująca odpowiednią higienę jamy ustnej, dietę ubogą w kwasy oraz regularne wizyty kontrolne u stomatologa.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl