plamica naczyniowa

Plamica naczyniowa (vasculitis) to grupa chorób autoimmunologicznych charakteryzujących się zapaleniem i uszkodzeniem ścian naczyń krwionośnych. Proces zapalny może dotyczyć naczyń różnej wielkości (małych, średnich lub dużych) oraz różnych narządów, co prowadzi do szerokiego spektrum objawów klinicznych.

Patogeneza plamicy naczyniowej wiąże się z odkładaniem kompleksów immunologicznych w ścianach naczyń, aktywacją dopełniacza oraz działaniem przeciwciał przeciwko cytoplazmatycznym antygenom neutrofilów (ANCA). Klasyfikacja obejmuje m.in. ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (dawniej ziarniniak Wegenera), zespół Churga-Strauss, mikroskopowe zapalenie naczyń, guzkowe zapalenie tętnic oraz plamicę Henocha-Schönleina.

Diagnostyka plamicy naczyniowej wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego badania laboratoryjne (m.in. oznaczenie ANCA, poziom składowych dopełniacza, OB, CRP), obrazowe oraz często biopsję zajętego narządu. Leczenie zależy od typu vasculitis i stopnia zajęcia narządów, ale zwykle obejmuje glikokortykosteroidy oraz leki immunosupresyjne, a w ciężkich przypadkach – terapie biologiczne.

Przebieg kliniczny i rokowanie są zróżnicowane w zależności od typu plamicy, stopnia zajęcia narządów wewnętrznych oraz odpowiedzi na leczenie. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie istotnie poprawiają rokowanie, jednak choroba często ma charakter przewlekły i wymaga długotrwałego monitorowania.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl