absorpcja kwasu askorbowego
Absorpcja kwasu askorbowego (witaminy C) to proces wchłaniania tej rozpuszczalnej w wodzie witaminy z przewodu pokarmowego do krwiobiegu. Odbywa się głównie w jelicie cienkim poprzez aktywny transport zależny od sodu, wykorzystujący białka transportujące SVCT1 i SVCT2 (sodium-dependent vitamin C transporters).
Skuteczność absorpcji kwasu askorbowego jest dawkozależna – przy niskich dawkach (poniżej 200 mg) wchłanianie sięga około 80-90%, natomiast przy wysokich dawkach (powyżej 1000 mg) spada do około 50%. Jest to istotne klinicznie, gdyż podawanie bardzo wysokich dawek witaminy C doustnie nie prowadzi do proporcjonalnego wzrostu jej stężenia w osoczu.
Czynniki zmniejszające absorpcję kwasu askorbowego obejmują palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, aspirin, niektórych barbituranów oraz stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych. Absorpcja może być również upośledzona w stanach chorobowych przewodu pokarmowego, takich jak choroba Crohna, celiakia czy zespół krótkiego jelita.
Wchłonięty kwas askorbowy jest transportowany w osoczu w formie niezwiązanej i dystrybuowany do tkanek. Nadmiar witaminy C jest wydalany przez nerki, przy czym próg nerkowy wynosi około 1,5 mg/dl. Po przekroczeniu tego progu witamina C pojawia się w moczu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Farmakokinetyka Bioaron SYSTEM obejmuje dwie substancje czynne: wyciąg płynny ze świeżych liści aloesu drzewiastego oraz witaminę C (kwas askorbinowy). Aloenina, główny składnik aloesu, wykazuje niskie wchłanianie na poziomie 7,3% w modelu komórkowym Caco-2, z udziałem glikoproteiny-P w procesie absorpcji. Po podaniu aloenina jest wykrywalna w surowicy już po 15 minutach, osiągając stężenia 173 ng/ml (15 min), 90 ng/ml (30 min), 210 ng/ml (60 min) i 49 ng/ml (90 min). Substancja kumuluje się głównie w nerkach i wątrobie (około 60% dawki w ciągu 24 godzin), a następnie jest metabolizowana do związków takich jak 4-metoksy-6-(2,4-dihydroksy-6-metylofenylo)-2-piron, 2,5-dimetylo-7-hydroksychromon i glukoza, które są wydalane z kałem i moczem. Ze względu na złożoność chemiczną wyciągu z aloesu, określenie liniowości farmakokinetyki nie jest możliwe.
absorpcja kwasu askorbowego, bariera łożyskowa, glikoproteina p, kumulacja metabolitów, kwas askorbowy, kwas dehydroaskorbowy, kwas dihydroaskorbowy, kwas dioksyglukonowy, kwas szczawiowy, okres półtrwania, próg nerkowy, siarczan kwasu askorbowego, wiązanie z białkami, wyciąg z aloesu drzewiastego -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Rutinoscorbin zawiera 25 mg rutozydu (w postaci rutozydu trójwodnego) oraz 100 mg kwasu askorbowego. Kwas askorbowy charakteryzuje się niemal całkowitą absorpcją (około 100%) przy dawkach do 200 mg, z maksymalnym stężeniem w surowicy osiąganym po 2-3 godzinach. Po wchłonięciu 25% kwasu askorbowego wiąże się z białkami osocza, a jego największe stężenia obserwuje się w leukocytach, płytkach krwi oraz tkankach takich jak nadnercza, wątroba i mózg. Kwas askorbowy wykazuje silne właściwości redukcyjne, tworząc odwracalny układ oksydoredukcyjny z jego metabolitami (kwas L-dehydroaskorbowy i L-monodehydroaskorbowy). Eliminacja zachodzi głównie przez nerki, z wydalaniem w formie sprzężonej lub niezmienionej po przekroczeniu progu nerkowego (1,4 mg% w osoczu). Dodatkowo, znaczne straty kwasu askorbowego mogą wystąpić przez pot, szczególnie podczas intensywnego wysiłku (do 2 mg/godzinę).
absorpcja kwasu askorbowego, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, białka osocza, biologiczny okres półtrwania, dystrybucja, farmakokinetyka, hepatocyty, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas askorbowy, kwas dehydroaskorbowy, kwas dihydroksyfenylooctowy, kwas monodehydroaskorbowy, kwas szczawiowy, metabolizm, nabłonek jelitowy, okres półtrwania, próg nerkowy, przewód pokarmowy, rutozyd trójwodny, stężenie w surowicy krwi, układ oksydoredukcyjny, wchłanianie, witamina C, wydalanie, wysiłek fizyczny
