wegetacja bakteryjna

Wegetacja bakteryjna to termin używany w medycynie do opisu nagromadzenia się bakterii, płytek krwi, fibryny i komórek zapalnych na strukturach serca, najczęściej na zastawkach sercowych. Jest to charakterystyczna zmiana patologiczna występująca w infekcyjnym zapaleniu wsierdzia (IZW).

Wegetacje mogą mieć różną wielkość – od mikroskopijnych zmian do dużych struktur osiągających nawet kilka centymetrów. Powstają w wyniku osadzania się bakterii na uszkodzonym śródbłonku zastawek lub na innych strukturach wewnątrzsercowych, co prowadzi do aktywacji procesu krzepnięcia i reakcji zapalnej. Najczęściej wegetacje występują na zastawkach mitralnej i aortalnej, rzadziej na zastawce trójdzielnej i pniu płucnym.

Obecność wegetacji bakteryjnych wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań, takich jak: zatory septyczne do narządów odległych (mózg, płuca, nerki, śledziona), uszkodzenie zastawek prowadzące do niewydolności serca, ropnie okołozastawkowe czy perforacje zastawek. Diagnostyka wegetacji opiera się głównie na badaniu echokardiograficznym (przezklatkowym lub przezprzełykowym), które pozwala ocenić ich lokalizację, wielkość i ruchomość.

Leczenie wegetacji bakteryjnych polega przede wszystkim na długotrwałej, celowanej antybiotykoterapii. W przypadkach powikłanych, przy dużych wegetacjach zagrażających zatorowością lub przy znacznym uszkodzeniu zastawek, może być konieczne leczenie operacyjne polegające na usunięciu wegetacji i naprawie lub wymianie uszkodzonych zastawek.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl