Biwalirudyna Accord
Biwalirudyna Accord to lek przeciwzakrzepowy należący do grupy bezpośrednich inhibitorów trombiny. Substancja czynna, biwalirudyna, jest syntetycznym analogiem hirudyny – naturalnego antykoagulantu pozyskiwanego pierwotnie z pijawek.
Biwalirudyna działa poprzez specyficzne wiązanie zarówno z katalitycznym miejscem aktywnym, jak i z miejscem rozpoznającym substrat w cząsteczce trombiny. Mechanizm ten prowadzi do zahamowania kaskady krzepnięcia, zapobiegając konwersji fibrynogenu do fibryny i aktywacji płytek krwi.
Wskazania do stosowania leku obejmują przede wszystkim leczenie przeciwzakrzepowe u dorosłych pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI), w tym u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI). Jest także stosowany u pacjentów z małopłytkowością poheparynową (HIT) wymagających interwencji wieńcowej.
W porównaniu z heparyną niefrakcjonowaną, biwalirudyna wykazuje bardziej przewidywalny efekt przeciwzakrzepowy i mniejsze ryzyko powikłań krwotocznych. Lek jest eliminowany głównie przez nerki, a jego okres półtrwania wynosi około 25 minut, co umożliwia szybkie ustąpienie działania po zakończeniu infuzji.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Biwalirudyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie biwalirudyny u kobiet ciężarnych jest ograniczone ze względu na brak wystarczających danych klinicznych i przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa terapii. Nie przeprowadzono odpowiednich badań na modelach zwierzęcych oceniających wpływ leku na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród oraz rozwój postnatalny noworodka. W związku z tym Biwalirudyna Accord nie powinna być stosowana w ciąży, chyba że korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko. W trakcie terapii konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów układu krzepnięcia, stanu klinicznego matki i płodu oraz objawów krwawienia, a czas leczenia powinien być możliwie najkrótszy.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Biwalirudyna Accord 250 mg
Stosowanie biwalirudyny u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej analizy stosunku korzyści do ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa biwalirudyny w ciąży są bardzo ograniczone, a badania przedkliniczne nie dostarczają wystarczających informacji na temat wpływu leku na rozwój zarodka, płodu oraz noworodka. W związku z tym Biwalirudyna Accord nie powinna być stosowana w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny pacjentki wymaga bezwzględnego leczenia, a inne, lepiej poznane leki są niewskazane. Brak jest również danych dotyczących przenikania biwalirudyny do mleka kobiecego, co wymaga ostrożności przy decyzji o leczeniu kobiet karmiących piersią, z koniecznością rozważenia potencjalnego ryzyka dla dziecka.
- Leksykon substancji czynnych
Biwalirudyna – Przeciwwskazania stosowania
Biwalirudyna jest bezpośrednim inhibitorem trombiny stosowanym w terapii przeciwzakrzepowej, jednak jej podanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na biwalirudynę, hirudynę lub substancje pomocnicze. Przeciwwskazania obejmują także obecność czynnego krwawienia niezależnie od lokalizacji i nasilenia, zaburzenia hemostazy (wrodzone lub nabyte koagulopatie, trombocytopenia, dysfunkcje płytek krwi), ciężkie niestabilne nadciśnienie tętnicze oraz podostre bakteryjne zapalenie wsierdzia. Ponadto, biwalirudyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, definiowanymi jako GFR <30 ml/min, w tym u pacjentów dializowanych, ze względu na ryzyko kumulacji leku i wydłużenia działania przeciwkrzepliwego.
antagonista witaminy K, biwalirudyna, Biwalirudyna Accord, ciężkie zaburzenie czynności nerek, czynne krwawienie, dializoterapia, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, hirudyna, inhibitor czynnika Xa, inhibitor trombiny, koagulopatia, leczenie przeciwzakrzepowe, nadwrażliwość, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent dializowany, powikłanie krwotoczne, trombocytopenia, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wegetacja bakteryjna, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie funkcji płytek krwi, zaburzenie hemostazy