kokcydiomykoza

Kokcydiomykoza (coccidioidomycosis), znana również jako gorączka doliny San Joaquin, to choroba grzybicza wywoływana przez grzyby z rodzaju Coccidioides (C. immitis i C. posadasii). Patogen występuje głównie w glebie regionów pustynnych i półpustynnych Ameryki Północnej i Południowej, szczególnie w południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych, Meksyku i części Ameryki Centralnej i Południowej.

Zakażenie następuje drogą wziewną poprzez wdychanie zarodników grzyba. U około 60% zakażonych osób choroba przebiega bezobjawowo, natomiast u pozostałych rozwija się pierwotna postać płucna przypominająca typowe objawy grypopodobne. Objawy pojawiają się zwykle po 1-3 tygodniach od zakażenia i obejmują gorączkę, kaszel, bóle w klatce piersiowej, bóle mięśniowe i stawowe oraz wysypkę skórną.

W około 5% przypadków może dojść do rozwoju przewlekłej postaci płucnej, a u mniej niż 1% chorych – do rozsianej postaci kokcydiomykozy z zajęciem ośrodkowego układu nerwowego, skóry, kości, stawów i narządów wewnętrznych. Czynnikami ryzyka rozsianej postaci są: rasa czarna i filipińska, ciąża (szczególnie trzeci trymestr), immunosupresja (w tym zakażenie HIV) oraz cukrzyca.

Diagnostyka obejmuje badania serologiczne, obrazowe (RTG, TK klatki piersiowej) oraz metody mikrobiologiczne (hodowla, badanie mikroskopowe, PCR). W leczeniu stosuje się leki przeciwgrzybicze, głównie azole (flukonazol, itrakonazol), a w ciężkich przypadkach amfoterycynę B. Czas leczenia zależy od postaci klinicznej i wynosi od kilku miesięcy do kilku lat. W przypadku zakażeń opornych na standardowe leczenie stosuje się nowe triazole, takie jak posakonazol i worykonazol.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl