iniekcja etanolu
Iniekcja etanolu to zabieg medyczny polegający na podaniu alkoholu etylowego w formie iniekcji do określonego miejsca w ciele w celach terapeutycznych. Technika ta jest stosowana przede wszystkim w przypadkach onkologicznych, szczególnie w leczeniu małych guzów wątroby (ogniskowa ablacja alkoholowa), a także w neurologii do leczenia bólu neuralgicznego.
W hepatologii iniekcja przezskórna etanolu (PEI – Percutaneous Ethanol Injection) jest uznaną metodą ablacji guzów wątroby, zwłaszcza pierwotnego raka wątrobowokomórkowego (HCC) o średnicy do 3 cm. Etanol powoduje denaturację białek komórkowych, okluzję małych naczyń i martwicę koagulacyjną tkanki guza. Zabieg wykonuje się pod kontrolą ultrasonograficzną lub tomografii komputerowej.
W neurologii iniekcje etanolu stosowane są w leczeniu bólu przewlekłego, szczególnie neuralgii nerwu trójdzielnego. Etanol wstrzyknięty w pobliże nerwu powoduje chemiczną neurolizę, przerywając przewodnictwo nerwowe i zmniejszając ból. Podobne zastosowanie ma w leczeniu spastyczności, gdzie iniekcje dostawowe lub domięśniowe etanolu mogą pomóc w zmniejszeniu wzmożonego napięcia mięśniowego.
Procedura wymaga doświadczenia klinicznego ze względu na możliwe powikłania, takie jak miejscowy ból, krwawienie, infekcje czy uszkodzenie sąsiadujących struktur. W przypadku guzów wątroby skuteczność zależy od wielkości i lokalizacji zmiany, a w niektórych przypadkach może być porównywalna z termoablacją prądem o częstotliwości radiowej (RFA).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak wątrobowokomórkowy – Leczenie
Rak wątrobowokomórkowy (HCC) stanowi 75-90% pierwotnych nowotworów wątroby i wymaga wielodyscyplinarnego podejścia terapeutycznego uwzględniającego stadium choroby, funkcję wątroby oraz stan ogólny pacjenta. W leczeniu wczesnego stadium preferowana jest resekcja chirurgiczna u pacjentów bez marskości lub z marskością klasy A wg Child-Pugh, z 5-letnim przeżyciem >60%, choć nawroty sięgają 70%. Przeszczepienie wątroby, kwalifikowane wg kryteriów mediolańskich (pojedynczy guz ≤ 5 cm lub do 3 guzów ≤ 3 cm, AFP ≤ 500 μg/L, brak inwazji naczyniowej), zapewnia 5-letnie przeżycie >75% i niskie ryzyko nawrotów (<15%). Metody ablacyjne (RFA, MWA, PEI) są skuteczne zwłaszcza w guzach ≤ 2 cm, osiągając całkowitą odpowiedź radiologiczną do 97,2%. Terapie lokoregionalne, takie jak TACE (z chemioterapeutykami: doksorubicyna, cisplatyna, mitomycyna C) i radioembolizacja (Y-90), stosowane są w stadium pośrednim (BCLC B), poprawiając przeżycie i jakość życia pacjentów.
ablacja, ablacja mikrofalowa, ablacja prądem o częstotliwości radiowej, ablacja termiczna, alfa-fetoproteina, atezolizumab, chirurg transplantacyjny, durwalumab, hepatektomia, hepatolog, iniekcja etanolu, inwazja naczyniowa, kabozantynib, kryteria mediolańskie, lenvatinib, marskość wątroby, niwolumab, onkolog kliniczny, opieka paliatywna, pembrolizumab, pierwotny nowotwór wątroby, podejście wielodyscyplinarne, przeszczepienie wątroby, przeztętnicza chemoembolizacja, radioembolizacja, radiolog interwencyjny, radioterapia paliatywna, rak wątrobowokomórkowy, ramucirumab, regorafenib, resekcja chirurgiczna, sorafenib, stereotaktyczna radioterapia ciała, terapia adjuwantowa, tremelimumab, zakrzepica żyły wrotnej