beta-laktamazy ESBL
Beta-laktamazy ESBL (Extended Spectrum Beta-Lactamases) to enzymy bakteryjne zdolne do hydrolizy i inaktywacji antybiotyków beta-laktamowych, w tym cefalosporyn o rozszerzonym spektrum działania i monobaktamów. Enzymy te są produkowane głównie przez bakterie Gram-ujemne, takie jak Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae i inne Enterobacteriaceae.
Mechanizm działania ESBL polega na rozszczepieniu pierścienia beta-laktamowego antybiotyku, co prowadzi do jego inaktywacji. Beta-laktamazy ESBL są kodowane przez geny zlokalizowane na plazmidach, co ułatwia ich szybkie rozprzestrzenianie się między bakteriami, nawet należącymi do różnych gatunków.
Zakażenia wywołane przez bakterie produkujące ESBL stanowią poważne wyzwanie terapeutyczne, ponieważ ograniczają skuteczność wielu powszechnie stosowanych antybiotyków. W leczeniu infekcji wywołanych przez bakterie wytwarzające ESBL stosuje się najczęściej karbapenemy, które są odporne na działanie tych enzymów. Alternatywnie można rozważyć zastosowanie inhibitorów beta-laktamaz w połączeniu z antybiotykami beta-laktamowymi.
Narastająca oporność bakterii związana z produkcją ESBL jest globalnym problemem zdrowia publicznego. Dlatego niezwykle istotne jest racjonalne stosowanie antybiotyków, szybkie wykrywanie szczepów produkujących ESBL oraz wdrażanie skutecznych środków kontroli zakażeń w placówkach opieki zdrowotnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Piperacillin + Tazobactam Eugia 4 g + 0,5 g
Produkt leczniczy Piperacillin + Tazobactam Eugia, dostępny w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g (piperacylina sodowa i tazobaktam sodowy), jest wskazany do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci powyżej 2 lat. Wskazania u dorosłych obejmują ciężkie zapalenie płuc (w tym szpitalne i związane z respiratorem), powikłane zakażenia dróg moczowych, jamy brzusznej oraz skóry i tkanek miękkich (w tym stopę cukrzycową). U dzieci 2-12 lat lek stosuje się głównie w powikłanych zakażeniach jamy brzusznej. Ponadto, preparat jest zalecany u pacjentów z neutropenią i gorączką o prawdopodobnym bakteryjnym podłożu. Nie jest natomiast rekomendowany w bakteriemii wywołanej przez szczepy E. coli i K. pneumoniae produkujące ESBL, niewrażliwe na ceftriakson.
bakteriemia, beta-laktamazy ESBL, Escherichia coli, infekcja dolnych dróg oddechowych, Klebsiella pneumoniae, neutropenia, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakteryjna, piperacylina, respiratorowe zapalenie płuc, roztwór do infuzji, stopa cukrzycowa, szpitalne zapalenie płuc, tazobaktam, wentylacja mechaniczna, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie płuc - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceroxim 500 mg
Ceroxim, zawierający aksetyl cefuroksymu, jest cefalosporyną II generacji o kodzie ATC J01DC02, działającą poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii przez wiązanie się z białkami PBP, co prowadzi do lizy komórkowej. Cefuroksym jest aktywowany w organizmie przez hydrolizę enzymatyczną. Oporność bakterii na cefuroksym może wynikać z produkcji beta-laktamaz (w tym ESBL i Amp-C), zmniejszonego powinowactwa PBP, nieprzepuszczalności błony zewnętrznej lub aktywnego usuwania leku przez pompy efflux. Wartości graniczne MIC według EUCAST dla Enterobacteriaceae wynoszą ≤8 mg/l dla szczepów wrażliwych i >8 mg/l dla opornych, natomiast dla Streptococcus pneumoniae odpowiednio ≤0,25 mg/l i >0,5 mg/l. W przypadku Moraxella catarrhalis i Haemophilus influenzae wartości te wynoszą odpowiednio ≤0,001 mg/l i ≤0,001 mg/l dla szczepów wrażliwych oraz >4 mg/l i >1 mg/l dla opornych.
aksetyl cefuroksymu, beta-laktamazy, beta-laktamazy ESBL, białko wiążące penicyliny, biosynteza ściany komórkowej, Borrelia burgdorferi, cefalosporyna drugiej generacji, cefalosporyna trzeciej generacji, cefoksytyna, cefuroksym, Citrobacter freundii, EUCAST, gronkowce koagulazo-ujemne, Haemophilus influenzae, liza komórki bakteryjnej, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, MSSA, niepowikłane zakażenie dróg moczowych, nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, paciorkowce beta-hemolizujące, Pseudomonas aeruginosa, Streptococcus pneumoniae, zapalenie pęcherza moczowego, zmniejszone powinowactwo