skurcz oskrzeli powysiłkowy
Skurcz oskrzeli powysiłkowy, nazywany również astmą wysiłkową lub wysiłkiem indukowanym skurczem oskrzeli (EIB – Exercise-Induced Bronchoconstriction), jest zjawiskiem patofizjologicznym charakteryzującym się nagłym zwężeniem dróg oddechowych występującym podczas lub po intensywnym wysiłku fizycznym. Stan ten dotyka 5-20% populacji ogólnej oraz około 90% pacjentów z astmą oskrzelową.
Mechanizm skurczu oskrzeli powysiłkowego wiąże się z utratą ciepła i wody z dróg oddechowych podczas hiperwentylacji wysiłkowej. Prowadzi to do zmian osmolarności na powierzchni dróg oddechowych, aktywacji komórek tucznych i uwolnienia mediatorów zapalnych, takich jak histamina, leukotrieny i prostaglandyny, które powodują skurcz mięśni gładkich oskrzeli oraz zwiększają przepuszczalność naczyń i produkcję śluzu.
Objawy skurczu oskrzeli powysiłkowego obejmują duszność, świszczący oddech, kaszel, ucisk w klatce piersiowej oraz zmniejszenie wydolności fizycznej. Symptomy te pojawiają się zwykle 5-15 minut po zakończeniu wysiłku i mogą utrzymywać się do 60 minut. Diagnostyka opiera się na spirometrycznych testach wysiłkowych, gdzie spadek FEV1 o co najmniej 10-15% po wysiłku potwierdza rozpoznanie.
Leczenie skurczu oskrzeli powysiłkowego obejmuje stosowanie krótko działających beta2-mimetyków (SABA) przed wysiłkiem, długo działających beta2-mimetyków (LABA), leków przeciwleukotrienowych oraz kromoglikanów. U pacjentów z współistniejącą astmą kluczowe jest odpowiednie leczenie choroby podstawowej. Istotne znaczenie mają również niefarmakologiczne metody zapobiegania, takie jak odpowiednie rozgrzewki przed wysiłkiem, stosowanie masek ogrzewających wdychane powietrze podczas aktywności w niskich temperaturach oraz dobór odpowiednich form aktywności fizycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Montelukast Teva 4 mg
Montelukast Teva w postaci tabletek do rozgryzania i żucia 4 mg jest wskazany dla dzieci w wieku 2-5 lat z astmą, z zalecaną dawką jednej tabletki raz na dobę, podawanej wieczorem, na czczo (1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku). Lek należy rozgryźć przed połknięciem i stosować pod nadzorem osoby dorosłej. Montelukast wykazuje terapeutyczny efekt już po pierwszej dobie leczenia, a kontynuacja terapii jest istotna zarówno w okresach kontroli objawów, jak i zaostrzeń. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 2 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. W przypadku trudności z przyjmowaniem tabletek dostępna jest alternatywna postać granulatu.
astma dziecięca, astma przewlekła łagodna, astma umiarkowana, czynność płuc, kontrola astmy, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, lek przeciwzapalny, monoterapia, montelukast, napad astmy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, profilaktyka astmy, skurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli powysiłkowy, tabletka powlekana, tabletki do rozgryzania i żucia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Singulair 5 5 mg
Singulair 5 (montelukast) w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany u dzieci z astmą przewlekłą o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, szczególnie gdy standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami doraźnie nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Montelukast może być stosowany jako leczenie pomocnicze lub alternatywne wobec małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów u pacjentów bez niedawnych ciężkich zaostrzeń wymagających doustnych glikokortykosteroidów oraz u tych, którzy mają trudności z prawidłowym stosowaniem leków wziewnych. Ponadto, lek jest wskazany w profilaktyce powysiłkowego skurczu oskrzeli, zapobiegając wystąpieniu duszności, świszczącego oddechu i innych objawów astmy indukowanych wysiłkiem fizycznym.
astma przewlekła łagodna, astma przewlekła łagodna do umiarkowanej, bronchospazm powysiłkowy, doustny glikokortykosteroid, duszność, inhalator, krótko działający β-agonista, montelukast, napad astmy, powysiłkowy skurcz oskrzeli, profilaktyka astmy, Singulair, skurcz oskrzeli powysiłkowy, świszczący oddech, tabletka do rozgryzania i żucia, technika inhalacji, terapia wziewna, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie astmy