chromanie
Chromanie to objaw polegający na utrudnionym, bolesnym chodzeniu z charakterystycznym utykaniem, które wynika z bólu lub dyskomfortu odczuwanego w kończynie dolnej podczas poruszania się. Najczęściej występującą postacią jest chromanie przestankowe (intermittent claudication), które jest kluczowym objawem miażdżycy tętnic kończyn dolnych.
W przypadku chromania przestankowego pacjent odczuwa ból, najczęściej w łydkach, który pojawia się po przejściu określonego dystansu (dystans chromania) i ustępuje po odpoczynku. Ból ten jest wynikiem niedokrwienia mięśni podczas wysiłku, spowodowanego zwężeniem tętnic. Inne rodzaje chromania to chromanie neurogenne (związane z uciskiem na struktury nerwowe, np. w zwężeniu kanału kręgowego) oraz chromanie pochodzenia mięśniowo-szkieletowego.
Diagnostyka chromania obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne z oceną tętna obwodowego, badania obrazowe (USG dopplerowskie, angiografia, CT, MRI) oraz pomiar wskaźnika kostka-ramię (ABI). Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje modyfikację czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, trening marszowy, farmakoterapię oraz w zaawansowanych przypadkach zabiegi rewaskularyzacyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba buergera – Diagnostyka i diagnoza
Choroba Buergera (thromboangiitis obliterans) to segmentalne, zapalne schorzenie naczyń małego i średniego kalibru, dotyczące tętnic i żył kończyn, głównie u młodych palaczy tytoniu, przeważnie mężczyzn. Rozpoznanie opiera się na kryteriach klinicznych, takich jak wiek poniżej 45 lat, obecna lub niedawna historia palenia tytoniu, objawy niedokrwienia dystalnych części kończyn (chromanie, ból spoczynkowy, owrzodzenia, zgorzel), wykluczeniu innych chorób (cukrzyca, choroby autoimmunologiczne, stany nadkrzepliwości) oraz charakterystycznych zmian w badaniach obrazowych, zwłaszcza angiografii, gdzie obserwuje się segmentalne niedrożności naczyń, brak zmian miażdżycowych oraz obraz „korkociągu” naczyń. Markery zapalenia, takie jak OB i CRP, pozostają zwykle w normie, co pomaga w różnicowaniu z innymi zapaleniami naczyń. Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne, nieinwazyjne testy naczyniowe (ABI, ultrasonografia dopplerowska, pletyzmografia) oraz wykluczenie proksymalnego źródła zatorów za pomocą echokardiografii i arteriografii.
angiografia, angiografia CT, angiografia rezonansu magnetycznego, badanie laboratoryjne, białko C-reaktywne, choroba autoimmunologiczna, choroba Buergera, chromanie, echokardiografia, kryteria diagnostyczne, marker zapalenia, miażdżyca tętnic obwodowych, morfologia krwi, niedokrwienie obwodowe, obraz korkociągu, odczyn Biernackiego, owrzodzenie niedokrwienne, pletyzmografia, przeciwciała przeciwjądrowe, przeciwciała przeciwko cytoplazmie neutrofilów, stan nadkrzepliwości, thromboangiitis obliterans, toczeń rumieniowaty układowy, trombofilia, ultrasonografia dopplerowska, wędrujące zapalenie żył, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakrzepica tętnicza, zapalenie naczyń, zespół antyfosfolipidowy, zespół CREST, zespół Raynauda, zmiana histopatologiczna