komórka progenitorowa śródbłonka

Komórka progenitorowa śródbłonka (EPC – Endothelial Progenitor Cell) to niedojrzała komórka macierzysta zdolna do różnicowania się w dojrzałe komórki śródbłonka naczyniowego. EPCs pochodzą głównie ze szpiku kostnego i uczestniczą w procesach angiogenezy oraz naprawy uszkodzonego śródbłonka naczyniowego.

EPCs krążą we krwi obwodowej i mogą być mobilizowane do miejsc uszkodzenia naczyń lub niedokrwienia tkanek. Po dotarciu na miejsce, komórki te przyczyniają się do regeneracji śródbłonka poprzez bezpośrednie włączanie się w strukturę naczyń lub wydzielanie czynników parakrynnych stymulujących lokalną angiogenezę.

W diagnostyce klinicznej, liczba i funkcja komórek progenitorowych śródbłonka jest markerem zdrowia naczyniowego. Zmniejszona liczba lub upośledzona funkcja EPCs koreluje z podwyższonym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych, w tym miażdżycy, nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. EPCs są również przedmiotem badań w medycynie regeneracyjnej jako potencjalne narzędzie terapeutyczne w leczeniu chorób układu krążenia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl