luxatio erecta
Luxatio erecta, zwana również zwichnięciem zgięciowym lub podpanewkowym stawu ramiennego, jest rzadkim typem zwichnięcia barku, stanowiącym zaledwie 0,5% wszystkich przypadków zwichnięć stawu ramiennego. Charakteryzuje się całkowitym przemieszczeniem głowy kości ramiennej w dół względem panewki stawowej łopatki.
Mechanizm urazu obejmuje najczęściej działanie siły na kończynę górną znajdującą się w pozycji odwiedzenia i zgięcia (np. podczas upadku z wysokości na wyciągniętą rękę). Pacjent prezentuje charakterystyczną postawę z kończyną unieruchomioną w pozycji zgięcia i odwiedzenia, z przedramieniem spoczywającym na lub ponad głową.
Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym oraz obrazowaniu radiologicznym w projekcjach AP i bocznej. W badaniach obrazowych stwierdza się przemieszczenie głowy kości ramiennej poniżej wyrostka barkowego łopatki. Ze względu na wysokie ryzyko towarzyszących uszkodzeń (struktur nerwowo-naczyniowych, stożka rotatorów, obrąbka stawowego czy złamań), kluczowa jest dokładna ocena neurologiczna i naczyniowa przed i po repozycji.
Leczenie polega na zamkniętej repozycji w znieczuleniu, najczęściej metodą trakcji osiowej z przeciwtrakcją. Po udanej repozycji stosuje się unieruchomienie w temblaku przez 2-3 tygodnie, a następnie rehabilitację. Powikłania obejmują nawrotowe zwichnięcia, uszkodzenia nerwowo-naczyniowe oraz niestabilność stawu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zwichnięcie stawu ramiennego – Epidemiologia
Zwichnięcie stawu ramiennego stanowi około 50% wszystkich poważnych zwichnięć stawów, z częstością występowania w USA na poziomie 23,9-26,9/100 000 osobolat, co jest niemal dwukrotnie wyższą wartością niż wcześniej raportowano. W Polsce częstość ta wynosi 26,69/100 000 osobolat, bez istotnych różnic między obszarami miejskimi a wiejskimi. Zwichnięcia występują znacznie częściej u mężczyzn (stosunek 2,64:1), z bimodalnym rozkładem wiekowym: pierwszy szczyt u młodych mężczyzn (15-30 lat) związany z urazami sportowymi lub wysokoenergetycznymi, drugi u starszych kobiet (61-80 lat) po upadkach o niskiej energii. Dominują zwichnięcia przednie (85-98%), podczas gdy zwichnięcia tylne stanowią 2-5% przypadków, z wysokim odsetkiem niezdiagnozowanych urazów tylnych (około 50%). Główne czynniki ryzyka to płeć męska, młody wiek (15-29 lat), aktywność sportowa, nadmierna wiotkość stawowa, specyficzna anatomia stawu oraz wcześniejsze zwichnięcia, które są najsilniejszym predyktorem nawrotów.
bimodalny rozkład wiekowy, defekt kostny, luxatio erecta, napad padaczkowy, naprawa stożka rotatorów, nawrotowe zwichnięcie, niestabilność stawu ramiennego, panewka stawowa, przewlekły ból, uraz sportowy, uszkodzenie naczyniowe, uszkodzenie nerwu pachowego, uszkodzenie stożka rotatorów, zapalenie stawu, złamanie guzka większego kości ramiennej, złamanie kości ramiennej, złamanie płytki wzrostowej, zwichnięcie dolne, zwichnięcie górne, zwichnięcie przednie, zwichnięcie stawu ramiennego, zwichnięcie tylne - Leksykon chorób i schorzeń
Zwichnięcie stawu ramiennego – Patofizjologia i mechanizm
Zwichnięcie stawu ramiennego, stanowiące około 45% wszystkich zwichnięć dużych stawów, charakteryzuje się przemieszczeniem głowy kości ramiennej poza panewkę stawową. Najczęstszym typem jest zwichnięcie przednie (95-98%), powstające najczęściej w wyniku nadmiernego odwiedzenia i rotacji zewnętrznej ramienia lub upadku na wyciągniętą rękę. Typowe uszkodzenia to uszkodzenie Bankarta (około 95% przypadków), Hill-Sachsa (35-40%) oraz uszkodzenia więzadeł i torebki stawowej. Zwichnięcia tylne (2-4%) i dolne (<1%) są rzadsze, ale często wiążą się z poważniejszymi uszkodzeniami nerwowo-naczyniowymi, np. nerwu pachowego (około 37-40%). Stabilność stawu ramiennego zależy głównie od struktur miękkich: więzadeł, obrąbka panewkowego oraz mięśni stożka rotatorów, a nie od anatomii kostnej, co tłumaczy jego podatność na zwichnięcia.
choroba zwyrodnieniowa stawu, głowa kości ramiennej, luxatio erecta, martwica głowy kości ramiennej, mięsień stożka rotatorów, napad drgawkowy, nerw pachowy, obrąbek panewkowy, panewka stawu ramiennego, porażenie prądem, uszkodzenie Bankarta, uszkodzenie HAGL, uszkodzenie Hill-Sachsa, uszkodzenie naczyniowo-nerwowe, zwichnięcie dolne, zwichnięcie górne, zwichnięcie przednie, zwichnięcie stawu ramiennego, zwichnięcie tylne