aftowe zapalenie jamy ustnej

Aftowe zapalenie jamy ustnej (stomatitis aphthosa) to jedna z najczęstszych chorób błony śluzowej jamy ustnej, charakteryzująca się nawracającymi, bolesnymi owrzodzeniami (aftami). Zmiany te mają postać okrągłych lub owalnych nadżerek pokrytych żółtawym lub szarawym nalotem, otoczonych czerwoną obwódką zapalną.

Wyróżnia się trzy główne postaci kliniczne: małe afty (aphthae minores) stanowiące około 80% przypadków, duże afty (aphthae majores) oraz afty opryszczkowate (aphthae herpetiformes). Etiologia schorzenia pozostaje nie w pełni wyjaśniona, jednak wskazuje się na rolę czynników immunologicznych, genetycznych, mikrobiologicznych, a także wpływ stresu, urazów mechanicznych i niedoborów pokarmowych.

Diagnostyka aftowego zapalenia jamy ustnej opiera się głównie na obrazie klinicznym, jednak w przypadkach nietypowych lub opornych na leczenie zaleca się wykonanie badań dodatkowych w celu wykluczenia chorób ogólnoustrojowych, takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna, celiakia czy niedobory witamin z grupy B i żelaza. Leczenie ma głównie charakter objawowy i polega na stosowaniu miejscowych środków przeciwbólowych, przeciwzapalnych oraz przyspieszających gojenie.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Polpril 10 mg

Ramipryl w dawce 10 mg (Polpril) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥1/100 do <1/10) obejmują zaburzenia sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, tachykardia, zaburzenia rytmu, obrzęki obwodowe), neurologiczne (bóle i zawroty głowy), okulistyczne (nieostre widzenie), otologiczne (upośledzenie słuchu, szumy uszne), oddechowe (suchy kaszel, zapalenie oskrzeli, duszność), żołądkowo-jelitowe (zapalenie błony śluzowej, dyspepsja, nudności, wymioty), nerkowe (ostra niewydolność, białkomocz, podwyższone stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny), skórne (wysypka plamisto-grudkowa), mięśniowo-szkieletowe (skurcze, bóle mięśni) oraz psychiczne (obniżenie nastroju, lęk, zaburzenia snu). Rzadziej (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się eozynofilię, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, hiponatremię, uderzenia gorąca i gorączkę. Bardzo rzadkie działania (<1/10 000) to poważne reakcje immunologiczne, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa–Johnsona), ostra niewydolność wątroby oraz zaburzenia hematologiczne (aplazja szpiku, pancytopenia). Profil bezpieczeństwa u dzieci (2-16 lat) jest zbliżony do dorosłych, z wyższą częstością występowania częstoskurczu, przekrwienia błony śluzowej nosa, zapalenia spojówek, drżenia i pokrzywki.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, białkomocz, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, dyspepsja, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, kołatanie serca, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, przemijający napad niedokrwienny, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, udar niedokrwienny, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zapalenie języka, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie zatok przynosowych, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Apoauronarami 10 mg

Lek Apoauronarami zawierający ramipryl (dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg) wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z często występującym uporczywym suchym kaszlem oraz reakcjami hipotonicznymi. Do poważnych działań niepożądanych należą obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia (często), zaburzenia czynności nerek (częstość nieznana), zapalenie trzustki (niezbyt często), ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia/agranulocytoza (rzadko). Wśród zaburzeń hematologicznych obserwuje się eozynofilię (niezbyt często), leukopenię, aplazję szpiku i pancytopenię (częstość nieznana). Zaburzenia metaboliczne obejmują podwyższone stężenie potasu we krwi, a także hiponatremię (częstość nieznana). Działania niepożądane ze strony układu nerwowego to bóle i zawroty głowy (często), parestezje i zaburzenia smaku (niezbyt często), a także rzadkie przypadki udaru niedokrwiennego. Charakterystyczny jest nieproduktywny, drażniący kaszel oraz często występujące zapalenie oskrzeli i duszność. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe obejmują zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, dyspepsję, nudności i wymioty (często), a także zapalenie trzustki (niezbyt często). Wśród działań skórnych dominują wysypki plamisto-grudkowe (często) oraz obrzęk naczynioruchowy (niezbyt często), z rzadkimi, ale poważnymi reakcjami jak zespół Stevensa-Johnsona (częstość nieznana). Zaburzenia nerek mogą prowadzić do ostrej niewydolności nerek i wzrostu stężeń kreatyniny i azotu mocznikowego (częstość nieznana).
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, aplazja szpiku, białkomocz, dławica piersiowa, eozynofilia, erytrocyty, ginekomastia, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie OUN, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita, pancytopenia, przemijający napad niedokrwienny, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, tachykardia, udar niedokrwienny, układ chłonny, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Strepsils pomarańczowy z witaminą C 1,2 mg + 0,6 mg

Strepsils pomarańczowy z witaminą C to preparat w formie twardych pastylek zawierających 1,2 mg alkoholu 2,4-dichlorobenzylowego oraz 0,6 mg amylometakrezolu, wykazujących działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne na błonę śluzową jamy ustnej i gardła. Lek jest wskazany do objawowego leczenia stanów zapalnych takich jak zapalenie gardła (wirusowe i bakteryjne), zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (w tym aftowe), zapalenie migdałków oraz podrażnienia gardła spowodowane czynnikami zewnętrznymi. Preparat łagodzi ból gardła, zaczerwienienie, obrzęk, chrypkę, kaszel oraz suchość w gardle, jednak nie eliminuje pierwotnej przyczyny infekcji, co jest istotne w przypadku bakteryjnych zakażeń wymagających antybiotykoterapii.
4-dichlorobenzylowy, aftowe zapalenie jamy ustnej, alkohol 2, amylometakrezol, angina, antybiotykoterapia, błona śluzowa jamy ustnej i gardła, ból gardła, dysfagia, działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne, infekcja górnych dróg oddechowych, leczenie objawowe, podrażnienie gardła, stan zapalny jamy ustnej i gardła, suchość w gardle, zaczerwienienie i obrzęk, zakażenie bakteryjne, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, zapalenie migdałków
Leksykon leków
Działania niepożądane – Symibace 5 mg

Cylazapryl, substancja czynna leku Symibace (5 mg, tabletki powlekane), jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) i wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla tej klasy leków. Na podstawie danych klinicznych obejmujących 7171 pacjentów oraz obserwacji po wprowadzeniu do obrotu, najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są kaszel, wysypka skórna oraz zaburzenia czynności nerek. Kaszel pojawia się częściej u kobiet i osób niepalących, a jego tolerowanie pozwala na kontynuację terapii, czasem z redukcją dawki. Działania niepożądane prowadzące do przerwania leczenia występują u mniej niż 5% pacjentów. Niedociśnienie, w tym ortostatyczne, oraz zaburzenia czynności nerek i hiperkaliemia są szczególnie istotne u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby z ciężką niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej czy przyjmujące leki moczopędne oszczędzające potas.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, anafilaksja, arytmia, białkomocz, biegunka, ból głowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, cylazapryl, częstoskurcz, dusznica bolesna, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kołatanie serca, leukocytoza, liszaj płaski, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie skóry, małopłytkowość, mięsak Kaposiego, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, nieżyt nosa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pęcherzyca, pemfigoid pęcherzowy, pokrzywka, przeciwciała przeciwjądrowe, przemijający atak niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar niedokrwienny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia smaku, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zdarzenie niedokrwienne, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon substancji czynnych
Olejek tymiankowy – Wskazania do stosowania

Olejek tymiankowy (Thymus vulgaris L., Thymus zygis Loefl. ex L.; aetheroleum) wykazuje silne właściwości przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, co czyni go skutecznym składnikiem w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, takich jak pharyngitis, tonsillitis, stomatitis, gingivitis oraz stomatitis aphtosa. W praktyce klinicznej olejek tymiankowy rzadko stosowany jest jako monoterapia; częściej występuje w preparatach złożonych, np. Salviasept, gdzie w stężeniu 0,3 g/100 g produktu współdziała synergistycznie z innymi olejkami eterycznymi (goździkowy 2,0 g/100 g, mentol 2,0 g/100 g, miętowy 1,1 g/100 g, cineol 0,6 g/100 g, majerankowy 0,3 g/100 g, szałwiowy 0,2 g/100 g) oraz wyciągami ziołowymi (93,5 g/100 g), które potęgują efekt terapeutyczny. Preparat w formie koncentratu do sporządzania roztworu do płukania gardła umożliwia bezpośredni kontakt substancji czynnych z błoną śluzową, co sprzyja optymalizacji efektu leczniczego.
aftowe zapalenie jamy ustnej, antybiotykoterapia, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, działanie synergistyczne, halitoza, infekcja górnych dróg oddechowych, kserostomia, leczenie ortodontyczne, olejek goździkowy, olejek majerankowy, olejek miętowy, olejek szałwiowy, profilaktyka nawracających infekcji, radioterapia, schorzenie górnych dróg oddechowych, stan zapalny jamy ustnej i gardła, suchość jamy ustnej, właściwość lecznicza, wyciąg z ziela tymianku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie migdałków
Leksykon substancji czynnych
Lewodropropizyna – Działania niepożądane

Lewodropropizyna, stosowana głównie w formie syropu lub tabletek jako lek przeciwkaszlowy, charakteryzuje się bardzo niskim ryzykiem działań niepożądanych, z częstością występowania poniżej 1:500 000. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane są bardzo rzadkie (<1/10 000) i obejmują reakcje skórne (pokrzywka, rumień, osutka, świąd, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka), objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, drżenia, parestezje), a także reakcje alergiczne i anafilaksję. W większości przypadków objawy ustępują po odstawieniu leku, choć sporadycznie wymagane jest leczenie farmakologiczne. Opisano pojedyncze przypadki ciężkich powikłań, takich jak epidermoliza ze skutkiem śmiertelnym, śpiączka hipoglikemiczna u pacjentki stosującej jednocześnie doustne leki hipoglikemizujące, czy zaburzenia rytmu serca (bigeminia przedsionkowa).
aftowe zapalenie jamy ustnej, anafilaksja, astenia, biegunka, bigeminia przedsionkowa, ból brzucha, ból żołądka, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drażliwość, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie, duszność, działanie przeciwkaszlowe, epidermoliza, kaszel, kołatanie serca, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, napad typu petit mal, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie napięcia mięśni, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, omdlenie, osłabienie kończyn dolnych, osutka, parestezja, pokrzywka, polipragmazja, politerapia, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, rumień, senność, śpiączka hipoglikemiczna, świąd, tachykardia, uogólniony obrzęk, utrata zdolności widzenia, wymioty, zaburzenie równowagi, zapalenie języka, zawroty głowy
Leksykon chorób i schorzeń
Rak podjęzykowy – Diagnostyka i diagnoza

Rak podjęzykowy stanowi około 10% nowotworów złośliwych jamy ustnej, a jego wczesne wykrycie znacząco poprawia rokowanie – współczynnik pięcioletniego przeżycia wynosi wtedy 70-90%, natomiast w zaawansowanych stadiach z przerzutami do węzłów chłonnych spada do 20-25%. Diagnostyka rozpoczyna się od szczegółowego badania fizykalnego jamy ustnej, ze zwróceniem uwagi na guzki, leukoplakię, owrzodzenia niegojące się powyżej 2-3 tygodni, zmiany strukturalne tkanek dna jamy ustnej oraz powiększone węzły chłonne szyi. Potwierdzenie rozpoznania następuje poprzez biopsję (w tym incyzyjną, ekscyzyjną, cienkoigłową lub szczoteczkową) z oceną histopatologiczną, najczęściej wykrywającą raka płaskonabłonkowego. Po diagnozie wykonuje się badania obrazowe: tomografię komputerową (CT), rezonans magnetyczny (MRI), pozytonową tomografię emisyjną (PET-CT), ultrasonografię (USG) oraz zdjęcia rentgenowskie, które pozwalają ocenić rozmiar guza, naciekanie tkanek i obecność przerzutów regionalnych i odległych.
aftowe zapalenie jamy ustnej, badanie fizykalne, barwienie błękitem toluidyny, biopsja, biopsja aspiracyjna cienkoigłowa, biopsja ekscyzyjna, biopsja incyzyjna, biopsja szczoteczkowa, cytologia złuszczeniowa, diagnostyka endoskopowa, diagnostyka fluorescencyjna, erytroplakia, ezofagoskopia, głębokość inwazji, gruczolak, grzybica jamy ustnej, infekcja HPV, kancerogeneza polowa, laryngoskopia, leukoplakia, liszaj płaski, pozytonowa tomografia emisyjna, rak dna jamy ustnej, rak płaskonabłonkowy, rak podjęzykowy, rezonans magnetyczny, system TNM, tomografia komputerowa, ultrasonografia, węzeł chłonny, ziarniniak
Leksykon substancji czynnych
Leflunomid – Działania niepożądane

Leflunomid, stosowany w terapii reumatoidalnego i łuszczycowego zapalenia stawów, wykazuje działanie immunosupresyjne poprzez hamowanie syntezy pirymidyn, co wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych obejmujących różne układy i narządy. Do najczęstszych należą leukopenia (liczba leukocytów >2 G/l), łagodne zwiększenie ciśnienia tętniczego, parestezje, bóle i zawroty głowy, biegunka, nudności, wymioty oraz zmiany skórne, takie jak wyprysk, wysypka, świąd i nasilone wypadanie włosów. Istotne są również zaburzenia biochemiczne, w tym podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy, AlAT, gamma-GT) oraz kinazy kreatynowej. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują niedokrwistość aplastyczną, agranulocytozę, ciężkie uszkodzenie wątroby (niewydolność, ostra martwica), śródmiąższowe choroby płuc, ciężkie reakcje skórne (toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona) oraz ciężkie reakcje anafilaktyczne. Występuje także ryzyko ciężkich zakażeń, w tym posocznicy, które mogą prowadzić do zgonu.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, cholestaza, cholestyramina, dysfagia, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, leflunomid, leukopenia, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, mielotoksyczność, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parestezje, procedura wymywania leku, reakcja anafilaktyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, synteza pirymidyn, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, właściwości immunosupresyjne, wysypka polekowa z eozynofilią, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Contril 60 mg/10 ml

Lek Contril, zawierający 60 mg lewodropropizyny w 10 ml syropu, charakteryzuje się bardzo korzystnym profilem bezpieczeństwa, z częstością działań niepożądanych poniżej 1 na 500 000 przypadków. Działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i dotyczą różnych układów fizjologicznych, takich jak skóra (pokrzywka, rumień, świąd), przewód pokarmowy (nudności, wymioty, zapalenie języka), układ nerwowy (zawroty głowy, drżenia), serce (kołatanie, tachykardia), czy układ oddechowy (duszność, obrzęk błony śluzowej). Większość objawów ustępuje po przerwaniu terapii, a poważne powikłania, takie jak pojedynczy przypadek epidermolizy ze skutkiem śmiertelnym, śpiączka hipoglikemiczna czy zaburzenia rytmu serca, występują sporadycznie i najczęściej dotyczą pacjentów w podeszłym wieku lub stosujących jednocześnie inne leki.
aftowe zapalenie jamy ustnej, anafilaksja, cholestatyczne zapalenie wątroby, Contril, depersonalizacja, drażliwość, drgawki kloniczno-toniczne, duszność, epidermoliza, hipoglikemia, kołatanie serca, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, napad petit mal, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie napięcia mięśni, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, osutka, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, rumień, śpiączka hipoglikemiczna, świąd, tachykardia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyclo 3 Fort –

Produkt leczniczy Cyclo 3 Fort, zawierający w każdej kapsułce twardej 150 mg wyciągu z kłącza ruszczyka kolczastego, 150 mg hesperydyny metylochalkonu oraz 100 mg kwasu askorbinowego, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowanymi objawami są biegunka oraz bóle brzucha, przy czym biegunka może mieć charakter ciężki, prowadząc do utraty masy ciała i zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, co wymaga przerwania terapii. Ponadto, u niektórych pacjentów odnotowano odwracalne mikroskopowe zapalenie okrężnicy o charakterze limfocytowym. Inne często występujące działania niepożądane obejmują zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość), reakcje skórne (rumień, świąd, wysypka plamkowo-grudkowa, pokrzywka) oraz podwyższenie aktywności aminotransferazy alaninowej, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji wątroby podczas terapii.
aftowe zapalenie jamy ustnej, aminotransferaza alaninowa, bezsenność, ból brzucha, ból kończyn, Cyclo 3 Fort, dyspepsja, hesperydyna metylochalkon, kwas askorbowy, limfocytowe zapalenie okrężnicy, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nudności, odwodnienie, pokrzywka, rumień, skurcz mięśni, świąd, wyciąg z ruszczyka kolczastego, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie okrężnicy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Polpril 5 mg

Profil bezpieczeństwa ramiprylu charakteryzuje się przede wszystkim występowaniem uporczywego suchego kaszlu oraz objawami niedociśnienia, które mogą prowadzić do omdleń i upadków, szczególnie u pacjentów z chorobą wieńcową lub niewydolnością serca. Do ciężkich działań niepożądanych należą obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), a także agranulocytoza i pancytopenia. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, np. tachykardia i przekrwienie błony śluzowej nosa występują często (≥1/100 do <1/10) u dzieci, a u dorosłych niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Hiperkaliemia, która może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca, wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub stosujących suplementy potasu.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, dławica piersiowa, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, leukopenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar niedokrwienny, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wątroby cytolityczne, zawroty głowy układowe, zespół Lyella, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Glenmark 600 mg

Darunavir Glenmark, zawierający darunawir jako inhibitor proteazy HIV, wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. W badaniach u pacjentów wcześniej leczonych (N=2613) stosujących dawkę 600/100 mg dwa razy na dobę, 51,3% doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego w średnim czasie obserwacji 95,3 tygodni. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka (>10%), nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. Ciężkie działania obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej (IRIS), małopłytkowość oraz zapalenie wątroby. Profil bezpieczeństwa u pacjentów wcześniej nieleczonych stosujących dawkę 800/100 mg raz na dobę był podobny, z wyższą częstością łagodnych nudności. Długoterminowa terapia (średnio 162,5 tygodni) nie wykazała nowych problemów bezpieczeństwa.
aftowe zapalenie jamy ustnej, białkomocz, bradykardia zatokowa, cytolityczne zapalenie wątroby, darunawir, dna moczanowa, eozynofilia, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, inhibitor proteazy HIV, insulinooporność, jadłowstręt, kamica nerkowa, kinaza kreatynowa, leukopenia, łojotokowe zapalenie skóry, małopłytkowość, martwica kości, mialgia, nadwrażliwość na lek, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, rytonawir, stłuszczenie wątroby, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wydłużenie odstępu QT, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Submena 800 mcg

Submena, zawierająca fentanyl w postaci tabletek podjęzykowych, wykazuje działania niepożądane typowe dla opioidów, z których najpoważniejszą jest depresja oddechowa, mogąca prowadzić do zatrzymania oddychania i wymagająca natychmiastowej interwencji. Inne istotne działania niepożądane to niedociśnienie tętnicze oraz wstrząs. W badaniach klinicznych lek stosowano u pacjentów z przebijającym bólem nowotworowym, którzy jednocześnie przyjmowali inne opioidy (morfina, oksykodon, fentanyl transdermalny), co utrudnia jednoznaczne przypisanie działań niepożądanych wyłącznie Submenie. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, zaparcia, senność i ból głowy, a także zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, stany splątania czy omamy. Zespół odstawienny może wystąpić po nagłym przerwaniu terapii i objawia się m.in. nudnościami, wymiotami, biegunką, drżeniem i nadmiernym poceniem się, dlatego odstawianie powinno być stopniowe.
aftowe zapalenie jamy ustnej, bradykardia, depresja, depresja oddechowa, dysforia, fentanyl transdermalny, gorączka, jadłowstręt, morfina o przedłużonym uwalnianiu, niedociśnienie tętnicze, noworodkowy zespół odstawienny, obrzęk obwodowy, oksykodon o przedłużonym uwalnianiu, omamy, ośrodek oddechowy, owrzodzenie jamy ustnej, pokrzywka, potencjał uzależniający, przypadkowe przedawkowanie, tabletki podjęzykowe fentanylu, tachykardia, wstrząs, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie jamy ustnej, zespół odstawienny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Accord 600 mg

Darunavir Accord, zawierający darunawir w dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg i 600 mg, stosowany z rytonawirem (600 mg/100 mg dwa razy na dobę lub 800 mg/100 mg raz na dobę), wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane u 51,3% pacjentów w badaniach klinicznych (n=2613), ze średnim czasem terapii 95,3 tygodnia. Najczęstsze objawy to biegunka (≥1/10), nudności, wysypka, ból głowy i wymioty (≥1/100 do <1/10). Ciężkie działania niepożądane obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości, zapalenie wątroby i gorączkę. Profil bezpieczeństwa u pacjentów wcześniej nieleczonych jest podobny, z wyjątkiem częstszych, lecz łagodnych nudności. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów, z częstościami od bardzo często (≥1/10) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), co umożliwia precyzyjne monitorowanie i ocenę ryzyka terapii.
aftowe zapalenie jamy ustnej, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroba Gravesa-Basedowa, cytolityczne zapalenie wątroby, darunawir z rytonawirem, dna moczanowa, hemofilia, hepatomegalia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, kamica nerkowa, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na lek, nefropatia kryształowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, stłuszczenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kora Dębu –

Kora dębu (Quercus robur L., Quercus petraea (Matt.) Liebl., Quercus pubescens Willd.) jest tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym dostępnym w formie ziół do zaparzania, zawierającym 1 g kory w 1 g produktu, co gwarantuje odpowiednią zawartość substancji czynnych. Preparat wykazuje działanie ściągające, przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, co uzasadnia jego stosowanie u dorosłych i osób starszych w łagodnej biegunce, łagodnych stanach zapalnych skóry i błon śluzowych (np. zapalenie dziąseł, aftowe zapalenie jamy ustnej, łagodne zapalenie gardła) oraz w łagodzeniu objawów choroby hemoroidalnej, takich jak świąd i pieczenie. Preparat nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa w tych grupach wiekowych.
aftowe zapalenie jamy ustnej, choroba hemoroidalna, działanie przeciwzapalne, działanie ściągające, garbniki, kora dębu, krew w stolcu, łagodna biegunka, perystaltyka jelit, produkt leczniczy roślinny, substancje czynne, zapalenie błon śluzowych, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie skóry
Leksykon substancji czynnych
Cylazapryl – Działania niepożądane

Cylazapryl, inhibitor ACE, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący przede wszystkim kaszel, wysypkę skórną oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej lub hipowolemią. Niedociśnienie i niedociśnienie ortostatyczne, objawiające się omdleniami, osłabieniem, zawrotami głowy i zaburzeniami widzenia, mogą wystąpić zwłaszcza przy inicjacji lub zwiększaniu dawki, szczególnie u osób z chorobą mózgowo-naczyniową lub niedokrwienną chorobą serca, co może prowadzić do poważnych zdarzeń niedokrwiennych (TIA, udar, zawał). Inne istotne działania niepożądane to obrzęk naczynioruchowy, agranulocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. W terapii skojarzonej z hydrochlorotiazydem ryzyko działań niepożądanych pozostaje porównywalne, jednak pojawiają się dodatkowe zaburzenia metaboliczne i elektrolitowe, w tym hiponatremia, hipokaliemia, hipomagnezemia oraz hiperkalcemia, wymagające regularnego monitorowania elektrolitów i funkcji nerek.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, anafilaksja, arytmia, białkomocz, cholestatyczne zapalenie wątroby, cylazapryl, częstoskurcz, dna moczanowa, dusznica bolesna, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, impotencja, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, liszaj płaski, łuszczycowe zapalenie skóry, małopłytkowość, mięsak Kaposiego, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, niedokrwienna choroba serca, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pęcherzyca, pemfigoid pęcherzowy, plamica, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, suchość jamy ustnej, terapia skojarzona, toksyczna nekroliza naskórka, udar niedokrwienny, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie niedokrwienne, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon chorób i schorzeń
Wysoka temperatura (gorączka) u dzieci – Etiologia i przyczyny

Gorączka u dzieci definiowana jest jako temperatura ciała ≥38°C i stanowi objaw wskazujący na aktywację układu odpornościowego w odpowiedzi na infekcję lub inny proces zapalny. Najczęstszą etiologią są infekcje wirusowe, które zwykle powodują gorączkę w zakresie 38,4-40°C utrzymującą się 2-3 dni, natomiast infekcje bakteryjne, choć rzadsze, mogą wymagać antybiotykoterapii i wiążą się z większym ryzykiem powikłań. Szczególną uwagę należy zwrócić na noworodki i niemowlęta do 3 miesiąca życia, u których gorączka ≥38°C wymaga pilnej diagnostyki ze względu na wysokie ryzyko inwazyjnych infekcji bakteryjnych (3-5% bakteriemii, 1,1-2,7% zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych). Gorączka może również wystąpić w przebiegu chorób autoimmunologicznych, nowotworów, reakcji poszczepiennych czy zespołów gorączki okresowej (np. PFAPA). Wysokość gorączki nie jest jednoznacznym wskaźnikiem ciężkości choroby, jednak temperatura ≥39°C u niemowląt poniżej 6 miesiąca życia wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poważnej infekcji bakteryjnej.
aftowe zapalenie jamy ustnej, bakteriemia, białaczka, chłoniak, choroba Kawasakiego, choroba zapalna jelit, cytokina, drgawka gorączkowa, gastroenteritis, gorączka nieznanego pochodzenia, gorączka reumatyczna, gorączka u dzieci, hipertermia, infekcja bakteryjna, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja wirusowa, interleukina-1, inwazyjna infekcja bakteryjna, krztusiec, meningitis, MIS-C, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, odwodnienie, ospa wietrzna, otitis media, paciorkowcowe zapalenie gardła, płonica, posocznica, prostaglandyna, przegrzanie organizmu, roseola, rumień nagły, sepsa, syncytialny wirus oddechowy, szkarlatyna, udar cieplny, ząbkowanie, zakażenie układu moczowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie żołądka i jelit
Leksykon leków
Działania niepożądane – Leflunomid Bluefish 20 mg

Leflunomid Bluefish, dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg, jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym w terapii reumatologicznej, którego profil bezpieczeństwa wymaga szczegółowego monitorowania. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia (>2 G/l, często) oraz łagodna trombocytopenia (<100 G/l, niezbyt często), a także hepatotoksyczność manifestująca się częstym wzrostem aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, GGTP, fosfataza zasadowa, bilirubina). Istotne jest monitorowanie parametrów biochemicznych i morfologii krwi, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków mielotoksycznych. Ponadto, leflunomid zwiększa ryzyko zakażeń, w tym oportunistycznych i ciężkich infekcji (rzadko posocznica), oraz nowotworów złośliwych, zwłaszcza zaburzeń limfoproliferacyjnych. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego często występują parestezje, ból głowy, zawroty głowy i neuropatia obwodowa, a także łagodne reakcje alergiczne i rzadkie ciężkie reakcje anafilaktyczne.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, AlAT, cholestaza, dehydrogenaza mleczanowa, DRESS, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gammaglutamylotransferaza, hiperlipidemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hipourykemia, kinaza kreatynowa, kolagenowe zapalenie okrężnicy, leflunomid, lek immunosupresyjny, leukopenia, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra martwica wątroby, parestezja, posocznica, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, zaburzenie limfoproliferacyjne, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie okrężnicy, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Glenmark 800 mg

Darunavir Glenmark, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 400 mg i 800 mg, jest stosowany w terapii HIV, często w połączeniu z rytonawirem (600/100 mg dwa razy na dobę lub 800/100 mg raz na dobę). W badaniach klinicznych u 51,3% z 2613 pacjentów wcześniej leczonych zaobserwowano co najmniej jedno działanie niepożądane podczas średniego czasu terapii wynoszącego 95,3 tygodni. Profil bezpieczeństwa u pacjentów wcześniej nieleczonych był podobny, z wyjątkiem częstszych, łagodnych nudności. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka (≥1/10), nudności, wysypka, ból głowy i wymioty (≥1/100 do <1/10). Długoterminowa terapia (średnio 162,5 tygodni) nie wykazała nowych zagrożeń bezpieczeństwa. Ciężkie działania niepożądane obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości, zapalenie wątroby oraz gorączkę.
aftowe zapalenie jamy ustnej, białkomocz, bradykardia zatokowa, cytolityczne zapalenie wątroby, darunawir z rytonawirem, dławica piersiowa, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, kamica nerkowa, lek przeciwwirusowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, stłuszczenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wydłużenie odstępu QT, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej
Leksykon substancji czynnych
Ewerolimus – Działania niepożądane

Ewerolimus, inhibitor mTOR stosowany w immunosupresji po przeszczepach narządów oraz w terapii onkologicznej, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/10) obejmują zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zakażenia (bakteryjne, wirusowe, grzybicze), niedokrwistość, hiperglikemię, hipercholesterolemię, wysypkę, świąd, biegunki, nudności, nieinfekcyjne zapalenie płuc, zmęczenie, astenia oraz obrzęki obwodowe. Działania niepożądane 3.-4. stopnia (≥1/100 do <1/10) to m.in. ciężkie zapalenie błony śluzowej, neutropenia, małopłytkowość, hiperglikemia prowadząca do cukrzycy, infekcyjne zapalenie płuc, białkomocz, niewydolność nerek oraz krwotoki. Szczególnie istotne jest ryzyko ciężkich zakażeń, w tym reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B oraz zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii (PJP/PCP), które mogą prowadzić do zgonu. Wśród powikłań pulmonologicznych wymienia się śródmiąższowe zapalenie płuc, krwawienia z nosa, kaszel, duszność, krwioplucie, zator płucny oraz zespół ostrej niewydolności oddechowej.
aftowe zapalenie jamy ustnej, ageuzja, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aplazja czysto czerwonokrwinkowa, azoospermia, białkomocz, dysfagia, dysgeuzja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, infekcyjne zapalenie płuc, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor mTOR, krwioplucie, leczenie immunosupresyjne, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, nieinfekcyjne zapalenie płuc, niewydolność nerek, obrzęk limfatyczny, obrzęk naczynioruchowy, oligospermia, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, półpasiec, posocznica, proteinoza pęcherzyków płucnych, reaktywacja WZW typu B, śródmiąższowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie mięśnia sercowego, wtórny brak miesiączki, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc Pneumocystis jirovecii, zator płucny, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwłóknienie płuc
Leksykon leków
Działania niepożądane – Solvetusan 60 mg/10 ml

Solvetusan, zawierający lewodropropizynę w dawce 60 mg/10 ml (syrop), charakteryzuje się bardzo niskim profilem działań niepożądanych, z częstością występowania poniżej 1:500 000 pacjentów. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny i ustępuje po zaprzestaniu terapii, choć w niektórych przypadkach konieczne jest leczenie farmakologiczne. Do ciężkich działań niepożądanych należą zaburzenia rytmu serca (w tym pojedyncze przypadki bigeminii przedsionkowej), śpiączka hipoglikemiczna u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwcukrzycowe, reakcje alergiczne i anafilaktyczne (obrzęk, duszność, obrzęk naczynioruchowy), pojedynczy przypadek epidermolizy ze skutkiem śmiertelnym, omdlenia oraz drgawki (kloniczno-toniczne i napady typu petit mal).
aftowe zapalenie jamy ustnej, astenia, bigeminia przedsionkowa, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, doustny lek przeciwcukrzycowy, drgawki kloniczno-toniczne, epidermoliza, hipotensja, kołatanie serca, lewodropropizyna, napad petit mal, obniżenie napięcia mięśniowego, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka, zawroty głowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Accord 150 mg

Darunavir Accord, zawierający darunawir, jest stosowany w terapii zakażeń HIV, często w skojarzeniu z rytonawirem. W badaniach klinicznych u 51,3% pacjentów leczonych dawką 800 mg darunawiru i 100 mg rytonawiru raz na dobę odnotowano co najmniej jedno działanie niepożądane, przy średnim czasie terapii wynoszącym 95,3 tygodnia. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. Poważne powikłania obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości oraz zapalenie wątroby. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji skórnych (np. zespół Stevensa-Johnsona, zespół DRESS), powikłań kardiologicznych (w tym wydłużenie odstępu QT) oraz zaburzeń metabolicznych, takich jak cukrzyca i hiperlipidemia.
aftowe zapalenie jamy ustnej, alergiczne zapalenie skóry, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, białkomocz, ból mięśniowy, bradykardia zatokowa, choroba Gravesa-Basedowa, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, częstoskurcz, darunawir, darunawir z rytonawirem, dehydrogenaza mleczanowa, dławica piersiowa, dna moczanowa, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hemofilia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, jadłowstręt, kamica nerkowa, kinaza kreatynowa, lek przeciwretrowirusowy, łojotokowe zapalenie skóry, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, nefropatia kryształowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, polidypsja, profil bezpieczeństwa leku, przekrwienie spojówek, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, stłuszczenie wątroby, tyreotropina, wirus opryszczki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zakażenie HIV, zapalenie mięśni, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Levopront 60 mg

Levopront, zawierający 60 mg lewodropropizyny w tabletkach, charakteryzuje się bardzo rzadkim występowaniem działań niepożądanych, które w większości przypadków ustępują po przerwaniu terapii. Działania niepożądane klasyfikowane są jako bardzo rzadkie (<1/10 000) lub o nieznanej częstości i obejmują reakcje alergiczne (w tym anafilaksję), obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drgawki, parestezje), zaburzenia psychiczne (drażliwość, senność, depersonalizacja), kardiologiczne (tachykardia, bigeminia przedsionkowa), naczyniowe (hipotensja), oddechowe (duszność, kaszel), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), a także poważne reakcje skórne (pokrzywka, rumień, epidermoliza). Szczególną uwagę należy zwrócić na przypadki ciężkich reakcji anafilaktycznych, obrzęku naczynioruchowego oraz poważnych zaburzeń neurologicznych i kardiologicznych, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej.
W dokumentacji opisano także przypadek noworodka, u którego po ekspozycji na lek przez mleko matki zaobserwowano senność, obniżenie napięcia mięśniowego oraz wymioty, objawy ustępujące po przerwaniu karmienia piersią. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych u pacjentów stosujących Levopront zaleca się rozważenie przerwania leczenia oraz, w razie potrzeby, wdrożenie specyficznej terapii objawowej. Monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka jest kluczowe, zwłaszcza w kontekście potencjalnie zagrażających życiu reakcji alergicznych i poważnych zaburzeń neurologicznych czy kardiologicznych.
aftowe zapalenie jamy ustnej, astenia, biegunka, bigeminia przedsionkowa, ból brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drgawki kloniczno-toniczne, duszność, epidermoliza, hipotensja, lewodropropizyna, napad petit mal, obniżenie napięcia mięśniowego, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk uogólniony, osłabienie kończyn, osutka, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, zaburzenia równowagi, zapalenie języka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Leflunomid Egis 10 mg

Leflunomid Egis (10 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują zaburzenia hematologiczne (leukopenia > 2 G/l, trombocytopenia < 100 G/l, niedokrwistość, a rzadko agranulocytoza), hepatotoksyczność (często podwyższone aminotransferazy, rzadko ciężkie uszkodzenia wątroby), reakcje skórne (wysypka, świąd, rzadko zespół Stevensa-Johnsona), oraz zwiększoną podatność na infekcje, w tym oportunistyczne i ciężkie zakażenia jak posocznica. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo często do bardzo rzadko, co wymaga systematycznego monitorowania parametrów hematologicznych, funkcji wątroby oraz objawów infekcji u pacjentów leczonych leflunomidem. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (np. zapalenie okrężnicy, biegunka), układu nerwowego (parestezje, neuropatia obwodowa), układu sercowo-naczyniowego (łagodny wzrost ciśnienia tętniczego), a także rzadkie, ale poważne powikłania pulmonologiczne, takie jak śródmiąższowe zapalenie płuc i nadciśnienie płucne.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, aminotransferaza, cholestaza, eozynofilia, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hipourykemia, infekcja oportunistyczna, kinaza kreatynowa, kolagenowe zapalenie okrężnicy, lek immunosupresyjny, leukopenia, limfocytowe zapalenie okrężnicy, łuszczyca krostkowa, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parestezja, posocznica, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wyprysk, zaburzenia hematologiczne, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon chorób i schorzeń
Pospolity niedobór odporności zmienny – Etiologia i przyczyny

Pospolity niedobór odporności zmienny (CVID) to heterogenna grupa pierwotnych niedoborów odporności charakteryzująca się upośledzeniem funkcji limfocytów B, prowadzącym do obniżonej produkcji immunoglobulin (IgG, IgA i/lub IgM). Etiologia CVID jest wieloczynnikowa i złożona, z mutacjami genetycznymi identyfikowanymi w około 10-25% przypadków, najczęściej w genie TNFRSF13B kodującym białko TACI. Inne mutacje dotyczą genów ICOS, CD19, CD20, CD21, CD80, CD81, BAFFR, MSH5, NFKB1 i innych. Dziedziczenie jest zróżnicowane, obejmując wzorce autosomalne dominujące, recesywne oraz sprzężone z chromosomem X, przy czym około 90% przypadków ma charakter sporadyczny. Defekty immunologiczne obejmują zaburzenia różnicowania limfocytów B, funkcji limfocytów T, komórek prezentujących antygen oraz sygnalizacji receptorów Toll-podobnych, co skutkuje obniżoną odpowiedzią na szczepienia i zwiększoną podatnością na infekcje.
aftowe zapalenie jamy ustnej, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, autoprzeciwciało, choroba autoimmunologiczna, choroba zapalna jelit, defekt genetyczny, enteropatia, główny kompleks zgodności tkankowej, guzkowy przerost limfatyczny, infekcja wirusowa, komórki dendrytyczne, leki przeciwpadaczkowe, limfocyty B, mikrobiota jelitowa, mutacja genetyczna, niedobór IgA, niedobór immunoglobulin, niedokrwistość złośliwa, odpowiedź na szczepionkę, pierwotna immunodeficjencja, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, pospolity niedobór odporności zmienny, receptory toll-podobne, rozstrzenie oskrzeli, wirus Epsteina-Barr, zapalenie żołądka zanikowe, ziarniniakowe zapalenie wątroby, zmiany epigenetyczne
Leksykon chorób i schorzeń
Wrzody opryszczkowe – Diagnostyka i diagnoza

Wrzody opryszczkowe, wywołane przez wirus HSV-1, diagnozuje się głównie na podstawie obrazu klinicznego, uwzględniając lokalizację zmian (wargi, broda, skrzydełka nosa), stadium rozwoju (mrowienie, pęcherzyki, strupy) oraz objawy towarzyszące (ból, świąd). W przypadkach atypowych, pierwszego epizodu lub u pacjentów z immunosupresją, wskazane są badania laboratoryjne, takie jak PCR (złoty standard diagnostyki HSV), posiew wirusologiczny (czułość ok. 50% w ciągu 24-48h od pojawienia się pęcherzyka), test immunofluorescencyjny (DFA) oraz test Tzancka (czułość 40-77%, brak typowania HSV). Badania serologiczne (IgG, IgM) mają ograniczone zastosowanie i nie są zalecane rutynowo, służąc głównie do oceny statusu serologicznego w specyficznych sytuacjach klinicznych.
acyklowir, aftowe zapalenie jamy ustnej, atopowe zapalenie skóry, badanie serologiczne, docosanol, famcyklowir, HSV-1, liszajec zakaźny, objawy prodromalne, obraz kliniczny, opryszczka wargowa, PCR, pencyklowir, półpasiec, posiew wirusologiczny, przeciwciała IgG, przeciwciała IgM, terapia supresyjna, test immunofluorescencyjny, test Tzancka, walacyklowir, wirus opryszczki pospolitej, wrzód opryszczkowy, zakażenie bakteryjne, zapalenie dziąseł i jamy ustnej, zapalenie kącików ust, zapalenie rogówki
Leksykon leków
Działania niepożądane – Pulmopect 30 mg/5 ml

Pulmopect, zawierający lewodropropizynę w dawce 30 mg/5 ml w formie syropu, wykazuje działanie przeciwkaszlowe i charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w ponad 30 krajach. Częstość działań niepożądanych jest niezwykle niska, poniżej 1 na 500 000 pacjentów, a większość z nich ma charakter łagodny i ustępuje po przerwaniu terapii. Działania niepożądane klasyfikowane są jako bardzo rzadkie (<1/10 000) i obejmują m.in. reakcje skórne (pokrzywka, rumień, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenia), a także incydentalne przypadki ciężkich reakcji, takich jak bigeminia przedsionkowa, śpiączka hipoglikemiczna czy epidermoliza zgonowa u pacjentki w podeszłym wieku stosującej wielolekowość.
aftowe zapalenie jamy ustnej, arytmia serca, astenia, bigeminnia przedsionkowa, bóle brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drgawki kloniczno-toniczne, duszność, działanie przeciwkaszlowe, epidermoliza, hipoglikemia, hipotensja, hipotonia mięśniowa, lek przeciwcukrzycowy, leki hipoglikemizujące, lewodropropizyna, napad petit mal, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rozszerzenie źrenic, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, utrata widzenia, zapalenie języka
Leksykon leków
Interakcje leku – Uniben 1,5 mg/ml

Benzydamina w postaci aerozolu do stosowania miejscowego w jamie ustnej (Uniben, 1,5 mg/ml) wykazuje minimalną absorpcję ogólnoustrojową, co przekłada się na brak udokumentowanych interakcji farmakologicznych z innymi lekami stosowanymi miejscowo oraz ogólnoustrojowo. Produkt zawiera etanol w stężeniu 50 mg/ml, jednak ilość ta jest niewielka i nie powoduje klinicznie istotnych interakcji z alkoholem spożywanym doustnie. Również brak jest doniesień o interakcjach z miejscowymi środkami znieczulającymi, antyseptykami (np. chlorheksydyna, povidone-iodine) oraz preparatami do leczenia aftowego zapalenia jamy ustnej. Zaleca się jedynie zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu innych środków znieczulających miejscowo oraz zachowanie odstępu czasowego 15-30 minut przy stosowaniu antyseptyków.
absorpcja ogólnoustrojowa, aftowe zapalenie jamy ustnej, antyseptyk jamy ustnej, benzydamina, chlorheksydyna, efekt znieczulający, interakcja lekowa, lek przeciwzapalny, limonen, nadwrażliwość na parabeny, olejki eteryczne, parahydroksybenzoesan metylu, powidon jodowany, reakcja alergiczna, środek znieczulający miejscowy, wchłanianie ogólnoustrojowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ziele Pięciornika gęsiego –

Ziele pięciornika gęsiego (Potentillae anserinae herba) jest stosowane głównie jako środek wspomagający w leczeniu łagodnych stanów biegunkowych o niewielkim nasileniu, zwłaszcza biegunek nieinfekcyjnych. Produkt ten nie powinien być stosowany jako jedyna terapia w przypadku biegunek o ciężkim przebiegu, trwających dłużej niż 3-4 dni, ani gdy występują objawy alarmowe takie jak obecność krwi lub śluzu w stolcu oraz gorączka. Preparat dostępny jest w formie suszonego ziela do zaparzania, co determinuje sposób jego podawania i wymaga poinformowania pacjenta o konieczności odpowiedniego przygotowania naparu.
Drugim wskazaniem do stosowania ziela pięciornika gęsiego są łagodne stany zapalne błony śluzowej jamy ustnej i gardła, gdzie zaleca się stosowanie zewnętrzne w formie płukanek. Wskazania obejmują łagodne zapalenia dziąseł i przyzębia, aftowe zapalenie jamy ustnej o niewielkim nasileniu, drobne uszkodzenia śluzówki oraz łagodne stany zapalne gardła. Skuteczność preparatu opiera się głównie na tradycji i doświadczeniu klinicznym, a nie na szeroko zakrojonych badaniach klinicznych, co jest istotną informacją do przekazania pacjentowi przed rozpoczęciem terapii.
aftowe zapalenie jamy ustnej, biegunka nieinfekcyjna, płukanka, Potentillae anserinae herba, stan biegunkowy, uszkodzenie śluzówki jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie przyzębia, ziele pięciornika gęsiego, zioła do zaparzania
Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Accord 75 mg

Darunavir Accord, zawierający darunawir w skojarzeniu z rytonawirem, jest stosowany w terapii zakażenia HIV. W badaniach klinicznych obejmujących 2613 pacjentów wcześniej leczonych antyretrowirusowo, działania niepożądane wystąpiły u 51,3% pacjentów podczas średniego czasu terapii wynoszącego 95,3 tygodnia. Najczęstsze objawy to biegunka (≥1/10), nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. Ciężkie działania niepożądane, takie jak ostra niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość czy martwica kości, występowały rzadziej, ale wymagają szczególnej uwagi. Profil bezpieczeństwa dawki 800 mg darunawiru z 100 mg rytonawiru raz na dobę u pacjentów nieleczonych wcześniej był zbliżony do dawki 600 mg z 100 mg dwa razy na dobę, z wyjątkiem częstszych, łagodnych nudności u pacjentów nieleczonych. Długoterminowa obserwacja do 192 tygodni nie wykazała nowych problemów bezpieczeństwa.
aftowe zapalenie jamy ustnej, alergiczne zapalenie skóry, darunawir z rytonawirem, dławica piersiowa, dna moczanowa, hemofilia, hepatomegalia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, kamica nerkowa, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, nefropatia kryształowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, parestezja, polidypsja, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, stłuszczenie wątroby, tyreotropina, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Acarizax 12 SQ-HDM

Lek ACARIZAX, zawierający standaryzowany wyciąg alergenowy roztoczy Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae w dawce 12 SQ-HDM (liofilizat podjęzykowy), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje pomocnicze, obniżonym FEV1 poniżej 70% wartości należnej pomimo leczenia farmakologicznego, a także u osób po ciężkim zaostrzeniu astmy w ciągu ostatnich 3 miesięcy. Ponadto, leczenie należy odroczyć u pacjentów z ostrym zapaleniem dróg oddechowych do czasu ustąpienia infekcji. Przeciwwskazania obejmują również aktywne lub źle kontrolowane choroby autoimmunologiczne, defekty i niedobory odporności, immunosupresję oraz nowotwory złośliwe, które mogą wpływać na przebieg immunoterapii i zwiększać ryzyko działań niepożądanych lub obniżać skuteczność terapii.
aftowe zapalenie jamy ustnej, astma o ciężkim przebiegu, choroba autoimmunologiczna, ciężkie zaostrzenie astmy, defekt immunologiczny, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, dysfagia, FEV1, immunosupresja, immunoterapia alergenowa, infekcja grzybicza, liofilizat podjęzykowy, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, niedobór odporności, nowotwór złośliwy, ostre zapalenie dróg oddechowych, owrzodzenie, parametry spirometryczne, reaktywność oskrzeli, stan zapalny jamy ustnej, wyciąg alergenowy roztoczy, wywiad alergologiczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aperisan 20%

Aperisan 20% żel do stosowania w jamie ustnej to roślinny produkt leczniczy zawierający 200 mg płynnego wyciągu z liści szałwii lekarskiej (Salvia officinalis L.) w 1 g żelu, ekstrahowanego przy użyciu 70% etanolu, którego stężenie w preparacie wynosi maksymalnie 10,5% (m/m). Preparat jest wskazany do miejscowego leczenia objawowego stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej, takich jak zapalenie dziąseł (gingivitis), aftowe zapalenie jamy ustnej, stomatitis o różnej etiologii oraz stany zapalne po zabiegach stomatologicznych. Działanie żelu polega na miejscowym łagodzeniu bólu, obrzęku i zaczerwienienia, przyspieszając proces gojenia tkanek objętych stanem zapalnym.
aftowe zapalenie jamy ustnej, błona śluzowa jamy ustnej, etanol 70%, objaw stanu zapalnego, produkt leczniczy roślinny, stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej, stan zapalny po zabiegu stomatologicznym, szałwia lekarska, wyciąg z szałwii lekarskiej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, żel do stosowania w jamie ustnej
Leksykon substancji czynnych
Doksepina – Działania niepożądane

Doksepina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny (TCA), charakteryzuje się dobrą tolerancją, z działaniami niepożądanymi głównie o łagodnym nasileniu, występującymi na początku terapii i ustępującymi samoistnie lub po redukcji dawki. Najczęstszym efektem ubocznym jest senność, występująca bardzo często (≥1/10). Inne działania niepożądane o częstości niezbyt częstej (≥1/1000 do <1/100) obejmują bóle i zawroty głowy, bezsenność, koszmary nocne, splątanie, pobudzenie, parestezje i drżenia, z możliwością wystąpienia objawów pozapiramidowych, zwłaszcza przy wysokich dawkach u osób starszych. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) obserwuje się halucynacje, ataksję i drgawki, a bardzo rzadko (<1/10 000) zaburzenia widzenia, tachykardię, zmiany w EKG (poszerzenie zespołu QRS, wydłużenie odstępu PR), wypadanie włosów oraz objawy ogólne jak zmęczenie i osłabienie. Zgłaszano również myśli i zachowania samobójcze o nieznanej częstości.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, ataksja, bezsenność, dezorientacja, drgawki, drżenie, dyskineza późna, eozynofilia, ginekomastia, halucynacja, jadłowstręt, koszmar nocny, leukopenia, mlekotok, myśl samobójcza, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, nudność, objaw pozapiramidowy, obrzęk twarzy, parestezja, plamica, pokrzywka, poszerzenie zespołu QRS, przerost gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, splątanie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu PR, wypadanie włosów, wysypka skórna, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zaburzenie widzenia, zachowanie samobójcze, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramizek Combi 5 mg + 10 mg

Ramizek Combi to lek łączący ramipryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, dostępny m.in. w dawce 5 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny. Profil bezpieczeństwa ramiprylu obejmuje przede wszystkim suchy kaszel i niedociśnienie tętnicze, a także ciężkie działania niepożądane, takie jak udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, niewydolność nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia/agranulocytoza. Amlodypina najczęściej powoduje senność, zawroty głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności oraz obrzęki obwodowe. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). U dzieci i młodzieży profil bezpieczeństwa ramiprylu jest podobny do dorosłych, choć tachykardia i zapalenie spojówek występują częściej.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, amlodypina, białkomocz, ból stawów, bradykardia, cytolityczne zapalenie wątroby, częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, eozynofilia, erytrocytopenia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, kołatanie serca, leukopenia, łuszczycopodobne zapalenie skóry, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita, obrzęk Quinckego, onycholiza, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, przeciwciała przeciwjądrowe, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchy kaszel, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, zaburzenia erekcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia smaku, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon leków
Działania niepożądane – Symibace 2,5 mg

Symibace (cylazapryl 2,5 mg), jako inhibitor ACE, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej klasy leków, z najczęstszymi objawami takimi jak kaszel, wysypka skórna oraz zaburzenia czynności nerek. Kaszel występuje częściej u kobiet i osób niepalących, a jego obecność nie zawsze wymaga przerwania terapii. Ciężkie działania niepożądane prowadzące do odstawienia leku dotyczą mniej niż 5% pacjentów. W badaniach klinicznych obejmujących 7171 pacjentów odnotowano rzadkie przypadki neutropenii, agranulocytozy, małopłytkowości, obrzęku naczynioruchowego, anafilaksji oraz zespołu toczniopodobnego. Częstość występowania innych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, zaburzenia smaku, niedociśnienie ortostatyczne, kaszel, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wysypka i zaburzenia czynności nerek, waha się od często do niezbyt często.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, anafilaksja, arytmia, białkomocz, ból głowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, cylazapryl, częstoskurcz, dusznica bolesna, dysgeuzja, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kołatanie serca, leukocytoza, liszaj płaski, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie skóry, małopłytkowość, mięsak Kaposiego, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pęcherzyca, pemfigoid pęcherzowy, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, przemijający atak niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar niedokrwienny, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon substancji czynnych
Ruszczyk kolczasty – Działania niepożądane

Ruszczyk kolczasty (Ruscus aculeatus L.) jest składnikiem aktywnym preparatu Cyclo 3 Fort, zawierającym 150 mg wyciągu suchego z kłącza w każdej kapsułce (5–7,5:1). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są biegunka oraz bóle brzucha, przy czym biegunka może mieć ciężki przebieg, prowadząc do utraty masy ciała oraz zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemii, hiponatremii i hipomagnezemii. Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, niestrawność, aftowe zapalenie jamy ustnej, mikroskopowe limfocytowe zapalenie okrężnicy), zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość), reakcje skórne (rumień, świąd, wysypka plamkowo-grudkowa, pokrzywka) oraz rzadziej zawroty głowy, bóle naczyń żylnych, skurcze mięśni i bóle kończyn. Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) wskazuje na możliwy wpływ na funkcję wątroby, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby.
aftowe zapalenie jamy ustnej, aminotransferaza alaninowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból kończyny, ból naczyń żylnych, działanie niepożądane, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, klasyfikacja MedDRA, kwasica metaboliczna, limfocytowe zapalenie okrężnicy, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nerwowość, niestrawność, nudności, odwodnienie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, ruszczyk kolczasty, skurcz mięśni, świąd, wyciąg z kłącza ruszczyka, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zawrót głowy, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Synoptis 800 mg

Darunavir Synoptis, dostępny w dawkach 400 mg i 800 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które występują u ponad połowy pacjentów leczonych w skojarzeniu z rytonawirem (600/100 mg dwa razy na dobę – 51,3% pacjentów, średni czas terapii 95,3 tygodnia; 800/100 mg raz na dobę z kobicystatem – 66,5% pacjentów, średni czas terapii 58,4 tygodnia). Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha), reakcje skórne (wysypka o różnym charakterze) oraz zaburzenia układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy). Ciężkie działania niepożądane obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej (IRIS), małopłytkowość, martwicę kości, ciężką biegunkę, zapalenie wątroby oraz rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka i ostra uogólniona osutka krostkowa.
aftowe zapalenie jamy ustnej, alergiczne zapalenie skóry, białkomocz, biegunka, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, dna moczanowa, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, jadłowstręt, kamica nerkowa, lek przeciwretrowirusowy, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, refluks żołądkowo-przełykowy, stłuszczenie wątroby, wysypka polekowa, zakażenie HIV, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Cazaprol 1 mg

Cylazapryl, aktywny składnik preparatu Cazaprol, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) stosowanym w terapii nadciśnienia i niewydolności serca. Najczęstsze działania niepożądane obejmują kaszel (częściej u kobiet i osób niepalących), wysypkę skórną oraz zaburzenia czynności nerek. Ciężkie działania niepożądane wymagające przerwania terapii występują u mniej niż 5% pacjentów. Rzadkie, ale poważne reakcje to m.in. obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół toczniopodobny, powikłania hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza), a także poważne powikłania neurologiczne i sercowo-naczyniowe, takie jak udar niedokrwienny, zawał mięśnia sercowego czy arytmie. Częstość działań niepożądanych została określona na podstawie badań klinicznych u 7171 pacjentów oraz danych po wprowadzeniu leku do obrotu.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, anafilaksja, arytmia, białkomocz, biegunka, ból głowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, cylazapryl, dławica piersiowa, duszność, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, liszaj płaski, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie skóry, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, palpitacja, pęcherzyca, pemfigoid pęcherzowy, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, udar niedokrwienny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Synoptis 600 mg

Darunavir Synoptis, zawierający darunawir w skojarzeniu z rytonawirem, jest stosowany w terapii zakażeń HIV, z dawkowaniem 600/100 mg dwa razy na dobę u pacjentów wcześniej leczonych oraz 800/100 mg raz na dobę u pacjentów nieleczonych. W badaniu obejmującym 2613 pacjentów, 51,3% zgłaszało co najmniej jedno działanie niepożądane podczas średniego czasu terapii wynoszącego 95,3 tygodnia. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka (≥ 1/10), nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. Ciężkie działania niepożądane obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości oraz zapalenie wątroby. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (wiek 3-17 lat) jest zbliżony do dorosłych. U pacjentów z współistniejącym wirusowym zapaleniem wątroby typu B lub C obserwowano częstsze podwyższenie aminotransferaz wątrobowych.
aftowe zapalenie jamy ustnej, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroba Gravesa-Basedowa, cytolityczne zapalenie wątroby, darunawir z rytonawirem, dna moczanowa, hemofilia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, inhibitor proteazy, insulinooporność, kamica nerkowa, lek przeciwretrowirusowy, leukopenia, łojotokowe zapalenie skóry, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, stłuszczenie wątroby, terapia przeciwretrowirusowa, wirus opryszczki, wirusowe zapalenie wątroby, zakażenie HIV, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Itulazax 12 SQ-Bet

Preparat Itulazax, zawierający 12 SQ-Bet standaryzowanego wyciągu alergenowego pyłku brzozy białej w formie liofilizatu podjęzykowego, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu oraz u osób z astmą o FEV1 poniżej 70% wartości należnej, ciężkim zaostrzeniem astmy w ciągu ostatnich 3 miesięcy lub niekontrolowaną astmą w tym samym okresie. Ponadto, immunoterapia alergenowa tym preparatem nie powinna być stosowana u pacjentów z aktywnymi chorobami autoimmunologicznymi opornymi na leczenie, defektami immunologicznymi, niedoborami odporności, immunosupresją oraz u osób z nowotworami złośliwymi, ze względu na ryzyko destabilizacji przebiegu choroby i nieprzewidywalne interakcje z terapią onkologiczną.
aftowe zapalenie jamy ustnej, astma niekontrolowana, badanie spirometryczne, błona śluzowa jamy ustnej, choroba autoimmunologiczna, defekt immunologiczny, FEV1, immunosupresja, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, infekcja bakteryjna i wirusowa, liofilizat podjęzykowy, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, niedobór odporności, nowotwór złośliwy, opryszczka jamy ustnej, parametr spirometryczny, parametry spirometryczne, rana jamy ustnej, wyciąg alergenowy pyłku brzozy, wywiad alergologiczny, zaostrzenie astmy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Everolimus Synthon 2,5 mg

Lek Everolimus Genthon, dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg w formie tabletek, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych potwierdzony badaniami klinicznymi na 2879 pacjentach. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to m.in. zapalenie jamy ustnej, wysypka, zmęczenie, biegunka, zakażenia, mdłości, niedokrwistość, hiperglikemia, zapalenie płuc oraz obrzęk obwodowy. Działania niepożądane stopnia 3-4 (≥1/100 do <1/10) obejmują m.in. małopłytkowość, neutropenię, duszność, białkomocz, limfopenię, krwotoki, nadciśnienie, wzrost aktywności ALT i AST oraz cukrzycę. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B, niewydolności nerek, zapalenia płuc typu PJP/PCP oraz obrzęku naczynioruchowego. Pacjenci ≥65 lat mają wyższe ryzyko zakończenia terapii z powodu działań niepożądanych, zwłaszcza zapalenia płuc, zapalenia jamy ustnej, zmęczenia i duszności.
aftowe zapalenie jamy ustnej, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aplazja czerwonokrwinkowa, aspergiloza, białkomocz, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipofosfatemia, kandydoza, krwioplucie, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, pancytopenia, posocznica, śródmiąższowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie mięśnia sercowego, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wysypka, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc Pneumocystis, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zespół ostrej niewydolności oddechowej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Leflunomid Egis 20 mg

Leflunomid Egis w dawce 20 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają szczegółowego monitorowania przez lekarzy. Do najczęstszych należą łagodny wzrost ciśnienia tętniczego, leukopenia (leukocyty > 2 G/l), parestezje, bóle i zawroty głowy oraz zaburzenia przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. Charakterystyczne są również reakcje skórne, w tym nadmierne wypadanie włosów, wyprysk i świąd. Istotne są także zaburzenia hematologiczne, w tym niedokrwistość, trombocytopenia (< 100 G/l), a rzadziej agranulocytoza i niedokrwistość aplastyczna. Leflunomid może zwiększać ryzyko zakażeń, w tym oportunistycznych i ciężkich, takich jak posocznica, co może prowadzić do zgonu. Wątroba jest szczególnie narażona na toksyczność, z częstym wzrostem enzymów wątrobowych (AlAT, gamma-GT), a w rzadkich przypadkach może dojść do niewydolności lub ostrej martwicy wątroby.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, AlAT, bilirubina, cholestaza, dehydrogenaza mleczanowa, DRESS, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hiperlipidemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hipourykemia, immunosupresja, kinaza kreatynowa, kolagenowe zapalenie okrężnicy, leflunomid, lek mielotoksyczny, leukopenia, limfocytowe zapalenie okrężnicy, łuszczyca krostkowa, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra martwica wątroby, parastezja, posocznica, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, zaburzenie limfoproliferacyjne, zakażenie oportunistyczne, zapalenie okrężnicy, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kłącze Pięciornika –

Kłącze pięciornika (Potentilla erecta) jest tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym, stosowanym w formie ziół do zaparzania (1g/g) w łagodnych stanach chorobowych. Jego główne wskazania obejmują objawowe leczenie łagodnych biegunek o niespecyficznym charakterze, gdzie działanie ściągające i przeciwzapalne kłącza przyczynia się do normalizacji perystaltyki jelit oraz zmniejszenia częstotliwości wypróżnień. Preparat jest szczególnie polecany pacjentom preferującym naturalne metody terapii, gdy nie ma potrzeby stosowania silniejszych leków farmaceutycznych.
aftowe zapalenie jamy ustnej, działanie przeciwzapalne, kłącze pięciornika, łagodna biegunka, nadżerka błony śluzowej, perystaltyka jelit, płukanka jamy ustnej, podrażnienie błony śluzowej, Potentilla erecta, proces gojenia, produkt leczniczy roślinny, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gardimax medica lemon spray (2 mg + 0,5 mg)/ml

Gardimax medica lemon spray to preparat do stosowania miejscowego w jamie ustnej i gardle, zawierający diglukonian chloroheksydyny (0,180 mg/dawka) oraz chlorowodorek lidokainy (0,045 mg/dawka). Diglukonian chloroheksydyny pełni funkcję antyseptyczną, eliminując drobnoustroje na powierzchni błony śluzowej, natomiast lidokaina działa miejscowo znieczulająco, łagodząc ból i dyskomfort związany ze stanem zapalnym. Lek jest wskazany do objawowego leczenia stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, takich jak zapalenie gardła o etiologii wirusowej lub bakteryjnej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, gingivitis, aftowe zapalenie jamy ustnej oraz w stanach po zabiegach stomatologicznych.
aftowe zapalenie jamy ustnej, ból jamy ustnej i gardła, chlorowodorek lidokainy, diglukonian chloroheksydyny, dysfagia, działanie antyseptyczne, działanie znieczulające miejscowe, etanol, glikol propylenowy, infekcja górnych dróg oddechowych, stan zapalny jamy ustnej i gardła, zabieg stomatologiczny, zaczerwienienie i obrzęk, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Inovox Express Active smak miętowy 1,2 mg + 0,6 mg

Lek Inovox Express Active smak miętowy w postaci pastylek twardych zawiera substancje czynne: alkohol 2,4-dichlorobenzylowy (1,2 mg) oraz amylometakrezol (0,6 mg), które wykazują działanie przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe. Preparat jest wskazany do objawowego leczenia stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, takich jak zapalenie gardła o etiologii wirusowej i bakteryjnej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, stany zapalne migdałków, ból gardła towarzyszący infekcjom górnych dróg oddechowych oraz podrażnienia gardła wywołane czynnikami zewnętrznymi. Pastylki o średnicy 19 mm, zawierające także izomalt (1830,0 mg) i maltitol ciekły (457,60 mg), mogą być stosowane miejscowo, zapewniając przedłużony kontakt substancji czynnych z błoną śluzową, co sprzyja łagodzeniu bólu, zmniejszeniu obrzęku oraz działaniu przeciwdrobnoustrojowemu.
4-dichlorobenzylowy, aftowe zapalenie jamy ustnej, alkohol 2, amylometakrezol, ból gardła, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwzapalne, infekcja bakteryjna, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja wirusowa, izomalt, leczenie miejscowe, leczenie objawowe, leczenie przyczynowe, maltitol ciekły, nietolerancja cukrów, pastylka twarda, podrażnienie gardła, stan podrażnienia, stan zapalny jamy ustnej i gardła, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, zapalenie migdałków
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sachodent 87,1 mg/g

Sachodent to żel do stosowania miejscowego w jamie ustnej, zawierający choliny salicylan w stężeniu 87,1 mg/g, wykazujący działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne. Preparat jest wskazany w leczeniu stanów zapalnych, podrażnień, mikrourazów oraz owrzodzeń, w tym aftowego zapalenia jamy ustnej. Ze względu na mechanizm działania choliny salicylanu, należącego do niesteroidowych leków przeciwzapalnych, Sachodent umożliwia precyzyjną aplikację na zmienione chorobowo miejsca, co sprzyja skuteczności terapii i ograniczeniu działań niepożądanych systemowych.
aftowe zapalenie jamy ustnej, ból, cholina salicylan, leczenie objawowe, mikrouraz, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie jamy ustnej, podrażnienie jamy ustnej, stan zapalny, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, żel do stosowania miejscowego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Levosol 60 mg

Na podstawie wieloletnich danych klinicznych dotyczących leku Levosol (lewodropropizyna) stwierdzono bardzo niską częstość działań niepożądanych, szacowaną na mniej niż 1:500 000 pacjentów. Wszystkie zgłaszane działania niepożądane klasyfikowane są jako bardzo rzadkie (<1/10 000) i najczęściej mają łagodny przebieg, ustępując po przerwaniu terapii. Do najczęściej obserwowanych należą reakcje skórne (pokrzywka, rumień, świąd), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), reakcje alergiczne, a także objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, drżenia) i sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, tachykardia). Pojedyncze przypadki ciężkich powikłań obejmują m.in. epidermolizę ze skutkiem śmiertelnym, śpiączkę hipoglikemiczną u pacjentki stosującej jednocześnie doustne leki hipoglikemizujące oraz bigeminię przedsionkową.
aftowe zapalenie jamy ustnej, anafilaksja, astenia, biegunka, bigeminia przedsionkowa, ból brzucha, ból żołądka, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężka reakcja skórna, dane farmakoepidemiologiczne, depersonalizacja, drażliwość, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie, duszność, działanie niepożądane, epidermoliza, kaszel, kołatanie serca, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, napad typu petit mal, nudność, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie napięcia mięśni, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, omdlenie, osłabienie kończyn dolnych, osutka, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rozszerzenie źrenic, rumień, senność, śpiączka hipoglikemiczna, świąd, tachykardia, uogólniony obrzęk, utrata zdolności widzenia, wymioty, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka, zawrót głowy, złe samopoczucie
Leksykon leków
Działania niepożądane – Egiramlon 10 mg + 5 mg

Lek Egiramlon, zawierający ramipryl i amlodypinę, wykazuje charakterystyczny profil bezpieczeństwa wynikający z działań niepożądanych obu substancji czynnych. Ramipryl najczęściej powoduje uporczywy suchy kaszel oraz niedociśnienie, a poważniejsze działania niepożądane obejmują obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię/agranulocytozę. Amlodypina natomiast najczęściej wywołuje senność, zawroty głowy, bóle głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, bóle brzucha, nudności, obrzęki kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, gdzie bardzo często występują u ≥1/10 pacjentów, często u ≥1/100 do <1/10, a rzadko u ≥1/10 000 do <1/1 000 pacjentów. Najczęstsze objawy dotyczą układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, senność), sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, niedociśnienie), oddechowego (suchy kaszel, duszność), pokarmowego (nudności, biegunka) oraz skóry (wysypka plamkowo-grudkowa).
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, amlodypina, dławica piersiowa, hiperkaliemia, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor ACE, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, pęcherzyca, ramipryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar niedokrwienny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wątroby cytolityczne, zapalenie zatok przynosowych, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, zjawisko Raynauda, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramizek Combi 10 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Ramizek Combi łączy ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), co skutkuje złożonym profilem działań niepożądanych wynikającym z farmakokinetyki i farmakodynamiki obu składników. Ramipryl często wywołuje uporczywy, suchy kaszel, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemię oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak eozynofilia (≥1/1000 do <1/100) i neutropenia/agranulocytoza (≥1/10 000 do <1/1000). Poważne działania niepożądane obejmują udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, niewydolność nerek i wątroby oraz ciężkie reakcje skórne. Amlodypina najczęściej powoduje senność, zawroty głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz obrzęki obwodowe, z częstością występowania sięgającą ≥1/10. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, amlodypina, białkomocz, eozynofilia, fotodermatoza, ginekomastia, hiperkaliemia, hipotonia ortostatyczna, łuszczycopodobne zapalenie skóry, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, pęcherzyca, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, udar mózgu, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon leków
Działania niepożądane – Solvetusan 60 mg

Lewodropropizyna, substancja czynna leku Solvetusan (60 mg), wykazuje bardzo korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony danymi z ponad 30 krajów. Częstość działań niepożądanych jest wyjątkowo niska, poniżej 1:500 000 przypadków, a większość zgłaszanych objawów ma charakter łagodny i ustępuje po przerwaniu terapii. Niemniej jednak, odnotowano rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak zaburzenia rytmu serca (np. bigeminia przedsionkowa), śpiączka hipoglikemiczna, reakcje alergiczne i anafilaktyczne (obrzęk, duszność, obrzęk naczynioruchowy), epidermoliza, omdlenia oraz drgawki. Działania te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i odpowiedniego poinformowania pacjenta. Wśród działań niepożądanych o częstości bardzo rzadkiej (<1/10 000) dominują objawy skórne (pokrzywka, rumień, osutka, świąd), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, parestezje) oraz kardiologiczne (kołatanie serca, tachykardia, obniżenie ciśnienia tętniczego).
aftowe zapalenie jamy ustnej, astenia, biegunka, bigeminia przedsionkowa, ból żołądka, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drgawki, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie, duszność, epidermoliza, hipotensja, kołatanie serca, lewodropropizyna, mydriaza, napad petit mal, nudności, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, omdlenie, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, senność, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, utrata widzenia, zaburzenia równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka