aftowe zapalenie jamy ustnej
Aftowe zapalenie jamy ustnej (stomatitis aphthosa) to jedna z najczęstszych chorób błony śluzowej jamy ustnej, charakteryzująca się nawracającymi, bolesnymi owrzodzeniami (aftami). Zmiany te mają postać okrągłych lub owalnych nadżerek pokrytych żółtawym lub szarawym nalotem, otoczonych czerwoną obwódką zapalną.
Wyróżnia się trzy główne postaci kliniczne: małe afty (aphthae minores) stanowiące około 80% przypadków, duże afty (aphthae majores) oraz afty opryszczkowate (aphthae herpetiformes). Etiologia schorzenia pozostaje nie w pełni wyjaśniona, jednak wskazuje się na rolę czynników immunologicznych, genetycznych, mikrobiologicznych, a także wpływ stresu, urazów mechanicznych i niedoborów pokarmowych.
Diagnostyka aftowego zapalenia jamy ustnej opiera się głównie na obrazie klinicznym, jednak w przypadkach nietypowych lub opornych na leczenie zaleca się wykonanie badań dodatkowych w celu wykluczenia chorób ogólnoustrojowych, takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna, celiakia czy niedobory witamin z grupy B i żelaza. Leczenie ma głównie charakter objawowy i polega na stosowaniu miejscowych środków przeciwbólowych, przeciwzapalnych oraz przyspieszających gojenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – DoppelSept Gardło 5 mg + 5 mg
Lek DoppelSept Gardło w formie tabletek do ssania zawiera benzokainę 5 mg oraz chlorheksydyny dichlorowodorek 5 mg, co zapewnia miejscowe działanie znieczulające i przeciwbakteryjne. Preparat jest wskazany do krótkotrwałego, objawowego leczenia łagodnych infekcji gardła i jamy ustnej, takich jak ból gardła, podrażnienie, bezgłos oraz drobne owrzodzenia błony śluzowej (afty). Lek przeznaczony jest dla dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia, a jego stosowanie u młodszych pacjentów jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne działania niepożądane. Tabletki mają średnicę 13 mm, grubość 4,1 mm, pomarańczowy smak i nie powinny być dzielone ani łamane.
aftowe zapalenie jamy ustnej, afty, benzokaina, bezgłos, chlorheksydyna, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwbólowe, miejscowy środek znieczulający, objawy ogólnoustrojowe, podrażnienie błony śluzowej, substancja przeciwbakteryjna, tabletki do ssania, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie krtani, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Unituss Junior 60 mg/10 ml
Unituss Junior w formie syropu zawiera lewodropropizynę w dawce 60 mg/10 ml. Na podstawie wieloletnich doświadczeń klinicznych w ponad 30 krajach, działania niepożądane leku występują niezwykle rzadko, z częstością <1:500 000 pacjentów. Opisane działania niepożądane mają charakter bardzo rzadki (<1/10 000) i obejmują m.in. reakcje skórne (pokrzywka, rumień, osutka, świąd, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka), reakcje alergiczne i anafilaksję, objawy neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, parestezje), zaburzenia sercowe (kołatanie, tachykardia, bigeminia przedsionkowa), a także rzadkie przypadki poważnych powikłań, takich jak śpiączka hipoglikemiczna, drgawki kloniczno-toniczne, czy pojedynczy przypadek epidermolizy ze skutkiem śmiertelnym u pacjentki w podeszłym wieku leczonej wielolekowo.
aftowe zapalenie jamy ustnej, arytmia, astenia, bigeminia przedsionkowa, bóle brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drgawki kloniczno-toniczne, działanie niepożądane, epidermoliza, kołatanie serca, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, obniżone napięcie mięśniowe, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, petit mal, pokrzywka, przenikanie leku, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, śpiączka hipoglikemiczna, syrop przeciwkaszlowy, tachykardia, zapalenie języka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Accord 300 mg
Darunawir, inhibitor proteazy stosowany w terapii HIV, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane u 51,3% pacjentów leczonych w skojarzeniu z rytonawirem przez średnio 95,3 tygodnia. Najczęstsze objawy to biegunka, nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. Ciężkie działania niepożądane obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości, zapalenie wątroby i gorączkę. Profil bezpieczeństwa przy dawce 800 mg darunawiru z 100 mg rytonawiru raz na dobę jest zbliżony do schematu 600 mg/100 mg dwa razy na dobę, z wyjątkiem częstszych, lecz łagodnych nudności u pacjentów wcześniej nieleczonych. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), obejmując m.in. zaburzenia hematologiczne, immunologiczne, metaboliczne, neurologiczne, sercowo-naczyniowe, żołądkowo-jelitowe, wątrobowe, skórne, mięśniowo-szkieletowe i nerkowe.
aftowe zapalenie jamy ustnej, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, białkomocz, choroba Gravesa-Basedowa, cytolityczne zapalenie wątroby, dna moczanowa, ginekomastia, hemofilia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, inhibitor proteazy, insulinooporność, jadłowstręt, kamica nerkowa, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na lek, nefropatia kryształowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, rytonawir, stłuszczenie wątroby, zakażenie HIV, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cazaprol 2,5 mg
Cylazapryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), wykazuje profil działań niepożądanych oparty na danych z badań klinicznych obejmujących 7171 pacjentów oraz raportach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęstsze działania niepożądane to kaszel (częściej u kobiet i niepalących), wysypka skórna oraz zaburzenia czynności nerek. Ciężkie działania niepożądane występują u mniej niż 5% pacjentów i obejmują niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia czynności nerek (w tym ostrą niewydolność nerek), hiperkaliemię oraz incydenty niedokrwienne (udar niedokrwienny, niedokrwienie mięśnia sercowego). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz na potencjalne powikłania nerkowe u osób z ciężką niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej lub zmniejszoną objętością płynów krążących.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, anafilaksja, białkomocz, cholestatyczne zapalenie wątroby, choroba mózgowo-naczyniowa, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, lek moczopędny oszczędzający potas, leukocytoza, liszaj płaski, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie skóry, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mięsak Kaposiego, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienna choroba serca, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pęcherzyca, pemfigoid pęcherzowy, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, udar niedokrwienny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levosol 6 mg/ml
Lewodropropizyna w syropie Levosol (6 mg/ml) wykazuje bardzo niską częstość działań niepożądanych, szacowaną na mniej niż 1 na 500 000 pacjentów na podstawie danych z ponad 30 krajów. Działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i najczęściej mają łagodny przebieg, ustępując po odstawieniu leku. Zgłaszane objawy obejmują reakcje alergiczne skórne (pokrzywka, rumień, świąd, obrzęk naczynioruchowy), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, parestezje), a także incydenty kardiologiczne (kołatanie serca, tachykardia, obniżenie ciśnienia tętniczego). Pojedyncze przypadki ciężkich działań niepożądanych, takich jak epidermoliza ze skutkiem śmiertelnym, śpiączka hipoglikemiczna czy reakcje anafilaktyczne, zostały odnotowane głównie u pacjentów z wielolekowością lub współistniejącymi schorzeniami.
aftowe zapalenie jamy ustnej, anafilaksja, astenia, biegunka, bigeminnia przedsionkowa, ból brzucha, ból żołądka, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drażliwość, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie, duszność, epidermoliza, hipotensja, kaszel, kołatanie serca, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, napad petit mal, nudność, obniżenie napięcia mięśniowego, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, omdlenie, osłabienie kończyn dolnych, osutka, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, rumień, senność, śpiączka hipoglikemiczna, świąd, tachykardia, uogólniony obrzęk, utrata zdolności widzenia, wymioty, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – LevoDril 60 mg/10 ml
Lewodropropizyna, stosowana w formie syropu LevoDril (60 mg/10 ml), charakteryzuje się bardzo korzystnym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w ponad 30 krajach. Częstość działań niepożądanych jest niezwykle niska, szacowana na mniej niż 1:500 000, co klasyfikuje je jako bardzo rzadkie. Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają łagodny lub umiarkowany przebieg i ustępują po przerwaniu terapii, a jedynie sporadycznie wymagają dodatkowego leczenia farmakologicznego. Do najczęściej zgłaszanych należą reakcje skórne (pokrzywka, rumień, świąd), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), a także objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, drżenia) i sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, tachykardia). Wszystkie te działania występują z częstością <1/10 000 pacjentów.
aftowe zapalenie jamy ustnej, arytmia, astenia, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drgawki kloniczno-toniczne, duszność, działanie niepożądane, epidermoliza, hipotensja, hipotonia mięśniowa, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, mydriaza, napad petit mal, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, obrzęk uogólniony, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, zapalenie języka, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyniowy – Wskazania do stosowania
Chlorek cetylopirydyniowy jest substancją o szerokim spektrum działania antyseptycznego, skuteczną wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, grzybów oraz niektórych wirusów, stosowaną miejscowo w leczeniu stanów zapalnych i zakażeń jamy ustnej oraz gardła. Preparaty zawierające tę substancję, dostępne w formie aerozoli (np. Septolete ultra aerozol zawierający 5 mg/ml chlorku cetylopirydyniowego, co odpowiada 0,5 mg na jedno naciśnięcie pompki) oraz pastylek twardych (np. Septolete ultra o smaku cytryny i miodu z 1 mg chlorku cetylopirydyniowego na pastylkę), są wskazane u pacjentów powyżej 6. roku życia. Wskazania obejmują leczenie podrażnień i stanów zapalnych gardła, jamy ustnej, dziąseł, zapalenie gardła oraz profilaktykę i terapię zakażeń okołozabiegowych związanych z ekstrakcją zębów.
aerozol do jamy ustnej, aftowe zapalenie jamy ustnej, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, działanie antyseptyczne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwzapalne, ekstrakcja zęba, pastylka twarda, płytka nazębna, podrażnienie gardła, stan zapalny, zakażenie jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Leflunomide Sandoz 20 mg
Lek Leflunomide Sandoz (leflunomid) 20 mg, stosowany w terapii reumatoidalnego zapalenia stawów, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych obejmujących różne układy organizmu. Do najczęstszych należą: łagodne zwiększenie ciśnienia tętniczego, leukopenia (często, liczba leukocytów >2 G/l), parestezje, bóle i zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie okrężnicy), reakcje skórne (nasilone wypadanie włosów, wyprysk, wysypka), oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (głównie AlAT) i kinazy kreatynowej. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak ciężkie zakażenia (w tym posocznica), śródmiąższowa choroba płuc, ciężkie uszkodzenie wątroby, agranulocytoza, czy reakcje anafilaktyczne. W trakcie terapii konieczne jest regularne monitorowanie parametrów hematologicznych i czynności wątroby, a w przypadku przedawkowania stosuje się kolestyraminę (8 g p.o. 3x/dobę) lub węgiel aktywowany (50 g co 6 godzin), gdyż hemodializa i CAPD nie usuwają skutecznie metabolitu A771726.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, cholestaza, dializa otrzewnowa, eozynofilia, hemodializa, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hipourykemia, leukopenia, łuszczyca krostkowa, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, parestezja, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, skórny toczeń rumieniowaty, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uszkodzenie wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie limfoproliferacyjne, zakażenie oportunistyczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie pochewek ścięgien, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt gęsty z ziela tymianku – Wskazania do stosowania
Ekstrakt gęsty z ziela tymianku (Thymi herba extractum spissum) jest kluczowym składnikiem preparatu Mucosit, stosowanego miejscowo na błony śluzowe jamy ustnej. W preparacie tym tymianek stanowi 1 część na 10 części całego ekstraktu roślinnego, który zawiera także ekstrakty z koszyczka rumianku (2,0 części), nagietka (0,5 części), liścia podbiału (1,4 części), kory dębu (3,0 części) oraz liścia szałwii (2,0 części). Ekstrakt tymianku wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, ściągające oraz miejscowo znieczulające, co czyni go skutecznym w leczeniu chorób przyzębia (gingivitis, periodontitis, periimplantitis), stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej, odleżyn po protezach zębowych oraz w stanach po zabiegach chirurgicznych na przyzębiu. Preparat w formie żelu zapewnia przedłużony kontakt substancji czynnych z błoną śluzową, co zwiększa efektywność terapeutyczną.
aftowe zapalenie jamy ustnej, choroba przyzębia, działanie miejscowo znieczulające, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, działanie ściągające, ekstrakcja zęba, ekstrakt gęsty z ziela tymianku, kora dębu, koszyczek nagietka, koszyczek rumianku, liść podbiału, liść szałwii, odleżyna po protezie zębowej, olejek miętowy, olejek rumiankowy, sterowana regeneracja tkanek, zabieg chirurgiczny na przyzębiu, zabieg implantologiczny, zabieg płatowy, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie przyzębia, ziarninowanie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adrimax 30 mg/5 ml
Lewodropropizyna, stosowana w leku Adrimax, jest używana w ponad 30 krajach i charakteryzuje się bardzo niskim ryzykiem działań niepożądanych, szacowanym na mniej niż 1 na 500 000 pacjentów. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i obejmują zaburzenia skórne (pokrzywka, rumień, osutka, świąd, obrzęk naczynioruchowy), żołądkowo-jelitowe (bóle żołądka, nudności, wymioty, biegunka, zapalenie języka, aftowe zapalenie jamy ustnej), reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk, omdlenia), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, parestezje), kardiologiczne (kołatanie serca, tachykardia, obniżenie ciśnienia tętniczego) oraz inne, takie jak duszność, kaszel, astenia i obrzęk powiek. W pojedynczych przypadkach odnotowano poważniejsze zdarzenia, w tym śpiączkę hipoglikemiczną, bigeminię przedsionkową, ciężkie reakcje skórne oraz śmiertelny przypadek epidermolizy u pacjentki wielolekowej w podeszłym wieku.
aftowe zapalenie jamy ustnej, anafilaksja, astenia, biegunka, bigeminia przedsionkowa, ból brzucha, ból żołądka, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężka reakcja skórna, depersonalizacja, drażliwość, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie, duszność, działanie niepożądane, epidermoliza, kaszel, kołatanie serca, leczenie farmakologiczne, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, napad petit mal, nudność, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie napięcia mięśniowego, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, osłabienie kończyn dolnych, osutka, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, rumień, senność, śpiączka hipoglikemiczna, świąd, tachykardia, terapia, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka, zawroty głowy, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Submena 400 mcg
Submena, zawierająca fentanyl w formie tabletek podjęzykowych, wywołuje działania niepożądane typowe dla opioidów, z których najpoważniejszą jest depresja oddechowa, mogąca prowadzić do zatrzymania oddychania i zgonu. Inne istotne powikłania to niedociśnienie i wstrząs, wymagające natychmiastowej interwencji. Najczęściej obserwowane objawy to nudności (≥1/10 pacjentów), zaparcia (≥1/100 do <1/10), senność oraz ból głowy. W badaniach klinicznych Submena była stosowana u pacjentów onkologicznych z bólem przebijającym, którzy jednocześnie przyjmowali inne opioidy (morfina, oksykodon, fentanyl transdermalny), co utrudnia jednoznaczne przypisanie działań niepożądanych wyłącznie temu preparatowi. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
aftowe zapalenie jamy ustnej, amnezja, bradykardia, choroba nowotworowa, depresja oddechowa, drgawka, duszność, dysforia, fentanyl przezśluzówkowy, fentanyl transdermalny, jadłowstręt, letarg, majaczenie, morfina o przedłużonym uwalnianiu, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość, nastrój euforyczny, niedociśnienie, niedoczulica, nocne poty, noworodkowy zespół odstawienny, obrzęk języka, obrzęk obwodowy, oksykodon o przedłużonym uwalnianiu, omamy, owrzodzenie jamy ustnej, pokrzywka, pyreksja, stan splątania, świąd alergiczny, tabletka podjęzykowa z fentanylem, tachykardia, uzależnienie od leku, wstrząs, zaburzenie erekcji, zaburzenie oka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie smaku, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie węchu, zamglone widzenie, zapalenie jamy ustnej, zatrzymanie oddychania, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Everolimus Synthon 10 mg
Profil bezpieczeństwa ewerolimusu opiera się na analizie danych od 2879 pacjentów z 11 badań klinicznych, w tym pięciu randomizowanych, podwójnie zaślepionych badań fazy III oraz pięciu otwartych badań fazy I i II. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to zapalenie jamy ustnej, wysypka, zmęczenie, biegunka, zakażenia, mdłości, niedokrwistość, hiperglikemia, obrzęk obwodowy, hipercholesterolemia oraz zaburzenia smaku. Działania niepożądane stopnia 3-4 (1-10%) obejmują m.in. zapalenie jamy ustnej, niedokrwistość, hiperglikemię, zakażenia, małopłytkowość, neutropenię, duszność, białkomocz, limfopenię, krwotoki, hipofosfatemię, nadciśnienie oraz wzrost aktywności aminotransferaz ALT i AST. Szczególną uwagę zwraca ryzyko reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B, niewydolności nerek oraz zaburzeń menstruacyjnych, co wymaga systematycznego monitorowania funkcji nerek i stanu immunologicznego pacjentów. W populacji pacjentów ≥65 lat odnotowano wyższy odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych, zwłaszcza zapalenia płuc, zapalenia jamy ustnej, zmęczenia i duszności.
aftowe zapalenie jamy ustnej, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aspergiloza, białkomocz, choroba śródmiąższowa płuc, ewerolimus, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, kandydoza, krwioplucie, krwotok pęcherzykowy, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, naciek w płucach, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, pancytopenia, Pneumocystis jirovecii, posocznica, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, skala CTCAE, śródmiąższowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie mięśnia sercowego, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół ręka-stopa - Leksykon chorób i schorzeń
Afty – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Afty, czyli owrzodzenia aftowe, charakteryzują się zazwyczaj korzystnym rokowaniem z samoistnym wygojeniem w ciągu 10-14 dni. Typowy przebieg obejmuje fazę prodromalną z mrowieniem lub pieczeniem, następnie zaczerwienienie i obrzęk śluzówki, a w ciągu 1-3 dni powstanie białej zmiany. Małe afty goją się w 7-14 dni bez blizn, natomiast duże mogą wymagać do 4 tygodni i pozostawiać blizny. Nawrót aft występuje u większości pacjentów 3-6 razy w roku, z tendencją do wydłużania okresów bezobjawowych wraz z wiekiem. Ciężkie postacie, choć rzadkie, mogą powodować przewlekłe dolegliwości i utrudniać przyjmowanie pokarmów, a także współistnieć z aftami na błonach śluzowych narządów płciowych, co pogarsza rokowanie.
afta, aftowe zapalenie jamy ustnej, alergia na leki, blizna, błona śluzowa, błona śluzowa narządów płciowych, diagnostyka różnicowa, liszaj płaski pęcherzowy, obrzęk błony śluzowej, owrzodzenie aftowe, owrzodzenie jamy ustnej, rumień wielopostaciowy, schorzenie ogólnoustrojowe, terapia ozonem, zakażenie wirusem opryszczki, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atazanavir Zentiva 300 mg
Atazanavir Zentiva, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 150 mg, 200 mg i 300 mg, zawiera atazanawir w formie siarczanu i jest stosowany w terapii przeciwretrowirusowej. W badaniach klinicznych obejmujących 1806 dorosłych pacjentów, stosowano dawkę 400 mg raz na dobę lub 300 mg atazanawiru z 100 mg rytonawiru raz na dobę, z medianą leczenia odpowiednio 52 i 96 tygodni. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to nudności (20%), biegunka (10%) oraz żółtaczka (13% w monoterapii, 19% w terapii skojarzonej z rytonawirem), pojawiająca się zwykle w ciągu kilku dni do miesięcy od rozpoczęcia leczenia. Istotnym problemem jest zwiększone ryzyko przewlekłej choroby nerek, powiązane z ekspozycją na atazanawir i rytonawir, niezależnie od stosowania tenofowiru dizoproksylu. Wśród działań niepożądanych odnotowano także reakcje alergiczne, zaburzenia metaboliczne, psychiczne, neurologiczne, kardiologiczne (w tym torsades de pointes i wydłużenie QT), a także zmiany skórne, w tym rzadkie, ale poważne zespoły jak Stevens-Johnson i DRESS.
aftowe zapalenie jamy ustnej, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, biegunka, bilirubina całkowita, blok przedsionkowo-komorowy, choroba Gravesa-Basedowa, choroby autoimmunologiczne, duszność, ginekomastia, granulocyty obojętnochłonne, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, lipaza, martwica kości, neuropatia obwodowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła choroba nerek, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, torsades de pointes, wydłużenie odcinka QT, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie woreczka żółciowego, zastój żółci, zespół DRESS, zespół reaktywacji immunologicznej, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumilar 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Sumilar, zawierający ramipryl i amlodypinę, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak kołatanie serca (amlodypina), niedociśnienie i obrzęk kończyn dolnych (amlodypina), a także suchy, nieproduktywny kaszel charakterystyczny dla ramiprylu. W zakresie hematologicznym obserwuje się m.in. neutropenię, agranulocytozę, pancytopenię oraz niedokrwistość hemolityczną, głównie związane z ramiprylem. Działania niepożądane o częstości „niezbyt często” i rzadsze obejmują m.in. niewydolność szpiku kostnego, reakcje anafilaktyczne, zespół SIADH, hiperglikemię, zaburzenia psychiczne (depresja, lęk), zaburzenia czynności nerek oraz poważne reakcje skórne, takie jak obrzęk naczynioruchowy i zespół Stevens-Johnsona. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipotonii, zwłaszcza u osób starszych i pacjentów przyjmujących leki moczopędne, oraz na potencjalne zaburzenia wątroby, w tym rzadkie przypadki ostrej niewydolności wątroby.
aftowe zapalenie jamy ustnej, astma, białkomocz, cholestaza, choroba Raynauda, depresja, dysfagia, eozynofilia, erytrocyty, ginekomastia, hemoglobina, hiperglikemia, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezje, podwójne widzenie, przeciwciała przeciwjądrowe, przerost dziąseł, ramipryl i amlodypina, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, stan splątania, Sumilar, szumy uszne, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevens-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Accord 800 mg
Darunavir Accord, stosowany w dawkach 600/100 mg dwa razy na dobę lub 800/100 mg raz na dobę (u pacjentów wcześniej nieleczonych), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 2613 pacjentów z przeciętnym czasem terapii 95,3 tygodnia. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka (≥10%), nudności, wysypka, ból głowy i wymioty (≥1/100 do <1/10). W terapii z kobicystatem (średni czas leczenia 58,4 tygodnia) odsetek działań niepożądanych wynosił 66,5%, z podobnym profilem. Ciężkie działania niepożądane obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości oraz zapalenie wątroby. Występują także zaburzenia metaboliczne, takie jak cukrzyca, hipertriglicerydemia i hiperlipidemia, które mogą zwiększać ryzyko sercowo-naczyniowe. Wysypka, w tym ciężkie postacie jak zespół DRESS i zespół Stevensa-Johnsona, wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
aftowe zapalenie jamy ustnej, cytolityczne zapalenie wątroby, darunawir, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, dławica piersiowa, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, kamica nerkowa, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nefropatia krystaliczna, neuropatia obwodowa, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, stłuszczenie wątroby, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z rumianku – Wskazania do stosowania
Olejek eteryczny z rumianku (Matricariae aetheroleum) w stężeniu 0,3 g/100 g żelu Mucosit wykazuje wielokierunkowe działanie terapeutyczne w leczeniu schorzeń błony śluzowej jamy ustnej. Jego właściwości obejmują działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, ściągające, miejscowo znieczulające oraz wspomagające gojenie i regenerację tkanek. Preparat jest wskazany w terapii chorób przyzębia (gingivitis, periodontitis), stanów zapalnych błony śluzowej różnego pochodzenia, odleżyn protetycznych oraz w okresie po zabiegach chirurgicznych przyzębia, pod warunkiem nadzoru stomatologicznego. Olejek działa synergistycznie z innymi składnikami preparatu, takimi jak ekstrakty roślinne (rumianek, nagietek, podbiał, dąb, szałwia, tymianek), alantoina oraz olejek z mięty pieprzowej, co potęguje efekt terapeutyczny.
aftowe zapalenie jamy ustnej, choroba przyzębia, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, gojenie ran, odleżyna protezy zębowej, olejek eteryczny z rumianku, olejek rumiankowy, preparat Mucosit, zabieg implantologiczny, zabieg resekcyjny, zapalenie błony śluzowej, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie kątów ust, zapalenie przyzębia, ziarninowanie tkanek, znieczulenie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Hesperydyna – Działania niepożądane
Hesperydyna metylochalkon, obecna w preparacie Cyclo 3 Fort w dawce 150 mg wraz z wyciągiem z ruszczyka kolczastego i kwasem askorbinowym, wykazuje potencjał do wywoływania działań niepożądanych o różnej częstości występowania, zgodnie z klasyfikacją MedDRA. Najczęściej obserwuje się biegunki i bóle brzucha, które mogą mieć ciężki przebieg z ryzykiem utraty masy ciała i zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, ustępujące po odstawieniu leku. Często zgłaszane są również zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność i nerwowość, które mogą znacząco obniżać jakość życia pacjenta. Niezbyt często występują zawroty głowy, a rzadko objawy naczyniowe, takie jak odczucie zimna w kończynach i ból naczyń żylnych. Z nieznaną częstością notuje się szereg zaburzeń żołądkowo-jelitowych, w tym mikroskopowe limfocytowe zapalenie okrężnicy oraz podwyższenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), co może wskazywać na potencjalne uszkodzenie wątroby.
aftowe zapalenie jamy ustnej, aminotransferaza alaninowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból kończyn, ból naczyń żylnych, ból żołądka, ciężka biegunka, Cyclo 3 Fort, hesperydyna metylochalkon, klasyfikacja MedDRA, kwas askorbowy, limfocytowe zapalenie okrężnicy, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nerwowość, niestrawność, nudności, pokrzywka, rumień, ruszczyk kolczasty, skurcz mięśni, świąd, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia równowagi, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zimne kończyny - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt gęsty z koszyczka nagietka – Wskazania do stosowania
Ekstrakt gęsty z koszyczka nagietka (Calendulae anthodio), stanowiący 0,5 części w złożonym ekstrakcie o stężeniu 6-12:1 w preparacie Mucosit, wykazuje wielokierunkowe działanie farmakologiczne, w tym ściągające, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne oraz miejscowo znieczulające. Preparat jest wskazany do miejscowego stosowania w chorobach przyzębia, takich jak zapalenie dziąseł (gingivitis), zapalenie przyzębia (periodontitis) oraz krwawienie dziąseł, gdzie przyczynia się do redukcji objawów zapalnych i poprawy stanu tkanek otaczających zęby. Ponadto ekstrakt wspomaga leczenie stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej, w tym odleżyn po protezach zębowych, aftowego zapalenia jamy ustnej oraz innych zapaleń o różnej etiologii, łagodząc ból i przyspieszając proces gojenia.
aftowe zapalenie jamy ustnej, alantoina, choroba przyzębia, działanie miejscowo znieczulające, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, działanie ściągające, ekstrakcja zęba, ekstrakt z nagietka, gojenie ran, kiretaż, kora dębu, krwawienie dziąseł, nagietek, odleżyna po protezie zębowej, olejek miętowy, olejek rumiankowy, podbiał, rumianek, szałwia, tymianek, zabieg chirurgiczny na przyzębiu, zabieg implantologiczny, zabieg periodontologiczny, zapalenie błony śluzowej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie przyzębia, ziarninowanie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Submena 100 mcg
Produkt leczniczy Submena, zawierający fentanyl w postaci tabletek podjęzykowych, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych charakterystycznych dla opioidów, w tym najpoważniejszych: depresji oddechowej, niedociśnienia tętniczego oraz wstrząsu. Depresja oddechowa stanowi zagrożenie życia, szczególnie u pacjentów opioidowo-naïve, osób starszych oraz z zaburzeniami czynności oddechowej. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowano nudności, zaparcia, senność i ból głowy, jednak precyzyjne przypisanie tych objawów wyłącznie Submenie jest utrudnione ze względu na jednoczesne stosowanie innych opioidów (morfina, oksykodon, fentanyl transdermalny). Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do częstości nieznanej, obejmując m.in. zaburzenia psychiczne (depresja, paranoja, majaczenie), neurologiczne (zawroty głowy, drgawki), sercowo-naczyniowe (tachykardia, bradykardia, niedociśnienie) oraz żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia, wymioty).
aftowe zapalenie jamy ustnej, amnezja, astenia, ból nowotworowy, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki, duszność, dysfagia, dysforia, działania niepożądane opioidów, fentanyl podjęzykowy, fentanyl przezśluzówkowy, gorączka, jadłowstręt, majaczenie, nadużywanie leku, nadwrażliwość, nastrój euforyczny, niedociśnienie, niedoczulica, niewydolność krążenia, obrzęk języka, obrzęk obwodowy, owrzodzenie jamy ustnej, pokrzywka, przedawkowanie, spadek ciśnienia tętniczego, stan splątania, tachykardia, utrata przytomności, uzależnienie fizyczne i psychiczne, uzależnienie od leku, wstrząs, zaburzenia węchu, zamglone widzenie, zapalenie jamy ustnej, zatrzymanie oddychania, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Orofar Junior 1 mg + 1 mg
Orofar Junior to lek w formie tabletek do ssania, zawierający 1 mg benzoksoniowego chlorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku, przeznaczony do miejscowego stosowania w jamie ustnej i gardle. Benzoksoniowy chlorek wykazuje działanie przeciwbakteryjne, natomiast lidokaina zapewnia miejscowe znieczulenie, co pozwala na szybkie łagodzenie bólu i dyskomfortu. Preparat jest wskazany w leczeniu infekcji gardła o etiologii bakteryjnej i wirusowej, stanów zapalnych jamy ustnej, w tym zapalenia dziąseł i aftowego zapalenia błony śluzowej, a także w dolegliwościach bólowych gardła towarzyszących przeziębieniom, zapaleniu gardła i krtani. Może być stosowany u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6 roku życia.
aftowe zapalenie jamy ustnej, angina, antybiotykoterapia, ból gardła, chlorek benzoksoniowy, chlorowodorek lidokainy, infekcja gardła, infekcja jamy ustnej, nadwrażliwość, nietolerancja cukrów, owrzodzenie aftowe, owrzodzenie błony śluzowej, terapia przeciwbakteryjna, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie migdałków - Leksykon leków
Działania niepożądane – IBU-SPA 400 mg + 100 mg
Produkt IBU-SPA, zawierający ibuprofen 400 mg oraz kofeinę 100 mg, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia oraz zaparcia (częstość ≥1/100 do <1/10). Poważniejsze powikłania, takie jak owrzodzenia, perforacje i krwawienia z przewodu pokarmowego (rzadkość ≥1/10 000 do <1/1 000), mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. W badaniach klinicznych po ekstrakcji zębów wielokorzeniowych odnotowano zapalenie kości zębodołu (2,8%) oraz aftowe zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (1,4%). Ibuprofen w dawkach do 2400 mg/dobę może zwiększać ryzyko tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
aftowe zapalenie jamy ustnej, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, działanie niepożądane leku, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, smoliste stolce, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wysypka skórna, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levopront 60 mg/10 ml
Levopront (lewodropropizyna) w postaci syropu 60 mg/10 ml cechuje się bardzo korzystnym profilem bezpieczeństwa, z częstością działań niepożądanych poniżej 1:500 000 pacjentów na podstawie danych z ponad 30 krajów. Działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i obejmują m.in. reakcje skórne (pokrzywka, rumień, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, parestezje), kardiologiczne (kołatanie serca, tachykardia, obniżenie ciśnienia tętniczego) oraz reakcje alergiczne i anafilaktyczne. Większość objawów ustępuje po odstawieniu leku, a ciężkie powikłania, takie jak śmiertelny przypadek epidermolizy, bigeminia przedsionkowa, śpiączka hipoglikemiczna czy reakcje anafilaktyczne, są wyjątkowo rzadkie i wymagają specjalistycznego leczenia.
aftowe zapalenie jamy ustnej, anafilaksja, astenia, bigeminia przedsionkowa, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drażliwość, drgawki kloniczno-toniczne, duszność, dysfagia, działanie niepożądane, epidermoliza, kaszel, kołatanie serca, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, napad typu petit mal, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, osutka, padaczka, parestezja, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rozszerzenie źrenic, rumień, senność, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka - Leksykon chorób i schorzeń
Wrzody jamy ustnej – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wrzody jamy ustnej, najczęściej w postaci aftowego zapalenia jamy ustnej, manifestują się bolesnymi owrzodzeniami o średnicy poniżej 1 cm (małe afty) lub powyżej 1 cm (duże afty), z charakterystycznym białym, żółtym lub szarym środkiem i czerwonym obwodem. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca urazy mechaniczne, niedobory witamin (B12, żelazo, kwas foliowy), stres, zaburzenia hormonalne, choroby autoimmunologiczne, infekcje wirusowe oraz leczenie przeciwnowotworowe (chemioterapia, radioterapia). Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym i wywiadzie, z ewentualnym wsparciem badań laboratoryjnych i biopsji w przypadkach przewlekłych lub atypowych zmian. Leczenie miejscowe obejmuje środki znieczulające (lidokaina, benzokaina), płukanki antyseptyczne (chlorheksydyna, nadtlenek wodoru), kortykosteroidy miejscowe (fluocinolid, beklometazon) oraz żele ochronne, natomiast w cięższych przypadkach stosuje się doustne kortykosteroidy, leki immunosupresyjne i suplementację witaminową. Kluczowa jest także odpowiednia higiena jamy ustnej, unikanie drażniących pokarmów i preparatów oraz wsparcie żywieniowe i kontrola bólu (paracetamol, ibuprofen).
aftowe zapalenie jamy ustnej, badanie krwi, biopsja, błona śluzowa, celiakia, chemioterapia, choroba autoimmunologiczna, choroba Behçeta, choroba Crohna, cukrzyca, infekcja wirusowa, kandydoza, kauteryzacja, kortykosteroid, kserostomia, laurylosiarczan sodu, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, leukoplakia, mucositis, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opieka paliatywna, owrzodzenie aftowe, płukanka do ust, płytka nazębna, proteza dentystyczna, radioterapia, terapia laserowa, toczeń, układ odpornościowy, wrzód jamy ustnej, zaburzenie przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxepin Teva 10 mg
Chlorowodorek doksepiny, substancja czynna leku Doxepin Teva, jest generalnie dobrze tolerowany, z większością działań niepożądanych o łagodnym charakterze, pojawiających się głównie na początku terapii i ustępujących po dostosowaniu dawki. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest senność (≥1/10). Inne objawy neurologiczne i psychiatryczne, takie jak bóle i zawroty głowy, bezsenność, koszmary, splątanie, parestezje czy drżenia, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Rzadko obserwuje się halucynacje, ataksję, drgawki, a także myśli i zachowania samobójcze (częstość nieznana). U osób starszych i przy dużych dawkach mogą pojawić się objawy pozapiramidowe, w tym dyskinezy późne. Zaburzenia widzenia, niedociśnienie ortostatyczne, tachykardia oraz zmiany w EKG (poszerzenie zespołu QRS, wydłużenie odstępu PR) występują bardzo rzadko (<1/10000). Reakcje alergiczne, suchość błon śluzowych jamy ustnej (bardzo często), zaparcia, nudności i wymioty są również zgłaszane.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, ataksja, chlorowodorek doksepiny, drgawka, drżenie, dyskineza późna, eozynofilia, ginekomastia, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, leukopenia, mania, mlekotok, myśl samobójcza, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, objaw pozapiramidowy, odstęp PR, parestezja, pokrzywka, purpura, rozrost gruczołu krokowego, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SIADH, SSRI, tachykardia, TCA, trombocytopenia, urojenie paranoidalne, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zapis elektrokardiograficzny, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół QRS, żółtaczka