radioterapia frakcjonowana
Radioterapia frakcjonowana to metoda leczenia onkologicznego, w której całkowita dawka promieniowania jest podzielona na mniejsze dawki (frakcje) podawane w określonych odstępach czasu. Podstawowym celem frakcjonowania jest maksymalizacja efektu terapeutycznego przy jednoczesnej minimalizacji toksyczności leczenia dla zdrowych tkanek.
Klasyczne frakcjonowanie obejmuje podawanie dawki 1,8-2,0 Gy dziennie, pięć dni w tygodniu. Istnieją jednak różne schematy frakcjonowania: hiperfrakcjonowanie (mniejsze dawki podawane częściej niż raz dziennie), hipofrakcjonowanie (większe dawki podawane rzadziej) oraz przyspieszone frakcjonowanie (skrócenie całkowitego czasu leczenia bez zmiany całkowitej dawki).
Wybór schematu frakcjonowania zależy od wielu czynników, w tym typu nowotworu, jego lokalizacji, wrażliwości na promieniowanie oraz stanu pacjenta. Frakcjonowanie wykorzystuje różnice w zdolności do naprawy uszkodzeń popromiennych między komórkami nowotworowymi a zdrowymi, co pozwala na regenerację tkanek prawidłowych między sesjami terapeutycznymi przy jednoczesnym kumulowaniu uszkodzeń w komórkach nowotworowych.
Nowoczesne techniki radioterapii, takie jak IMRT, VMAT czy stereotaksja, w połączeniu z odpowiednim frakcjonowaniem, umożliwiają dostarczenie wyższych dawek promieniowania do guza przy lepszej ochronie otaczających tkanek zdrowych, co przekłada się na poprawę wyników leczenia i zmniejszenie ryzyka powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Meningioma – Leczenie
Meningioma, najczęstszy pierwotny guz OUN, wymaga zindywidualizowanego podejścia terapeutycznego zależnego od rozmiaru, lokalizacji, stopnia złośliwości (wg WHO I-III), tempa wzrostu oraz stanu pacjenta. W przypadku małych, bezobjawowych guzów zalecana jest obserwacja z kontrolą MRI co 6-12 miesięcy. Leczenie chirurgiczne, z maksymalną bezpieczną resekcją wg skali Simpsona (stopień I oznacza całkowite usunięcie z oponą i kością), pozostaje metodą z wyboru w guzach objawowych, szybko rosnących lub dużych. Radioterapia (50-60 Gy w 25-30 frakcjach lub stereotaktyczna radiochirurgia) stosowana jest jako uzupełnienie po resekcji subtotalnej, w guzach nieresekcyjnych lub nawrotach. Stereotaktyczna radiochirurgia wykazuje 90-95% kontrolę guza w długoterminowej obserwacji, szczególnie w guzach <3 cm. Leczenie farmakologiczne, w tym bewacyzumab i inhibitory kinaz tyrozynowych, jest eksperymentalne i stosowane w progresji lub nawrotach opornych na standardowe metody.
badanie histopatologiczne, badanie obrazowe, bewacyzumab, brachyterapia, efekt masy, embolizacja przedoperacyjna, inhibitor kinazy tyrozynowej, mikrochirurgia, mikroskop operacyjny, monitorowanie śródoperacyjne, neuroendoskopia, neuropsycholog, opona mózgowa, ośrodkowy układ nerwowy, podstawa czaszki, radiochirurgia stereotaktyczna, radioterapia frakcjonowana, radioterapia protonowa, rdzeń kręgowy, resekcja subtotalna, siodło tureckie, skala Simpsona, terapia antyangiogenna, zatoka jamista