radiochemioterapia
Radiochemioterapia to skojarzona metoda leczenia onkologicznego, łącząca jednoczesne stosowanie radioterapii i chemioterapii. Celem takiego podejścia jest zwiększenie skuteczności leczenia poprzez synergistyczne działanie obu metod – radioterapia niszczy komórki nowotworowe przy pomocy promieniowania jonizującego, podczas gdy chemioterapia działa systemowo, atakując komórki nowotworowe w całym organizmie.
W radiochemioterapii stosuje się często specyficzne protokoły leczenia, gdzie chemioterapeutyki pełnią rolę radiouczulającą, zwiększając wrażliwość komórek nowotworowych na promieniowanie. Takie podejście pozwala na zwiększenie skuteczności leczenia przy jednoczesnym zachowaniu akceptowalnego profilu toksyczności.
Najczęstsze wskazania do radiochemioterapii obejmują nowotwory głowy i szyi, raka przełyku, raka odbytnicy, raka szyjki macicy, raka płuca oraz niektóre pierwotne nowotwory mózgu. W wielu przypadkach, szczególnie w miejscowo zaawansowanych nowotworach, radiochemioterapia stała się standardem postępowania, pozwalając na poprawę kontroli miejscowej choroby oraz wydłużenie przeżycia pacjentów.
Skuteczność radiochemioterapii wiąże się jednak z wyższym ryzykiem działań niepożądanych w porównaniu do monoterapii. Pacjenci poddawani takiemu leczeniu wymagają ścisłego monitorowania, odpowiedniej opieki wspomagającej oraz multidyscyplinarnego podejścia zespołu medycznego, obejmującego onkologów klinicznych, radioterapeutów, chirurgów oraz specjalistów medycyny paliatywnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak trzustki – Leczenie
Rak trzustki charakteryzuje się wysoką agresywnością i złym rokowaniem, z około 20% pacjentów kwalifikujących się do resekcji chirurgicznej w momencie diagnozy. Klasyfikacja nowotworu obejmuje postaci resekcyjne, granicznie resekcyjne, nieresekcyjne miejscowo zaawansowane oraz przerzutowe, co determinuje wybór terapii. Leczenie resekcyjne obejmuje pankreatoduodenektomię (procedura Whipple’a), dystalną pankreatektomię lub całkowitą pankreatektomię, natomiast w zaawansowanych stadiach stosuje się chemioterapię (schematy FOLFIRINOX, gemcytabina + nab-paklitaksel, gemcytabina monoterapia) oraz radioterapię (EBRT, SBRT, IMRT, radioterapia protonowa). Chemioterapia neoadjuwantowa i adjuwantowa poprawia wyniki leczenia, a radiochemioterapia zwiększa skuteczność terapii w guzach miejscowo zaawansowanych. Terapie celowane (np. olaparib, erlotynib, inhibitory KRAS) oraz immunoterapia (pembrolizumab u pacjentów z MSI-H/dMMR) stanowią uzupełnienie leczenia, szczególnie w kontekście profilu molekularnego guza.
blokada splotu trzewnego, całkowita pankreatektomia, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia neoadjuwantowa, dystalna pankreatektomia, enzym trzustkowy, erlotynib, FOLFIRINOX, fuzja genu NTRK, fuzja genu RET, gemcytabina, gruczolakorak trzustki, inhibitor PARP, inhibitor punktów kontrolnych, medycyna precyzyjna, mutacja BRCA, mutacja KRAS, niedobór naprawy niesparowania, niestabilność mikrosatelitarna, niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki, olaparib, pankreatoduodenektomia, pembrolizumab, profil molekularny guza, radiochemioterapia, radiochirurgia stereotaktyczna, radioterapia protonowa, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak przerzutowy, rak trzustki, resekcja chirurgiczna, stent dróg żółciowych, teleradioterapia, żółtaczka mechaniczna - Leksykon chorób i schorzeń
Rak wargi – Leczenie
Rak wargi, będący jednym z najczęstszych nowotworów jamy ustnej, charakteryzuje się wysokim wskaźnikiem wyleczalności sięgającym 90% w przypadku wczesnego rozpoznania (stadium I i II). Podstawową metodą leczenia jest chirurgia, obejmująca wycięcie guza z marginesem zdrowych tkanek, a w zaawansowanych stadiach (III i IV) także limfadenektomię szyjną. Technika mikrograficzna Mohsa umożliwia precyzyjne usunięcie guza z zachowaniem funkcji i estetyki wargi. Radioterapia, stosowana samodzielnie lub jako leczenie adiuwantowe, wykorzystuje teleradioterapię lub brachyterapię, osiągając 5-letnie przeżycie na poziomie 80-90% w wczesnych stadiach. Chemioterapia pełni rolę uzupełniającą lub paliatywną, a terapia celowana (np. cetuksymab) i immunoterapia (niwolumab, pembrolizumab) są stosowane głównie w zaawansowanych przypadkach, często w skojarzeniu z innymi metodami.
badanie kliniczne, brachyterapia, cetuksymab, chemioterapia paliatywna, chirurgia mikrograficzna Mohsa, dysfagia, guz nowotworowy, hiperfrakcjonowana radioterapia, hipertermia, immunoterapia, komórka nowotworowa, leczenie skojarzone, lek cytotoksyczny, limfadenektomia szyjna, niwolumab, opieka hospicyjna, pembrolizumab, przeciwciało monoklonalne, przerzut do węzła chłonnego, przeszczep skóry, radiochemioterapia, radioterapia, radioterapia paliatywna, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak wargi, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, teleradioterapia, terapia celowana, terapia genowa, węzeł chłonny szyi, zabieg rekonstrukcyjny - Leksykon chorób i schorzeń
Rak szyjki macicy – Leczenie
Rak szyjki macicy jest jednym z najczęstszych nowotworów złośliwych u kobiet, a wybór leczenia zależy od stadium zaawansowania, stanu pacjentki oraz chęci zachowania płodności. W bardzo wczesnych stadiach (IA) stosuje się konizację lub radykalną trachelektomię, natomiast w stadiach IB-IIA standardem jest radykalna histerektomia z limfadenektomią miedniczą. Radioterapia, w tym teleradioterapia i brachyterapia, jest kluczowa w leczeniu miejscowo zaawansowanym (IIB-IVA), często w połączeniu z chemioterapią (radiochemioterapia) z cisplatyną. Chemioterapia, głównie z użyciem cisplatyny, paklitakselu, topotekanu i gemcytabiny, stosowana jest także w leczeniu paliatywnym i neoadjuwantowym. Terapie celowane, takie jak bewacyzumab (przeciw VEGF) i tisotumab vedotin-tftv (ADC przeciw TF), oraz immunoterapia z pembrolizumabem (inhibitor punktów kontrolnych PD-1) są wykorzystywane w zaawansowanych i nawrotowych przypadkach, często w skojarzeniu z chemioterapią.
bewacyzumab, biopsja węzła wartowniczego, bleomycyna, brachyterapia, chemioterapia, chemioterapia neoadjuwantowa, chemioterapia paliatywna, ekspresja PD-L1, gemcytabina, histerektomia, immunoterapia, koniugat przeciwciało-lek, konizacja, kriokonserwacja oocytów, kriokonserwacja zarodków, krwiomocz, lek chemioterapeutyczny, nowotwór złośliwy, opieka paliatywna, paklitaksel, pembrolizumab, PET-CT, radiochemioterapia, radioterapia, radykalna histerektomia, rak szyjki macicy, rezonans magnetyczny, stadium zaawansowania choroby, stenoza, szczepionka terapeutyczna, teleradioterapia, terapia CAR-T, terapia celowana, tomografia komputerowa, topotekan - Leksykon chorób i schorzeń
Rak pochwy – Leczenie
Rak pochwy (Carcinoma vaginae) stanowi około 2% nowotworów żeńskiego układu rozrodczego, z dominującą postacią histologiczną raku płaskonabłonkowego (80-90%) oraz rzadziej występującym gruczolakorakiem (5-10%). Leczenie wymaga indywidualizacji i wielodyscyplinarnego podejścia, uwzględniając stopień zaawansowania, lokalizację guza, obecność macicy, wcześniejsze leczenie radioterapią, drenaż limfatyczny oraz stan ogólny pacjentki. Podstawowe metody terapeutyczne to radioterapia (teleradioterapia przez 4-6 tygodni oraz brachyterapia), leczenie chirurgiczne (od szerokiego wycięcia miejscowego po wytrzewienie miednicy) oraz chemioterapia, najczęściej stosowana jako uzupełnienie radioterapii lub leczenia operacyjnego. W stadium I preferuje się radioterapię lub chirurgię, natomiast w zaawansowanych stadiach (II-IV) stosuje się radiochemioterapię i bardziej rozległe zabiegi chirurgiczne. W stadium IVB leczenie jest paliatywne, a brak jest skutecznych standardowych schematów chemioterapii.
brachyterapia, chemioterapia, chemioterapia neoadjuwantowa, cisplatyna, docetaksel, drenaż limfatyczny, fluorouracyl, gruczolakorak, histerektomia, immunoterapia, immunoterapia miejscowa, irynotekan, karboplatyna, leczenie chirurgiczne, limfadenektomia, neuropatia obwodowa, nowotwór złośliwy, obrzęk limfatyczny, opieka paliatywna, paklitaksel, radiochemioterapia, radiosensybilizatory, radioterapia, rak płaskonabłonkowy, rak pochwy, teleradioterapia, terapia celowana, VAIN, waginektomia, węzły chłonne miednicy, wytrzewienie miednicy - Leksykon chorób i schorzeń
Rak trzonu macicy – Leczenie
Rak trzonu macicy to złośliwy nowotwór błony śluzowej macicy, którego leczenie zależy od stadium zaawansowania, typu histologicznego, stopnia zróżnicowania, wieku i stanu pacjentki. Standardem jest całkowita histerektomia z obustronną salpingo-ooforektomią (TH/BSO) oraz ewentualna limfadenektomia miednicza i okołoaortalna. Techniki chirurgiczne obejmują laparotomię, laparoskopię i chirurgię robotyczną, z przewagą metod minimalnie inwazyjnych ze względu na mniejsze ryzyko powikłań. W wybranych przypadkach wczesnego stadium IA, G1, u młodych pacjentek możliwe jest leczenie zachowawcze progestagenami z kontrolą endometrium co 3-6 miesięcy. Radioterapia (zewnętrzna i brachyterapia) stosowana jest jako leczenie uzupełniające, neoadjuwantowe lub paliatywne, natomiast chemioterapia, często oparta na schematach z karboplatyną i paklitakselem lub docetakselu i gemcytabinie, jest stosowana w zaawansowanych stadiach, nawrotach i w połączeniu z radioterapią. Hormonoterapia, wykorzystująca progestageny, tamoksyfen, inhibitory aromatazy i agoniści GnRH, jest wskazana w zaawansowanych i nawrotowych przypadkach, zwłaszcza przy obecności receptorów hormonalnych.
agonista gonadoliberyny, błona śluzowa macicy, brachyterapia, docetaksel, histerektomia, hormonoterapia, immunoterapia, inhibitor aromatazy, inhibitor punktów kontrolnych, karboplatyna, laparoskopia, laparotomia, leczenie adjuwantowe, leczenie neoadjuwantowe, leczenie paliatywne, leczenie uzupełniające, lek przeciwnowotworowy, mielosupresja, mięsak macicy, nowotwór złośliwy, octan medroksyprogesteronu, pembrolizumab, progestagen, radiochemioterapia, radioterapia zewnętrzna, rak trzonu macicy, receptor hormonalny, salpingo-ooforektomia, tamoksyfen, terapia celowana, typ histologiczny, węzły chłonne miednicy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cisplatin – Ebewe 1 mg/ml
Cisplatin-Ebewe (cisplatyna) to lek przeciwnowotworowy dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 1 mg/ml, stosowany w terapii różnych nowotworów złośliwych, w tym jajnika, jądra, szyjki macicy, zaawansowanego raka pęcherza moczowego, płaskonabłonkowego raka głowy i szyi oraz raka płuca (zarówno drobnokomórkowego, jak i niedrobnokomórkowego). Preparat dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 10 ml (10 mg), 20 ml (20 mg), 50 ml (50 mg) oraz 100 ml (100 mg). Dawkowanie zależy od wskazań, schematu leczenia, powierzchni ciała pacjenta oraz stanu klinicznego. Cisplatyna jest stosowana zarówno w monoterapii, jak i w schematach skojarzonych, często w połączeniu z innymi cytostatykami lub radioterapią, szczególnie w leczeniu nowotworów układu rozrodczego, głowy i szyi oraz płuc.
audiometria, bleomycyna, chemioradioterapia, chemioterapia neoadjuwantowa, chemioterapia skojarzona, cisplatyna, cytostatyk, drobnokomórkowy rak płuca, etopozyd, gemcytabina, karboplatyna, klirens kreatyniny, koncentrat do sporządzania roztworu, kreatynina, leczenie indukcyjne, lek przeciwnowotworowy, morfologia krwi, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, niedrobnokomórkowy rak płuca, nowotwór złośliwy, paklitaksel, pemetreksed, płaskonabłonkowy rak głowy i szyi, radiochemioterapia, radioterapia, rak pęcherza moczowego, rak płuca, winblastyna, winorelbina - Leksykon chorób i schorzeń
Rak płuca – Leczenie
Leczenie raka płuca wymaga zindywidualizowanego podejścia uwzględniającego typ histologiczny, stadium zaawansowania, obecność mutacji molekularnych oraz stan ogólny pacjenta. W niedrobnokomórkowym raku płuca (NDRP) podstawą terapii we wczesnych stadiach jest chirurgia (lobektomia, segmentektomia), a u pacjentów niekwalifikujących się do operacji stosuje się stereotaktyczną radioterapię ciała (SBRT). W miejscowo zaawansowanym stadium IIIA/B standardem jest jednoczesna chemioradioterapia z następową immunoterapią konsolidującą (durwalumab). W stadium IV leczenie systemowe dobierane jest na podstawie profilu molekularnego guza – inhibitory EGFR, ALK, ROS1, BRAF, NTRK, MET, RET lub immunoterapia (pembrolizumab, atezolizumab) w zależności od ekspresji PD-L1. Chemioterapia oparta na pochodnych platyny (cisplatyna, karboplatyna) pozostaje fundamentem terapii, często w skojarzeniu z innymi cytostatykami i immunoterapią. W drobnokomórkowym raku płuca (DRP) dominującą rolę odgrywa chemioradioterapia (cisplatyna + etopozyd) z immunoterapią (atezolizumab, durwalumab) oraz profilaktyczne napromienianie mózgowia (PCI). W przypadku nawrotu stosuje się chemioterapię drugiej linii i nowoczesne leki, np. lurbinectedin czy tarlatamab.
badanie molekularne, brachyterapia, drenaż opłucnowy, drobnokomórkowy rak płuca, dysfagia, elektrokoagulacja, fuzja NTRK, inhibitor CTLA-4, inhibitor PD-1, inhibitor PD-L1, inhibitor punktów kontrolnych, koniugat przeciwciało-lek, krioterapia, krwioplucie, laseroterapia, leczenie podtrzymujące, leczenie skojarzone, leczenie uzupełniające, lek cytotoksyczny, lobektomia, modulacja intensywności wiązki, mutacja BRAF V600E, mutacja EGFR, niedrobnokomórkowy rak płuca, opieka paliatywna, pleurodeza, pneumonektomia, profilowanie molekularne, radiochemioterapia, radioterapia konformalna, rak in situ, rearanżacja ALK, resekcja klinowa, stereotaktyczna radioterapia, terapia protonowa, węzły chłonne śródpiersia, wideotorakoskopia, wysięk opłucnowy, zapalenie przełyku - Leksykon chorób i schorzeń
Rak endometrium – Leczenie
Rak endometrium jest najczęstszym nowotworem ginekologicznym w krajach rozwiniętych, a jego leczenie opiera się na indywidualnym doborze terapii w zależności od stopnia zaawansowania, typu histologicznego, wieku i stanu ogólnego pacjentki. Podstawą terapii jest chirurgia, obejmująca całkowitą histerektomię z obustronną salpingo-ooforektomią oraz ocenę węzłów chłonnych. W I stopniu zaawansowania i niskim ryzyku (G1-G2, brak głębokiej inwazji mięśniówki) operacja może być jedynym leczeniem. W bardziej zaawansowanych stadiach stosuje się rozszerzone zabiegi, cytoredukcję oraz uzupełniająco radioterapię (teleradioterapia i brachyterapia) i chemioterapię (karboplatyna z paklitakselem jako standard). Hormonoterapia (progestageny, inhibitory aromatazy, inhibitory CDK4/6) jest wskazana w zaawansowanych, nawrotowych lub u pacjentek chcących zachować płodność, przy obecności receptorów ER/PR. Terapie celowane (lenvatinib, bewacyzumab, ewerolimus, trastuzumab derukstekan) oraz immunoterapia (pembrolizumab, dostarlimab) są stosowane w zaawansowanych i nawrotowych przypadkach, szczególnie w guzach MSI-H/dMMR.
awelumab, bewacyzumab, błona śluzowa macicy, brachyterapia, całkowita histerektomia, cytoredukcja chirurgiczna, dostarlimab, durwalumab, inhibitor aromatazy, inhibitor mTOR, inhibitor PARP, inwazja mięśniówki macicy, inwazja przestrzeni limfatyczno-naczyniowej, koniugat przeciwciała z lekiem, lenvatinib, niestabilność mikrosatelitarna, niwolumab, nowotwór ginekologiczny, obustronna salpingo-ooforektomia, octan medroksyprogesteronu, octan megestrolu, operacja cytoredukcyjna, pembrolizumab, przeciwciało monoklonalne, radiochemioterapia, rak endometrioidny, rak endometrium, stopień zróżnicowania guza, szlak PI3K/AKT/mTOR, technika minimalnie inwazyjna, teleradioterapia, terapia anty-angiogenna, typ histologiczny, węzły chłonne, zaburzenia naprawy niesparowanych zasad DNA, zachowanie płodności - Leksykon chorób i schorzeń
Rak krtani – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w raku krtani jest determinowane przez szereg czynników klinicznych i patologicznych, które wpływają na przebieg choroby i odpowiedź na leczenie. Lokalizacja guza pierwotnego ma kluczowe znaczenie – rak głośni (regio glottica) cechuje się lepszym rokowaniem z 5-letnim przeżyciem całkowitym około 81,8%, w porównaniu do 64,9% dla raka nadgłośni (regio supraglottica), nawet przy porównywalnym stadium T1/T2 i braku przerzutów do węzłów chłonnych (N0). Stadium zaawansowania istotnie koreluje z przeżywalnością: Stadium I – około 90%, Stadium II – 70%, Stadium III – 55%, a Stadium IV – 35% 5-letniego przeżycia względnego. Obecność przerzutów do węzłów chłonnych szyi obniża długoterminowe przeżycie o około 50%, a pozatorebkowy rozrost przerzutów jest negatywnym czynnikiem prognostycznym. Dodatkowo, wyższy grading (G3), naciekający wzorzec wzrostu, inwazja naczyniowa i okołonerwowa oraz bliskie marginesy chirurgiczne pogarszają rokowanie. Pomiar objętości guza pierwotnego (GTVP) i przerzutów (GTVN) z badań obrazowych stanowi wartościowy prognostyk uzupełniający klasyczny system TNM.
badanie histopatologiczne, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, dysfonia, immunoterapia, inwazja naczyniowa, klasyfikacja TNM, kontrola miejscowa, leczenie chirurgiczne, limfocyty naciekające guz, nawrotowy rak płaskonabłonkowy, objętość guza pierwotnego, palenie tytoniu, plazmacytoidalne komórki dendrytyczne, przerzuty do węzłów chłonnych, przeżycie wolne od choroby, radiochemioterapia, radioterapia, rak głośni, rak krtani, rak płaskonabłonkowy głowy i szyi, rezonans magnetyczny, stadium zaawansowania raka, stopień zróżnicowania komórek nowotworowych, tomografia komputerowa, układ immunologiczny, wznowa miejscowa - Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwór jamy nosowej i zatok przynosowych – Leczenie
Nowotwory jamy nosowej i zatok przynosowych stanowią rzadką grupę nowotworów głowy i szyi, wymagającą kompleksowego, multidyscyplinarnego podejścia terapeutycznego. Leczenie opiera się na kombinacji chirurgii, radioterapii i chemioterapii, dostosowanej do typu histologicznego, lokalizacji i stopnia zaawansowania guza oraz stanu pacjenta. Chirurgia, często pierwsza linia terapii w wczesnych stadiach, obejmuje techniki od małoinwazyjnej chirurgii endoskopowej po bardziej rozległe zabiegi, takie jak maksillektomia czy resekcja podstawy czaszki. Radioterapia, stosowana jako terapia adjuwantowa, przedoperacyjna lub definitywna, wykorzystuje zaawansowane metody, takie jak IMRT, terapia protonowa czy radioterapia stereotaktyczna, z kursem trwającym zwykle 6-7 tygodni. Chemioterapia, najczęściej z użyciem cisplatyny, pełni rolę uzupełniającą, stosowaną neoadjuwantowo, adjuwantowo lub paliatywnie, w cyklach co 3-4 tygodnie przez około 6 miesięcy. Radiochemioterapia jest wskazana w zaawansowanych przypadkach lub przy obecności przerzutów do węzłów chłonnych.
brachyterapia, brodawczak odwrócony, chemioradioterapia, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia indukcyjna, chemioterapia paliatywna, chirurgia endoskopowa, cisplatyna, czerniak, docetaksel, egzenteracja oczodołu, fluorouracyl, immunoterapia, inhibitor punktu kontrolnego, karboplatyna, komórka nowotworowa, maksillektomia, nowotwór jamy nosowej i zatok przynosowych, onkolog medyczny, osteoradionekroza, paklitaksel, radiochemioterapia, radioterapia stereotaktyczna, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rehabilitacja mowy, rinektomia, terapia celowana, terapia protonowa, typ histologiczny nowotworu - Leksykon chorób i schorzeń
Astrocytoma – Leczenie
Astrocytoma, jako jeden z najczęstszych nowotworów mózgu, wymaga indywidualnie dostosowanego leczenia opartego na stopniu złośliwości, lokalizacji guza, wieku i stanie pacjenta. Podstawą terapii jest chirurgia, której celem jest maksymalne bezpieczne usunięcie guza, co w przypadku astrocytoma I stopnia (pilocytycznego) może prowadzić do wyleczenia. W wyższych stopniach (III i IV) całkowita resekcja jest często niemożliwa ze względu na infiltracyjny charakter nowotworu, jednak resekcja obejmująca ≥98% objętości guza poprawia medianę przeżycia (13 vs 8,8 miesiąca). W leczeniu uzupełniającym stosuje się radioterapię (EBRT, IMRT, radiochirurgia stereotaktyczna, terapia protonowa) oraz chemioterapię, głównie temozolomid (TMZ) w stopniach III i IV, a także schemat PCV w astrocytoma II stopnia. Nowoczesne metody chirurgiczne obejmują mapowanie mózgu w trakcie operacji, fluorescencję śródoperacyjną i neuroendoportową chirurgię minimalnie inwazyjną. Terapie celowane (np. bewacyzumab, inhibitory MEK, mTOR, vorasidenib) oraz immunoterapia (inhibitory punktów kontrolnych, szczepionki, wirusy onkolityczne, terapia CAR-T) stanowią uzupełnienie leczenia, szczególnie w nawrotowych i opornych przypadkach.
angiogeneza, astrocytoma, astrocytoma rozlane, badanie histopatologiczne, badanie kliniczne, bewacyzumab, chemioterapia, glejoblastoma, immunoterapia, inhibitor MEK, inhibitor mTOR, inhibitor punktów kontrolnych, leczenie chirurgiczne, lek przeciwpadaczkowy, lek steroidowy, mapowanie mózgu, metylacja promotora MGMT, mutacja IDH, neuroendoskopia, nowotwór mózgu, obrazowanie śródoperacyjne, obrzęk mózgu, podejście multidyscyplinarne, podwyściółkowy gwiaździak olbrzymiokomórkowy, profilowanie molekularne, protokół Stuppa, radiochemioterapia, radiochirurgia stereotaktyczna, radioterapia, radioterapia konformalna, radioterapia z modulacją intensywności, rehabilitacja neurologiczna, resekcja chirurgiczna, schemat PCV, stopień złośliwości nowotworu, stwardnienie guzowate, szczepionka przeciwnowotworowa, temozolomid, terapia CAR-T, terapia celowana, terapia protonowa, Tumor Treating Fields, vorasidenib, wirus onkolityczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cisplatinum Accord 1 mg/ml
Cisplatyna (kod ATC: L01XA01) jest cytostatykiem platynowym o mechanizmie działania zbliżonym do dwufunkcyjnych alkilujących, polegającym na tworzeniu wewnątrz- i międzyłańcuchowych wiązań krzyżowych w DNA, co prowadzi do zahamowania syntezy DNA i podziałów komórkowych. Dodatkowo lek hamuje syntezę białek i RNA, wykazuje zdolność do zwiększania immunogenności guza oraz działa immunosupresyjnie, co wpływa na odpowiedź układu odpornościowego. Cisplatyna zwiększa także radiosensytywność komórek, co uzasadnia jej zastosowanie w radiochemioterapii. Lek działa niezależnie od fazy cyklu komórkowego, ale wykazuje selektywność wobec tkanek o szybkim podziale, takich jak szpik kostny, błona śluzowa przewodu pokarmowego oraz gonady, co determinuje profil toksyczności i wymaga monitorowania parametrów hematologicznych, funkcji przewodu pokarmowego oraz płodności u pacjentów w wieku rozrodczym.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, cisplatyna, cykl komórkowy, cytostatyk, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwnowotworowe, interakcja z DNA, komórka nowotworowa, koncentrat do sporządzania roztworu, lek przeciwnowotworowy, mielosupresja, promieniowanie jonizujące, radiochemioterapia, selektywność tkankowa, środek alkilujący, synteza DNA, szpik kostny, wiązanie krzyżowe, właściwość immunosupresyjna, związek platyny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cisplatinum Accord 1 mg/ml
Cisplatinum Accord, zawierający cisplatynę w stężeniu 1 mg/ml jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, jest lekiem cytotoksycznym stosowanym w leczeniu zaawansowanych i przerzutowych nowotworów złośliwych, w tym raka jąder, jajników, pęcherza moczowego, płaskonabłonkowego raka głowy i szyi, a także niedrobnokomórkowego i drobnokomórkowego raka płuca oraz raka szyjki macicy. Lek jest wykorzystywany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi cytostatykami lub radioterapią, często jako element leczenia neoadjuwantowego, adjuwantowego lub w terapii nawrotów. Preparat dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 10 ml (10 mg), 25 ml (25 mg), 50 ml (50 mg) oraz 100 ml (100 mg), w postaci klarownego, bezbarwnego do bladożółtego roztworu wolnego od cząstek stałych.
choroba przerzutowa, choroba współistniejąca, cytostatyk, drobnokomórkowy rak płuca, leczenie adjuwantowe, leczenie neoadjuwantowe, lek cytotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, monoterapia, nawodnienie, nefrotoksyczność, niedrobnokomórkowy rak płuca, nowotwór złośliwy, parametry życiowe, radiochemioterapia, radioterapia, rak jąder, rak jajników, rak pęcherza moczowego, rak płaskonabłonkowy głowy i szyi, rak szyjki macicy, roztwór do infuzji, schemat chemioterapii, terapia skojarzona - Leksykon chorób i schorzeń
Rak odbytu – Leczenie
Rak odbytu, choć stosunkowo rzadki, jest nowotworem o dobrym rokowaniu przy wczesnym wykryciu i odpowiednim leczeniu. Standardem terapii w większości przypadków jest radiochemioterapia, oparta na protokole Nigro, obejmująca radioterapię przez 5-6 tygodni (5 dni w tygodniu) oraz chemioterapię z 5-fluorouracylem i mitomycyną C, co pozwala na zachowanie funkcji zwieraczy i uniknięcie kolostomii. Dawki promieniowania wynoszą od 45 Gy (choroba mikroskopowa) do 59-65 Gy (guzy zaawansowane), podawane w frakcjach po 1,8 Gy dziennie, najczęściej techniką IMRT, która minimalizuje uszkodzenia tkanek zdrowych. W zaawansowanych stadiach stosuje się także immunoterapię inhibitorami punktów kontrolnych (np. niwolumab, pembrolizumab) jako terapię drugiej linii. Chirurgia, w tym resekcja brzuszno-kroczowa, jest zarezerwowana dla przypadków opornych na leczenie zachowawcze lub nawrotów. Leczenie u pacjentów z HIV wymaga kontynuacji terapii antyretrowirusowej i dostosowania schematów, a u osób starszych lub z chorobami współistniejącymi możliwe są modyfikacje protokołów w celu zmniejszenia toksyczności.
5-fluorouracyl, charakterystyka molekularna, chirurgia onkologiczna, cisplatyna, HAART, immunoterapia, IMRT, inhibitory punktów kontrolnych, kapecytabina, karboplatyna, kolostomia, krążący DNA guza, odpowiedź na leczenie, onkolog, popromienne zapalenie odbytnicy, radiochemioterapia, radioterapia, radioterapia kierowana obrazem, rak in situ, rak odbytu, receptor PD-1, resekcja brzuszno-kroczowa, stadium zaawansowania nowotworu, terapia protonowa - Leksykon chorób i schorzeń
Rak pochwy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Rak pochwy stanowi około 1-2% nowotworów żeńskiego układu rozrodczego, najczęściej diagnozowany jest u kobiet powyżej 60. roku życia. Dominującym typem histologicznym jest rak płaskonabłonkowy (około 90% przypadków), silnie powiązany z infekcją HPV, natomiast gruczolakorak występuje częściej u młodszych kobiet i może być związany z ekspozycją na dietylostilbestrol (DES). Diagnostyka obejmuje badanie ginekologiczne, cytologię, kolposkopię, biopsję oraz obrazowanie (CT, MRI, PET) w celu oceny zaawansowania choroby. Wczesne stadia często przebiegają bezobjawowo, dlatego regularne badania profilaktyczne są kluczowe, zwłaszcza u pacjentek z czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejsza radioterapia miednicy, historia raka szyjki macicy czy śródnabłonkowa neoplazja pochwy (VAIN). Objawy kliniczne, gdy się pojawiają, to m.in. nieprawidłowe krwawienia, ból podczas stosunku, guz w pochwie oraz objawy związane z naciekiem okolicznych struktur.
badanie cytologiczne, badanie ginekologiczne, badanie kliniczne, brachyterapia, chirurgia laparoskopowa, chirurgia robotyczna, czerniak, dietylostilbestrol, gruczolakorak, immunoterapia, inhibitor punktów kontrolnych, kolposkopia, limfadenektomia, mięsak, nawrót choroby, nowotwór układu rozrodczego, obrzęk limfatyczny, onkolog ginekologiczny, opieka paliatywna, pozytonowa tomografia emisyjna, radiochemioterapia, radykalna histerektomia, rak płaskonabłonkowy, rak pochwy, rezonans magnetyczny, śródnabłonkowa neoplazja pochwy, szczepienie przeciwko HPV, teleradioterapia, terapia celowana, tomografia komputerowa, waginektomia, wirus brodawczaka ludzkiego, wytrzewienie miednicy - Leksykon chorób i schorzeń
Rak jelita grubego – Leczenie
Rak jelita grubego, trzeci pod względem częstości występowania nowotwór na świecie, wymaga indywidualizacji leczenia w oparciu o stadium zaawansowania, lokalizację guza (okrężnica lub odbytnica) oraz stan pacjenta. Podstawą terapii jest chirurgia, obejmująca polipektomię, częściową lub całkowitą kolektomię, wykonywaną metodą otwartą, laparoskopową lub robotową. Chemioterapia systemowa, stosowana adjuwantowo, neoadjuwantowo lub paliatywnie, wykorzystuje schematy wielolekowe takie jak FOLFOX, FOLFIRI, CAPOX czy FOLFOXIRI, z lekami 5-fluorouracyl (5-FU), kapecytabiną, oksaliplatyną i irynotekanem. Radioterapia, szczególnie w raku odbytnicy, stosowana jest przed- i pooperacyjnie oraz paliatywnie, z wykorzystaniem technik IMRT i SBRT. Terapie celowane (anty-VEGF, anty-EGFR) wymagają oceny statusu genów KRAS/NRAS, a immunoterapia jest efektywna u pacjentów z MSI-H/dMMR, stosując inhibitory punktów kontrolnych (pembrolizumab, niwolumab, ipilimumab).
ablacja przerzutów, bewacyzumab, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia neoadjuwantowa, chemioterapia paliatywna, chirurgia laparoskopowa, chirurgia robotowa, fluorouracyl, immunoterapia, infuzja tętnicza wątrobowa, inhibitor punktów kontrolnych, kolektomia całkowita, kolektomia częściowa, leczenie chirurgiczne, leczenie paliatywne, niestabilność mikrosatelitarna, polipektomia, radiochemioterapia, radioembolizacja, radioterapia, rak jelita grubego, stadium zaawansowania nowotworu, stomia, terapia CAR-T, terapia celowana - Leksykon substancji czynnych
Cisplatyna – Wskazania do stosowania
Cisplatyna, dostępna w formie koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 1 mg/ml, jest szeroko stosowanym lekiem przeciwnowotworowym w terapii zaawansowanych i przerzutowych nowotworów złośliwych, w tym raka jąder, jajników, pęcherza moczowego, szyjki macicy, płaskonabłonkowego raka głowy i szyi oraz niedrobnokomórkowego i drobnokomórkowego raka płuca. W leczeniu raka jąder cisplatyna jest integralną częścią schematów BEP i EP, natomiast w raku jajników stosowana jest w połączeniu z paklitakselem lub karboplatyną. W raku szyjki macicy pełni rolę radiouczulacza w terapii skojarzonej z radioterapią, a w raku pęcherza moczowego jest składnikiem schematów MVAC i GC. W nowotworach głowy i szyi oraz płuca cisplatyna jest stosowana zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi cytostatykami oraz radioterapią, dostosowując schemat leczenia do stadium choroby i stanu klinicznego pacjenta.
chemioradioterapia, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia neoadjuwantowa, cystektomia radykalna, cytoredukcja, drobnokomórkowy rak płuca, działanie niepożądane, etopozyd, fluorouracyl, gemcytabina, infuzja dożylna, karboplatyna, koncentrat do sporządzania roztworu, lek przeciwnowotworowy, monoterapia, niedrobnokomórkowy rak płuca, nowotwór układu moczowo-płciowego, paklitaksel, płaskonabłonkowy rak głowy i szyi, radiochemioterapia, radiouczulacz, rak jądra, rak jajnika, rak pęcherza moczowego, rak szyjki macicy, schemat MVAC, taksany, terapia skojarzona - Leksykon chorób i schorzeń
Samotny guz włóknisty – Diagnostyka i diagnoza
Samotny guz włóknisty (SFT) to rzadki nowotwór mezenchymalny, stanowiący mniej niż 2% guzów tkanek miękkich, najczęściej lokalizujący się w jamie opłucnowej, ale mogący występować w różnych lokalizacjach. Diagnostyka SFT wymaga podejścia multidyscyplinarnego, obejmującego ocenę kliniczną, badania obrazowe (CT, MRI z charakterystycznym wzorem „yin-yang” na T2), biopsję (preferowana gruboigłowa) oraz badania histopatologiczne i immunohistochemiczne. Kluczowym markerem jest jądrowa ekspresja STAT6, będąca surogatem fuzji genów NAB2-STAT6, obecnej w około 91% przypadków, co stanowi złoty standard diagnostyczny. Dodatkowo, pozytywność CD34 (ok. 90%), CD99 (70%) i BCL-2 (50%) wspiera rozpoznanie, natomiast brak ekspresji EMA, S100, desmin i SMA pomaga w różnicowaniu z innymi nowotworami. Ocena złośliwości opiera się na kryteriach WHO 2021, takich jak martwica, indeks mitotyczny ≥4/10 HPF, atypia jądrowa i naciekanie, a także na czynnikach prognostycznych jak wielkość guza >10 cm i lokalizacja pozaopłucnowa.
badanie histologiczne, badanie histopatologiczne, badanie immunohistochemiczne, badanie ultrasonograficzne, biopsja aspiracyjna cienkoigłowa, biopsja gruboigłowa, biopsja otwarta, fuzja genów NAB2-STAT6, guz tkanki miękkiej, hybrydyzacja fluorescencyjna in situ, indeks mitotyczny, jama opłucnowa, komórka wrzecionowata, lek antyangiogenny, marker immunohistochemiczny, marker neuroendokrynny, martwica guza, międzybłoniak, oponiak, przerzut odległy, przeżycie całkowite, przeżycie wolne od progresji, radiochemioterapia, radioterapia pooperacyjna, rezonans magnetyczny, RT-PCR, samotny guz włóknisty, sekwencjonowanie następnej generacji, śródczaszkowy, terapia adjuwantowa, tomografia komputerowa - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy ślinianki przyusznej – Leczenie
Chirurgia pozostaje podstawową metodą leczenia guzów ślinianki przyusznej, zarówno łagodnych, jak i złośliwych, z parotidektomią częściową lub całkowitą jako głównymi technikami operacyjnymi. Kluczowe jest zachowanie nerwu twarzowego, który odpowiada za unerwienie mięśni mimicznych, zwłaszcza w guzach łagodnych, gdzie nerw powinien być oszczędzony. W przypadku naciekania nerwu przez nowotwór złośliwy, możliwe jest jego poświęcenie i jednoczesna rekonstrukcja z użyciem przeszczepów nerwowych (np. nerwu usznego większego lub łydkowego). Radioterapia, szczególnie neutronowa, jest stosowana jako leczenie adjuwantowe po operacji w guzach o wysokim stopniu złośliwości, z dodatnimi marginesami, naciekiem okołonerwowym lub przerzutami do węzłów chłonnych, a także jako leczenie definitywne lub paliatywne w przypadkach nieoperacyjnych. Chemioterapia, choć nie jest standardem, może być rozważana w zaawansowanych stadiach, często w połączeniu z radioterapią (radiochemioterapia), stosując leki takie jak cisplatyna, doksorubicyna czy 5-fluorouracyl.
biopsja cienkoigłowa, cytostatyk, dysfagia, guz ślinianki przyusznej, inhibitor punktu kontrolnego, inwazja okołonerwowa, limfadenektomia, mięśnie mimiczne twarzy, nerw twarzowy, nowotwór złośliwy, parotidektomia całkowita, pochodna platyny, radiochemioterapia, radioterapia adjuwantowa, radioterapia neutronowa, rozpoznanie histopatologiczne, suchość jamy ustnej, terapia celowana, zabieg rekonstrukcyjny - Leksykon chorób i schorzeń
Mukozitis – Leczenie
Mukozitis jamy ustnej to bolesne zapalenie błony śluzowej, często występujące jako powikłanie terapii przeciwnowotworowej, w tym radioterapii, chemioterapii, radiochemioterapii oraz przeszczepienia komórek macierzystych hematopoetycznych (HSCT). Dotyka około 40% pacjentów poddawanych konwencjonalnej chemioterapii i do 100% leczonych z powodu nowotworów głowy i szyi. Objawia się zaczerwienieniem, obrzękiem i owrzodzeniami, prowadząc do intensywnego bólu, dysfagii oraz upośledzenia funkcji mowy i połykania. Mukozitis wywołany chemioterapią pojawia się zwykle 1-2 tygodnie po leczeniu i ustępuje w ciągu 3 tygodni, natomiast po radioterapii rozwija się około 2 tygodni od rozpoczęcia 7-tygodniowego cyklu i ustępuje 3-4 tygodnie po zakończeniu terapii. Leczenie jest głównie objawowe i wspierające, obejmujące podstawową higienę jamy ustnej (BOC), stosowanie łagodnych płukanek (np. roztwór soli, wodorowęglanu sodu), płukanek bezydaminowych (zalecanych przy dawkach promieniowania <50 Gy), terapię przeciwbólową (w tym miejscową płukankę z morfiną 0,2%) oraz fotobiomodulację laserową (LLLT). Krioterapia podczas podawania cytostatyków (np. 5-FU, melfalan) zmniejsza ryzyko mukozitis poprzez zwężenie naczyń i ograniczenie ekspozycji błony śluzowej na leki cytotoksyczne.
benzydamina, czynnik wzrostu keratynocytów, dusquetide, dysfagia, fotobiomodulacja, krioterapia, lek przeciwgrzybiczny, lidokaina, loperamid, mukozitis, oktreotyd, palifermin, przeszczepienie komórek macierzystych hematopoetycznych, radiochemioterapia, radioterapia głowy i szyi, sonda nosowo-żołądkowa, sztuczna ślina, terapia laserem niskoenergetycznym, trombocytopenia, wodorowęglan sodu, żywienie pozajelitowe