brodawczak odwrócony

Brodawczak odwrócony (łac. papilloma inversum) to rzadki, łagodny nowotwór nabłonkowy, charakteryzujący się odwróconym wzorcem wzrostu w porównaniu do typowego brodawczaka. W przeciwieństwie do klasycznego brodawczaka, który rośnie na zewnątrz (egzofitycznie), brodawczak odwrócony rozwija się do wewnątrz tkanki (endofitycznie), co utrudnia jego diagnostykę.

Najczęściej brodawczak odwrócony występuje w obrębie jamy nosowej i zatok przynosowych, gdzie stanowi około 0,5-4% wszystkich nowotworów tej okolicy. Cechuje się lokalną agresywnością, wysokim odsetkiem nawrotów (sięgającym 20-30%) oraz potencjałem do złośliwej transformacji (w około 5-15% przypadków). Etiologia schorzenia nie jest w pełni poznana, ale sugeruje się związek z infekcją wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV), szczególnie typami 6, 11, 16 i 18.

Diagnostyka brodawczaka odwróconego opiera się na badaniach obrazowych (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz histopatologicznych. Leczenie jest głównie chirurgiczne, a jego zakres zależy od lokalizacji i rozległości zmiany. Obecnie preferowane są techniki endoskopowe, jednak w przypadku rozległych zmian może być konieczne wykonanie operacji z dostępu zewnętrznego. Ze względu na tendencję do nawrotów, pacjenci wymagają regularnych kontroli pooperacyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl