preparat przeciwwymiotny

Preparat przeciwwymiotny to substancja lecznicza stosowana w celu zapobiegania lub hamowania nudności i wymiotów. Leki z tej grupy działają poprzez różne mechanizmy, najczęściej blokując receptory w ośrodkowym układzie nerwowym oraz w przewodzie pokarmowym, które są odpowiedzialne za wywoływanie odruchu wymiotnego.

W praktyce klinicznej stosuje się kilka głównych grup preparatów przeciwwymiotnych: antagonistów receptora dopaminowego (metoklopramid, domperidon), antagonistów receptora serotoninowego 5-HT3 (ondansetron, granisetron), antagonistów receptora NK1 (aprepitant), leków przeciwhistaminowych (dimenhydrynat), pochodnych fenotiazyny oraz kortykosteroidów.

Wskazania do stosowania preparatów przeciwwymiotnych obejmują nudności i wymioty związane z chemioterapią i radioterapią, nudności i wymioty pooperacyjne, chorobę lokomocyjną, zaburzenia błędnikowe, ciążę (nadmierne wymioty ciężarnych), a także nudności i wymioty towarzyszące chorobom przewodu pokarmowego.

Wybór odpowiedniego preparatu przeciwwymiotnego zależy od przyczyny nudności i wymiotów, nasilenia objawów, profilu bezpieczeństwa leku oraz indywidualnych cech pacjenta. W przypadku nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią często stosuje się terapię skojarzoną z użyciem kilku leków o różnych mechanizmach działania.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl