znamię
Znamię (łac. nevus, ang. nevus lub mole) to określenie wykorzystywane w dermatologii dla opisania łagodnych zmian skórnych, które zazwyczaj są wynikiem miejscowego nagromadzenia komórek barwnikowych – melanocytów. Znamiona mogą być obecne od urodzenia (znamiona wrodzone) lub pojawiać się w ciągu życia (znamiona nabyte).
W zależności od lokalizacji melanocytów w skórze oraz ich charakterystyki histologicznej, znamiona dzieli się na kilka typów, m.in. znamiona łączące, złożone, skórne i błękitne. Ich wygląd może być bardzo zróżnicowany – od płaskich, przez lekko wypukłe, do brodawkowatych; mogą mieć różny kolor (od cielistego przez brązowy do czarnego) oraz wielkość (od kilku milimetrów do kilku centymetrów).
Obserwacja znamion jest istotna z punktu widzenia profilaktyki czerniaka złośliwego. Do oceny znamion stosuje się często zasadę ABCDE (Asymetria, Brzegi nieregularne, Kolor niejednolity, Duży rozmiar, Ewolucja/zmiany). Każda zmiana spełniająca jedno lub więcej z tych kryteriów powinna zostać oceniona przez dermatologa, zwłaszcza przy użyciu dermatoskopu.
Znamiona wykazujące cechy dysplastyczne, szybko rosnące, zmieniające kolor lub kształt, krwawiące lub swędzące mogą wymagać diagnostyki histopatologicznej poprzez ich chirurgiczne usunięcie. Regularne samobadanie skóry oraz okresowe kontrole dermatologiczne są rekomendowane dla wczesnego wykrywania potencjalnych zmian złośliwych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak skóry – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Rak skóry jest najczęstszym nowotworem, z ponad 2 milionami nowych przypadków rocznie w USA, obejmującym głównie trzy typy: rak podstawnokomórkowy (BCC, ~90% przypadków), rak kolczystokomórkowy (SCC) oraz czerniaka, który jest najrzadszy, ale najbardziej agresywny. Głównym czynnikiem ryzyka jest ekspozycja na promieniowanie UV, odpowiadające za około 95% przypadków. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, biopsji oraz, w razie potrzeby, badaniach obrazowych i ocenie węzłów chłonnych. Wczesne wykrycie, zwłaszcza czerniaka, znacząco poprawia rokowanie. Objawy różnią się w zależności od typu nowotworu, a w przypadku czerniaka stosuje się regułę ABCDE do oceny zmian skórnych (Asymetria, Brzeg, Kolor, Średnica >6 mm, Ewolucja).
badanie przesiewowe, biopsja skóry, biopsja węzła wartowniczego, chirurgia Mohsa, czerniak, dermatolog, dermoskopia, elektrokauteryzacja, fototyp skóry, immunoterapia, keratynocyt, komórki podstawne, krioterapia, melanocyt, naskórek, oparzenie słoneczne, pozytonowa tomografia emisyjna, promieniowanie ultrafioletowe, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reguła ABCDE, rezonans magnetyczny, rogowacenie słoneczne, stan przedrakowy, teledermatologia, terapia fotodynamiczna, tomografia komputerowa, znamię - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rapydan 70 mg + 70 mg
Rapydan, plaster leczniczy zawierający 70 mg lidokainy oraz 70 mg tetrakainy, jest wskazany do znieczulenia powierzchniowego skóry. U dorosłych stosuje się go zarówno przed wkłuciami igły (np. pobranie krwi, iniekcje, wkłucia dożylne), jak i przed powierzchownymi zabiegami chirurgicznymi na skórze, takimi jak wycięcie znamion, kaszaków, włókniaków czy biopsja trepanem. Warunkiem zastosowania jest niezmieniona chorobowo i nienaruszona skóra w miejscu aplikacji. Plaster ma wymiary około 8,5 cm x 6,0 cm i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania na skórę, nie na błony śluzowe.
badanie histopatologiczne, biopsja trepanem, błona śluzowa, infekcja skóry, iniekcja, nakłucie skóry, nienaruszona skóra, plaster leczniczy, pobranie krwi, populacja pediatryczna, rana, Rapydan, uszkodzenie naskórka, wkłucie dożylne, wkłucie igły, włókniak, wysypka, zapalenie skóry, zmiana patologiczna, znamię, znieczulenie powierzchniowe skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Rogowacenie łojotokowe – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Rogowacenie łojotokowe (seborrheic keratosis) to powszechna, łagodna zmiana skórna, najczęściej występująca u osób w średnim i starszym wieku, charakteryzująca się brodawkowatym, „przyklejonym” do skóry wyglądem o zabarwieniu od jasnobrązowego do czarnego. Zmiany lokalizują się głównie na tułowiu, rzadko na dłoniach, stopach i błonach śluzowych. Diagnostyka opiera się na charakterystycznym obrazie klinicznym, jednak w przypadku zmian podejrzanych o złośliwość wskazane jest wykonanie biopsji. Rogowacenia łojotokowe są zwykle bezobjawowe, choć mogą powodować świąd i podrażnienia, zwłaszcza przy ocieraniu o ubrania lub biżuterię. Zalecane jest unikanie drapania i mechanicznego uszkodzenia zmian, które mogą prowadzić do krwawienia, infekcji i bliznowacenia. W przypadku świądu można stosować miejscowo kremy z hydrokortyzonem.
biopsja, biopsja ścinająca, bliznowacenie, ciekły azot, dermatolog, dwutlenek węgla, elektrodesykacja, filtr UV, guz skórny, hydrokortyzon, kiretaż, krioterapia, krwawienie, kwas alfa-hydroksylowy, kwas trichlorooctowy, łagodna zmiana skórna, laseroterapia, mleczan amonu, nadtlenek wodoru, opieka zdrowotna, powierzchnia brodawkowata, rak skóry, rogowacenie łojotokowe, ropa, stan zapalny, tazaroten, zmiana nowotworowa, znamię