jaskra zapalna

Jaskra zapalna to wtórna postać jaskry, która rozwija się jako powikłanie stanów zapalnych w obrębie oka. Powstaje w wyniku przewlekłego lub nawracającego zapalenia błony naczyniowej, co prowadzi do nieprawidłowości w odpływie cieczy wodnistej i w konsekwencji wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Mechanizm rozwoju jaskry zapalnej jest złożony i może obejmować zamknięcie kąta przesączania przez zrosty (synechie) między tęczówką a rogówką, zablokowanie beleczkowania przez komórki zapalne i białka, czy neowaskularyzację tęczówki. Jaskra ta może rozwinąć się zarówno w ostrym, jak i przewlekłym przebiegu zapalenia.

Diagnostyka obejmuje badanie lampą szczelinową, gonioskopię, pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz ocenę tarczy nerwu wzrokowego. Leczenie jaskry zapalnej wymaga dwukierunkowego podejścia: kontroli procesu zapalnego (najczęściej przy pomocy steroidów) oraz obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego (poprzez leki przeciwjaskrowe, a w przypadkach opornych na leczenie – interwencję chirurgiczną).

Prognoza w jaskrze zapalnej zależy od skuteczności leczenia pierwotnego procesu zapalnego oraz od stopnia uszkodzenia nerwu wzrokowego w momencie rozpoznania. Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie i agresywne leczenie, aby zapobiec nieodwracalnej utracie widzenia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl